Zefiryn Machalla
| Zefiryn Machalla | |
| Data urodzenia | 1 sierpnia 1915 |
| Data i miejsce śmierci | 10 stycznia 1952 więzienie mokotowskie w Warszawie, |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1939–1951 |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa, kampania wrześniowa |
| Odznaczenia | |
Zefiryn Machalla (ur. 1 sierpnia 1915, zm. 10 stycznia 1952 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, major dyplomowany Wojska Polskiego.
[edytuj] Życiorys
Urodził się 1 sierpnia 1915, syn Ludwika i Zofii z Kozłowskich. Brał udział w kampanii wrześniowej, w której dowodził 7. kompanią 5. psp 22. DP Górskiej w Armii "Kraków", następnie więzień NKWD[1], zesłany do Archangielska w ZSRR.
Po zesłaniu dołączył do 16. pp 2. Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, gdzie był zastępcą szefa sztabu. Był także w 14. pp 5. DP Armii Polskiej na Środkowym Wschodzie[2], a od 1947 w Sztabie Generalnym WP.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945[3].
Po powrocie do kraju skazany 19 listopada 1951 w więzieniu mokotowskim[4] w tzw. procesie Stanisława Tatara na podst. 15 §2 MKK na karę śmierci. Podczas śledztwa był torturowany m.in. przez płk Władysława Kochana, w wyniku czego "przyznał się do winy". Oskarżycielem w jego procesie był płk Marian Frenkiel, a sędziami ppłk Feliks Aspis, mjr Teofil Karczmarz[5] oraz ppor. Stefan Michnik. Pozbawiony był obrońcy sądowego, a proces był niepubliczny. Po ogłoszeniu wyroku mjr Zefiryn Machalla odwołał swoje zeznania. Wyrok został wykonany 10 stycznia 1952. Miejsce pochówku jest nieznane, choć istnieją sugestie wskazujące na pochówek na Cmentarzu w Trojanowie na przedmieściu Sochaczewa, obok płk Zdzisława Barbasiewicza[6]. Grób symboliczny znajduje się w Kwaterze "na Łączce" Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie.
Przypisy
- ↑ W Przemyślu, a także w Starobielsku, gdzie uniknął losu innych pomordowanych oficerów polskich
- ↑ Zob.Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
- ↑ Informacja Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu
- ↑ Dane za www.honor.pl
- ↑ Leszek Wichrowski, Historia Komunizmu
- ↑ płk Ludwik Głowacki sugeruje kw. XII, rząd 285 grób 2, zob. M.Szejnert, "Śród żywych duchów", ANEKS 1990, str. 179
[edytuj] Bibliografia
- Archiwum Antysocjalistycznego Mazowsza
- Częściowa lista straconych w PRL na www.videofact.com
- Przegląd Mediów Instytutu Pamięci Narodowej z dn. 20.02.2007
- Raport komisji Mazura/Rozdział III
- Straceni w więzieniu Mokotowskim na www.honor.pl
- Zefiryn Machalla w anglojęzycznej wikipedii
- Numer w Katalogu IPN (tzw. Lista Wildsteina) – IPN BU 00244/68