7,5 cm leichtes Infanteriegeschütz 18

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dane podstawowe
Państwo III Rzesza III Rzesza
Producent Rheinmetall
Rodzaj działo piechoty
Historia
Prototypy 1927
Produkcja seryjna 1932-1945
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 75 mm
Długość lufy 880 mm (L/11,8)
Donośność 3350 m
Prędkość pocz. pocisku 221 m/s
Masa 400 kg (bojowa)
Kąt ostrzału -10° do +73,5° (w pionie)
11° (w poziomie)
Szybkostrzelność 8-12 strz/min

7,5 cm leichtes Infanteriegeschütz 18 (7,5 cm le.IG 18) - niemieckie działo piechoty kalibru 75 mm używane przez Wehrmacht w okresie II wojny światowej. Armata została zaprojektowana w 1927 w zakładach Rheinmetall.

Informacja ogólna[edytuj | edytuj kod]

W wersji podstawowej (le.IG 18) załoga była chroniona przez tarczę pancerną. Produkowano także wersję górską tej armaty 7,5 cm leichtes Gebirgsinfanteriegeschütz 18 rozkładaną na 10 części, z których najcięższa ważyła 74,9 kg. Górskie bataliony były zazwyczaj wyposażone w dwa działa tego typu.

W 1939 wyprodukowano 6 armat 7,5 cm le.IG 18F przeznaczonych dla wojsk powietrznodesantowych. Mogły być one rozłożone na cztery części po 140 kg. Charakteryzowały się mniejszymi kołami i brakiem tarczy pancernej. Istniała także wersja znana jako 7,5 cm Infanteriegeschütz L/13, będąca zmodyfikowaną odmianą le.IG 18 rozkładaną na cztery lub sześć części. Wyprodukowano około 12 tys sztuk,

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Fleischer Wolfgang, German Light & Heavy Infantry Artillery 1914-1945, Schiffer Publishing Ltd 1997.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Podczas wojny[edytuj | edytuj kod]

Zachowane egzemplarze[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

7,5 cm le.Geb.I.G.18