I Sonata fortepianowa Beethovena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Początek Sonaty op. 2 nr 1

Sonata fortepianowa nr 1 f-moll op. 2 nr 1 Ludwiga van Beethovena to pierwsza z cyklu trzech sonat op. 2, zadedykowanych Josephowi Haydnowi. Powstała w roku 1795 i należy do wczesnego okresu twórczości kompozytora.

Beethoven nie rezerwuje tonacji mollowej dla ostatniego utworu cyklu, jak w przypadku Triów fortepianowych op. 1, lecz stawia sonatę mollową jako pierwszą.

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Części utworu[edytuj | edytuj kod]

  1. Allegro (f-moll)
  2. Adagio (F-dur)
  3. Menuetto. Allegretto (f-moll)
  4. Prestissimo (f-moll)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Pozostałe sonaty cyklu op. 2: