Škoda MU-4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Škoda MU-4
Dane podstawowe
Państwo  Czechosłowacja
Producent Škoda Pilzno
Typ pojazdu tankietka
Trakcja gąsienicowa
Załoga 2
Historia
Prototypy 1932
Produkcja 1932–1934
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Silnik 1 silnik benzynowy Škoda, 4-cylindrowy o mocy 40 KM (29,6 kW) przy 2500 obr/min
Pancerz 4–10 mm
Długość 2,98 m
Szerokość 1,85 m
Wysokość 1,30 m
Masa 2200 kg
Nacisk jedn. 0,35 kg/cm²
Osiągi
Prędkość 40,5 km/h
Zasięg 200 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,50 m
Rowy (szer.) 0,90 m
Ściany (wys.) 0,50 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe ZB vz. 26 z zapasem 3600 naboi
Użytkownicy
Czechosłowacja

Škoda MU-4 (Š-I, T-1) – czechosłowacka prototypowa tankietka z okresu międzywojennego.

Historia konstrukcji[edytuj]

W 1932 roku w zakładach Škoda w Pilznie, korzystając z doświadczeń przy budowie tankietki Škoda MU-2, opracowano na konkurs na tankietkę armii czechosłowackiej prototyp pojazdu oznaczonego jako MU-4, uzbrojonego w dwa karabiny maszynowe.

Wóz przegrał konkurencję z tankietką vz. 33 z zakładów ČKD w Pradze, ale w 1934 roku wystawiono go w konkursie armii jugosłowiańskiej, gdzie jednak również nie znalazł uznania, przegrywając w konkurencji z polską tankietką TK-3 i czechosłowacką ČKD P-I. Jeszcze w 1939 roku proponowano jego kupno Afganistanowi, a w 1940 – Węgrom (oznaczony był wtedy jako Š-I) i Szwecji (oznaczony jako T-1), lecz żadne z tych państw nie było zainteresowane.

Ostatecznie zbudowano jedynie prototyp tego pojazdu, który przetrwał II wojnę światową i po odrestaurowaniu znajduje się od 1972 roku w Muzeum Techniki Wojskowej (cz. Vojenského technického muzea Lešany) w Lešanach. Podwozie tego pojazdu zostało natomiast wykorzystane do budowany lekkiego ciągnika artyleryjskiego Škoda MTH.

Użycie[edytuj]

Tankietka nie była użytkowana przez wojsko, a jedynie prezentowano ją w konkursach na pojazdy tego typu oraz innym państwom jako ofertę na budowę tego typu pojazdów.

Opis pojazdu[edytuj]

Tankietka MU-4 zbudowana została w oparciu o konstrukcję tankietki MU-2, lecz miała inne podwozie, co podniosło jej walory użytkowe. Początkowo miała silnik gaźnikowy, 2-cylindrowy, o mocy 33 KM, lecz w 1934 roku wymieniono go na mocniejszy 4-cylindrowy o mocy 40 KM. Pojazd był całkowicie opancerzony, a pancerz miał grubość od 4 do 10 mm, przy czym wieża z zamontowanymi na stałe 2 karabinami maszynowymi kal. 7,92 mm (z zapasem 3600 naboi) miała grubość od 6 do 10 mm.

Bibliografia[edytuj]

  • Vladimír Francev, Charles K. Kliment: Československá obrněná vozidla 1918–1948. Praga: Vydavateľstvo Naše vojsko, 2004, s. 44, 333. ISBN 8086158403.