Adelajda Heska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adelajda Heska
wizerunek herbu
Królowa Polski
Okres panowania od 29 września 1341
do de facto 25 lutego 1365 / de iure 1368
Jako żona Kazimierza Wielkiego
Poprzedniczka Aldona Anna Giedyminówna
Następczyni Jadwiga żagańska
Dane biograficzne
Dynastia Heska
Data urodzenia 1324
Data śmierci 1371
Ojciec Henryk II Żelazny
Matka Elżbieta
Mąż Kazimierz III Wielki

Adelajda Heska (ur. 1324, zm. 1371) – żona Kazimierza Wielkiego, królowa Polski. Córka landgrafa HesjiHenryka II Żelaznego i Elżbiety z dynastii Wettynów.

29 września 1341 w Poznaniu miał miejsce ślub Adelajdy z Kazimierzem Wielkim oraz koronacja nowej monarchini. Niedługo po ślubie małżeństwo zaczęło się rozpadać ze względu na zdrady Kazimierza i brak potomstwa (separacja od 1356). Królowa została osadzona na zamku w Żarnowcu nad Pilicą. Przypisuje się jej fundację kościoła parafialnego w Żarnowcu. Do pogodzenia się pary królewskiej nawoływał bezskutecznie papież Innocenty VI. W obronie królowej stawał również skłócony z Kazimierzem biskup krakowski Jan Bodzanta. We wrześniu 1356 Kazimierz wziął bigamiczny ślub z Krystyną Rokiczaną. Adelajda powróciła do Hesji. Mimo dużej odległości śledziła wydarzenia mające miejsce na dworze w Krakowie. W 1365 Kazimierz poślubił Jadwigę żagańską. Ostatecznie małżeństwo Adelajdy z Kazimierzem unieważniono 1368 przez Urbana V, jednak Adelajda walczyła o swoje prawa nawet po śmierci męża. Przypuszcza się, iż zmarła około 21 maja 1371, w Hesji.

Bibliografia[edytuj]

  • J. Śliwiński, Kazimierz Wielki. Kobiety a polityka, Olsztyn 1994, s. 46-61.
  • Wielka historia Polski, t. XI A-J, Wydawnictwo Pinnex, ISBN 83-86651-40-7, tu hasło Adelajda, s. 9.

Zobacz też[edytuj]

Literatura uzupełniająca[edytuj]