Zgromadzenie Misjonarzy Afryki
| Ojcowie Biali | |
| Pełna nazwa | Zgromadzenie Misjonarzy Afryki (Ojcowie Biali) |
| Nazwa łacińska | Missionarii Africae (Patres Albi) |
| Skrót zakonny | MAfr |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Założyciel | Karol Lavigerie |
| Data założenia | 1868 |
| Data zatwierdzenia | 1908 |
| Przełożony | O. Richard Baawobr MAfr |
| Liczba członków | ok. 1405 (2012) |
| Strona internetowa | |
Ojcowie Biali, Zgromadzenie Misjonarzy Afryki (MAfr), zgromadzenie zakonne założone przez arcybiskupa Algieru, późniejszego kardynała Karola Lavigerie w 1868 roku, a zatwierdzone przez Stolicę Apostolską w 1908. Obecnie przełożonym generalnym zgromadzenia jest O. Richard Baawobr MAfr - misjonarz urodzony w Ghanie w 1959. W Polsce zgromadzenie posiada tylko jeden dom zakonny w Lublinie.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Powstanie zgromadzenia związane jest z działalnością jego założyciela, urodzonego w 1825 Karola Lavigerie, biskupa Nancy, który w 1867 przybył do Algieru mianowany arcybiskupem tamtejszej metropolii. Mimo, że miał szanse na dostatnie życie we Francji, po przybyciu do Afryki i zderzeniu się z trudną sytuacją mieszkańców, postanowił oddać swoje życie temu kontynentowi. Przyświecała mu dewiza, którą usłyszał Abraham: Opuść swój kraj rodzinny i udaj się do ziemi, którą Ci wskażę [1]. Jego wizja rozwoju kościoła w Afryce i działalności misyjnej wymagała do realizcji stworzenia odpowiedniego narzędzia. Stało się nim zgromadzenie zakonne założone w 1868 w miejscowości Maison Carrée w Algierii, zwane początkowo Ojcami Białymi (od koloru białych strojów - ghandura i burnus - przyjętych od mieszkańców Algierii), które później przyjęło oficjalną nazwę Zgromadzenia Misjonarzy Afryki. Arcybiskup Lavigerie w 1882 został pierwszym kardynałem Afryki, a Zgromadzenie w 1908 zyskało aprobatę Stolicy apostolskiej.
Pierwszym terenem działalności misyjnej Zgromadzenia była Algieria oraz islamska część Afryki. Ze względu na niechęć muzułumanów do misjonarzy katolickich, działalność misyjna przesuwała się w głąb Afryki. Nie oznaczało to jednak opuszczenia tej części Afryki. Pierwsze próby wypraw przez Saharę kończyły się niepowodzeniami, w tym mordowaniem zakonników. Stopniowo jednak udało się rozszeżyć działalność na Tanganikę, Ugandę, Rwandę, Burundi, Kongo, Rodezję Północną (dzisiejsza Zambia). Kilka lat później działalność Białych Ojców objęła również tereny Afryki zachodniej, w tym Górną Woltę (dzisiejsze Burkina Faso), Ghanę, Mali.
Współczesna działalność [edytuj]
Współcześnie Biali Ojcowie pracują w 23 krajach Afryki, skupiając w swoich szeregach 1405 [2] ojców i braci, wśród których jest obecnie 14 misjonarzy z Polski [3]. Ich działalność obejmuję pracę ewangelizacyjną, organizację parafii i struktur Kościoła, opiekę nad najbiedniejszymi i porzuconymi, pracę w slumsach i wśród chorych na AIDS.
Biali Ojcowie w Polsce [edytuj]
W 1985 misjonarze Zgromadzenia Misjonarzy Afryki przybyli do Polski, zakładając w Lublinie jedyny jak dotąd dom w Polsce. W domu przebywa obecnie trzech Ojców pochodzących z Polski i jeden z Ugandy, a przełożonym wspólnoty jest O. Franciszek Szczurek MAfr [4]. Polska pracówka Białych Ojców prowadzi również działalność formacyjną, przygotowując nowych braci do pracy misyjnej w Afryce.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Ojcowie Biali - serwis "Życie Zakonne". [dostęp 2012-01-14].
- ↑ Ojcowie i Bracia w Zgromadzeniu Misjonarzy Afryki. [dostęp 2013-01-14].
- ↑ Polacy w Zgromadzeniu Misjonarzy Afryki. [dostęp 2013-01-14].
- ↑ Przełożony Zgromadzenia Misjonarzy Afryki. [dostęp 2012-06-25].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Polska strona Zgromadzenia Misjonarzy Afryki
- Międzynarodowa strona Zgromadzenia (en)
- Zgromadzenie Misjonarzy Afryki (Biali Ojcowie) w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
