École polytechnique

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z École Polytechnique)
Skocz do: nawigacja, szukaj
École polytechnique
École polytechnique
Dewiza Pour la Patrie, les Sciences et la Gloire
Data założenia 1794
Typ uczelni Grande école
Państwo  Francja
Adres Palaiseau
Liczba pracowników
• naukowych
625
452
Liczba studentów 2899
Rektor Jacques Biot
Członkostwo Université Paris-Saclay
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
École polytechnique
École polytechnique
Ziemia 48°42′47″N 2°12′36″E/48,713056 2,210000
Strona internetowa

École Polytechnique – francuska politechnika w Palaiseau pod Paryżem założona w 1794. Od 1804 roku ma status wojskowy, mimo którego jest otwarta dla studentów zagranicznych[1].

Uczelnia jest znana we Francji przede wszystkim ze swojego trzyletniego programu Ingénieur Polytechnicien, do którego selekcjonują najlepszych studentów kończących classes préparatoires trwających 2 lata. Z tego względu, uczniowie tego programu zaczynają od lekcji na poziomie trzeciego roku licencjatu i kończą z dyplomem magistra inżyniera[2]. École Polytechnique prowadzi również studia magisterskie[3] i doktoranckie[4].

Z powodu swojego statusu wojskowego, uczniowie programu Ingénieur Polytechnicien mają stopień oficerski i posiadają mundur wojskowy. Szkoła przewodzi również corocznej defiladzie wojskowej 14 lipca[5].

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Absolwentami École polytechnique było wiele osób, które zaznaczyły się w historii Francji. Przy ich nazwiskach często dodaje się w nawiasie rok rozpoczęcia studiów na uczelni poprzedzone literą X[6].

Trzech absolwentów objęło urząd prezydenta Republiki Francuskiej: Sadi Carnot (X1857), Albert Lebrun (X1890) i Valéry Giscard d'Estaing (X1946).

École polytechnique szczyci się również trzema laureatami nagrody NoblaHenri Becquerel (X1872) z fizyki (1903), Maurice Allais (X1931) i Jean Tirole (X1973) z ekonomii (1988, 2014). W dziedzinie matematyki, Augustin Louis Cauchy (X1805), Gustave Coriolis (X1808), Henri Poincaré (X1873), Siméon Denis Poisson (X1798) i Benoît Mandelbrot (X1944) również ukończyli tę szkołę. Jean-Christophe Yoccoz, laureat medalu Fieldsa z 1994 roku, jest doktorem École Polytechnique.

Absolwenci École polytechnique zajmowali również najwyższe pozycje we francuskich firmach. Wśród nich Conrad Schlumberger (X1898), twórca przedsiębiorstwa Schlumberger z bratem Marcelem Schlumberger, mający również ogromny wkład w rozwój geofizyki otworowej. Bernard Arnault (X1969) jest szefem LVMH i numerem 13 na liście najbogatszych ludzi świata magazynu Forbes (2015)[7].

Jednym z wykładowców École polytechnique był Claude Louis Berthollet[8].

Przypisy

  1. Site Admissions et Concours - Concours Cycle Polytechnicien (fr.). www.admission.polytechnique.edu. [dostęp 2015-11-11].
  2. École Polytechnique - Accueil site de l'Ecole Polytechnique. www.polytechnique.edu. [dostęp 2015-11-11].
  3. École Polytechnique - Accueil site de l'Ecole Polytechnique. www.polytechnique.edu. [dostęp 2015-11-11].
  4. École Polytechnique - Accueil site de l'Ecole Polytechnique. www.polytechnique.edu. [dostęp 2015-11-11].
  5. École Polytechnique - Accueil site de l'Ecole Polytechnique. www.polytechnique.edu. [dostęp 2015-11-11].
  6. Admissions and Entrance Exams - Famous alumni (ang.). www.admission.polytechnique.edu. [dostęp 2015-11-11].
  7. The Forbes World's Billionaires list is the definitive list of the world's wealthiest people, profiling and ranking billionaires from 70 countries by their estimated net worth.. Forbes. [dostęp 2015-11-11].
  8. Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004, s. 53. ISBN 8371832400.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]