Zenon Jankowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zenon Jankowski
ppłk Zenon Jankowski w kombinezonie kosmonauty
ppłk Zenon Jankowski w kombinezonie kosmonauty
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1937
Poznań,  Polska
Przebieg służby
Lata służby od 1956
Stanowiska zastępca dowódcy jednostki lotniczej
Późniejsza praca przeniesiony w stan spoczynku
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złota Odznaka im. Janka Krasickiego Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”

Zenon Jankowski (ur. 22 listopada 1937 w Poznaniu) – pułkownik dyplomowany pilot Wojska Polskiego, kosmonauta - dubler Mirosława Hermaszewskiego.

Jest absolwentem Liceum Ogólnokształcącego im. Marcina Kasprzaka w Poznaniu [1]. W 1956 wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Radomiu. Szkolił się również w Szkole w Dęblinie. 13 marca 1960 otrzymał pierwszy stopień oficerski. Jeszcze przed ukończeniem szkolenia zdobył kwalifikacje pilota-instruktora i przez dwa lata po ukończeniu szkoły uczył młodych podchorążych sztuki pilotażu na bojowych samolotach odrzutowych. Później służył w bojowej jednostce lotnictwa myśliwsko-szturmowego. Od 1964 roku należał do PZPR[2]. Jesienią 1966 został skierowany do Akademii Sztabu Generalnego, którą ukończył w 1969. Po jej ukończeniu był: dowódcą klucza lotnictwa myśliwsko-szturmowego, szefem strzelania eskadry, dowódcą eskadry i nawigatorem pułku. Wiosną 1975 objął stanowisko zastępcy dowódcy jednostki lotniczej. W tym samym roku awansował na podpułkownika.

27 listopada 1976 w drodze eliminacji został wybrany razem z Mirosławem Hermaszewskim (wówczas majorem) jako kandydat do lotu w kosmos pierwszego Polaka w ramach programu Interkosmos. Trening w Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina rozpoczął 4 grudnia 1976. Od lipca 1977 jako kosmonauta-badacz przechodził szkolenie w załodze dowodzonej przez Walerija Kubasowa. Decyzja o tym, że ostatecznie załoga ta została rezerwową zapadła krótko przed datą wyznaczonego startu. Podczas misji Sojuza 30 w dniach od 27 czerwca do 5 lipca 1978 pełnił funkcje konsultanta kierownika lotu. Później wrócił do służby wojskowej, którą zakończył w stopniu pułkownika. Obecnie na emeryturze.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Filmy dokumentalne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. [1] Strona III LO w Poznaniu
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 329. ISBN 8322320736.
  3. filmpolski.pl: WITA WAS POLSKA

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]