Benoît Mandelbrot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Benoît Mandelbrot (2007)

Benoît B. Mandelbrot (ur. 20 listopada 1924 w Warszawie, zm. 14 października 2010 w Cambridge) – francuski matematyk[1].

Zajmował się szerokim zakresem problemów matematycznych, znany jest przede wszystkim jako ojciec geometrii fraktalnej, opisał zbiór Mandelbrota oraz wymyślił samo słowo „fraktal”.

Urodził się w rodzinie litewskich Żydów mieszkających po I wojnie światowej w Polsce. W latach 1936–1957 mieszkał we Francji. Pracował w Centre national de la recherche scientifique w Paryżu, a następnie na Uniwersytecie w Lille. Od 1957 pracował w USA dla firmy IBM, miał zatem dostęp do najnowocześniejszych komputerów. Mandelbrot dotarł do prac dwóch francuskich matematyków: Gastona Julii i Pierre’a Fatou, którzy badali zachowanie się iteracji pewnych funkcji zespolonych. Wykorzystał do tego celu komputery. Uzyskane przez niego wykresy zostały nazwane fraktalami.

W 1993 został uhonorowany Nagrodą Wolfa w fizyce, a w 2003 został wyróżniony prestiżową Nagrodą Japońską. Otrzymał 16 tytułów doktora honoris causa[2].

Zmarł w hospicjum w Cambridge (Massachusetts) na raka trzustki[3].

Fraktale[edytuj]

Przykłady fraktali, będących tematem prac naukowych Mandelbrota:

Przypisy

  1. Mandelbrot Benoît B.. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2015-10-14].
  2. Marek Matacz. Pan od fraktali. „Wiedza i Życie”. 7/2010. s. 60-63. 
  3. Jascha Hoffman: Benoit Mandelbrot, Mathematician, Dies at 85 (ang.). The New York Times, 2010-10-16. [dostęp 2010-10-16].

Linki zewnętrzne[edytuj]