Anna Cylejska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anna Cylejska
ilustracja
królowa Polski
Okres panowania od 1402
do 1416
Jako żona Władysława II Jagiełly
Koronacja 25 lutego 1403
Poprzedniczka Jadwiga Andegaweńska
Następczyni Elżbieta Granowska
Dane biograficzne
Dynastia Dynastia z Cilli
Data urodzenia koniec 1380 lub początek 1381
Data i miejsce śmierci 20 lub 21 marca 1416
Kraków
Miejsce spoczynku w katedrze krakowskiej
Ojciec Wilhelm von Cilli
Matka Anna Kazimierzówna
Mąż Władysław II Jagiełło
Dzieci Jadwiga Jagiellonka

Anna Cylejska (ur. koniec 1380 lub początek 1381, zm. 20 lub 21 marca[1] 1416 w Krakowie) − królowa Polski, druga żona króla Władysława Jagiełły, córka hrabiego cylejskiego Wilhelma von Cilli i Anny, córki króla polskiego Kazimierza Wielkiego.

Życiorys[edytuj]

Młodość w Celju[edytuj]

W 1394, po śmierci ojca i powtórnym zamążpójściu i wyjeździe matki do Teck, trafiła pod opiekę swego stryja, hrabiego Hermana II Cylejskiego[2]. Prawdopodobnie pod koniec 1400 do Celja na terenie dzisiejszej Słowenii przybyło poselstwo polskie, w skład którego skład wchodzili: kasztelan śremski Jan z Obichowa, Hińcza z Rogowa i Jan z Ostrowca. Przybyli oni z rozkazu króla polskiego Władysława II Jagiełły w celu zawarcia z hrabią Celja Hermanem wstępnego układu małżeńskiego Władysława i Anny. Według tradycji już umierająca Jadwiga Andegaweńska wyraziła rzekomo życzenie, aby Anna została jej następczynią na tronie polskim[2]. 23 kwietnia 1401 papież Bonifacy IX udzielił dyspensy przyszłym małżonkom, bowiem Anna była w trzecim stopniu spokrewniona z pierwszą żoną Jagiełły, Jadwigą.

Małżeństwo z Władysławem Jagiełłą[edytuj]

16 lipca 1401 Anna przybyła do Krakowa, jednak ślub został odłożony na czas ośmiu miesięcy. 29 stycznia 1402 w katedrze krakowskiej Anna Cylejska została drugą żoną Władysława Jagiełły. 25 lutego 1403 w tej samej katedrze Anna została koronowana na królową Polski.

Dzięki małżeństwu z Anną, król Polski wzmacniał w ten sposób swoje stanowisko w Koronie, żeniąc się z Piastówną po kądzieli. Królowa często towarzyszyła mężowi w licznych podróżach. W 1405 zaprosiła na Wawel swego kuzyna Hermana von Cilli, zaś w 1410 stryja, który był posłem króla niemieckiego Zygmunta Luksemburskiego. W 1412 wraz z mężem zorganizowała wesele księżnej mazowieckiej Cymbarki i księcia austriackiego Ernesta Żelaznego. W latach 1413–1414 przebywała na Litwie w związku z misją chrystianizacyjną na Żmudzi[3].

Plotki na temat Anny[edytuj]

W okresie małżeństwa z Jagiełłą kilkukrotnie posądzano Annę o niewierność mężowi[3]. W 1407 starosta krakowski Klemens z Moskorzewa oskarżył królową o romans z Jakubem z Kobylan i Mikołajem Chrząstowskim, polskimi rycerzami. Oskarżania te zostały uznane za niesłuszne, a arcybiskup gnieźnieński Mikołaj Kurowski oczyścił Annę z zarzutów. Rok później królowa została oskarżona o cudzołóstwo z Janem Tęczyńskim, zaś w 1411 z jej niedawnym obrońcą Mikołajem Kurowskim.

Śmierć i pochówek[edytuj]

Pod koniec 1415 Anna zachorowała i 20 lub 21 marca 1416 zmarła w Krakowie. Została pochowana w katedrze na Wawelu w pobliżu ołtarza Świętej Doroty. Z małżeństwa Anny i Władysława pochodziła urodzona 8 kwietnia 1408[4] córka Jadwiga.

Przypisy

  1. Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 67–68 (pierwodruk: 1968); J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań–Wrocław 1999, s. 128. W Polskim Słowniku Biograficznym błędnie: 21 maja, zob. K. Pieradzka, Anna Cylejska, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 1, Kraków 1935, s. 121 (niesprostowane).
  2. a b M. Spórna, P. Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Kraków 2003, s. 23.
  3. a b M. Spórna, P. Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Kraków 2003, s. 24.
  4. Wdowiszewski Z., Genealogia Jagiellonów..., s. 81

Bibliografia[edytuj]

Literatura uzupełniająca[edytuj]