ZiŁ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ZiŁ (Zakład imienia Lichaczowa)
ЗиЛ (Завод имени Лихачёва)
Data założenia 1956, jako ZiS w 1924
Lokalizacja Moskwa,  Rosja
Branża Przemysł motoryzacyjny
Produkty samochody
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
ZiŁ (Zakład imienia Lichaczowa)ЗиЛ (Завод имени Лихачёва)
ZiŁ (Zakład imienia Lichaczowa)
ЗиЛ (Завод имени Лихачёва)
Ziemia 55°41′24″N 37°38′24″E/55,690000 37,640000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
ZiŁ-130
Limuzyna ZiŁ-115

ZiŁ (ros. ЗиЛ, skrót od Завод имени Лихачёва Zakład imienia Lichaczowa) – marka radzieckich, a obecnie rosyjskich samochodów ciężarowych, autobusów oraz samochodów opancerzonych dla dygnitarzy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Stalina zakłady ZiS zmieniły nazwę na ZiŁ na cześć dawnego dyrektora ZiS - Iwana Lichaczowa. W roku 1959 po wykonaniu kilku prototypów powstał ZiŁ-111. ZiŁ-111 był ewidentną kopią samochodów amerykańskich tak samo pod względem stylistycznym jak i technicznym. ZiŁa-111 wyposażono w sześciolitrowy, ośmiocylindrowy, widlasty silnik o mocy 200KM sprzężony z automatyczną skrzynią biegów.

W latach 60. chciano stworzyć drugą generację ZiŁ-a 111. Pod uwagę brano wersje zarówno sedan ale także kabriolet. W 1960 roku, kiedy Dwight D. Eisenhower przybył do ZSRR, Rosjanie stworzyli samochód specjalnie na tą paradę, a zaprojektował je E. Mołczanow. W 1964 Mołczanow zaprojektował luksusowy minibus (ZiŁ Start), który nie wyszedł jednak poza fazę projektów.

Rosjanie chcąc spełnić swoje wyścigowe ambicje stworzyli w 1958 roku ZiŁa 112/4 wyglądającego z tyłu jak spłaszczony Cadillac. Nie było to dobre rozwiązanie, toteż w 1962 roku powstał ZiŁ-412S z silnikiem o mocy 230KM, który rozpędzał bolid do 260km/h.

Pod koniec lat 60. Rosjanie wrócili do kopiowania amerykańskich technologii i tak powstały ZiŁy 114, 115 i 117. Produkowane one były w latach 1967-1971 i różniły się od siebie tylko rozstawem osi i liczbą siedzeń (od 5 do 7). Silniki miały pojemność siedmiu litrów i osiągały ponad 300KM mocy. Modele 115 i 117 produkowano do 1985 roku. W tym samym czasie zakłady ZiŁ skonstruowały mały, luksusowy autobus - ZiŁ-119, który chętnie był używany przez radzieckie delegacje.

W czasach pieriestrojki w 1985 roku do produkcji weszły modele ZiŁ 41041 i ZiŁ-41047, które różniły się od siebie rozstawem osi i liczbą siedzeń. Napędzał je potężny, ośmiocylindrowy silnik widlasty o pojemności 7,7 l oraz mocy 300KM. Powstały także wersje na specjalne okazje jak karawan pogrzebowy ZiŁ 41047 Solemn czy ZiŁ 41041 z nadwoziem typu kabriolet, który był używany przez Michaiła Gorbaczowa. ZiŁ 41041 został restylizowany w 1990 roku.

W 1988 roku ZiŁ opracował nowy model - ZiŁ-4102 na tej samej bazie technicznej, jednak z napędem na przednią oś, co było swoistą rewolucją w radzieckiej motoryzacji. Pozostał on tylko w fazie prototypu, gdyż władza zaprzestała finansowania projektu.

Teraźniejszość i przyszłość[edytuj | edytuj kod]

Teoretycznie nie ma dzisiejszych modeli, gdyż obecna wersja ZiŁa 41041 wygląda niemal identycznie jak ta z lat 90. Model ten jednak produkowany jest w liczbie kilku sztuk rocznie.

Ponieważ ZiŁ-41041 jest już konstrukcją przestarzałą, a rosyjska władza powszechnie używa samochodów BMW i Mercedes, nie mogło obyć się bez nowego projektu. ZiŁ-4112 bazujący jeszcze po części na starej wersji posiada silnik o mocy ponad 400KM i waży ok. 5 ton. Dotychczas wykonano tylko jeden prototyp. Planuje się wytwarzanie od ośmiu do dziesięciu sztuk rocznie w wersjach sedan, cabrio i landaulet.

Fabryka zakończyła swoją działalność w 2013 roku a tereny zakładu zostały wchłonięte do Moskwy.

Modele[edytuj | edytuj kod]

Wóz strażacki ZiŁ-131

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]