Aleksander Kierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksander Kierski
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1894
Warszawa
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Charków
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Imperium Rosyjskiego,
Wojsko Polskie
Jednostki Legion Puławski
1 Dywizja Strzelców Polskich
82 Syberyjski Pułk Piechoty
83 Pułk Strzelców Poleskich
61 Pułk Piechoty
Komenda Placu Inowrocław
PKU Łuków
KRU Łuków
Stanowiska komendant placu
komendant PKU
komendant RU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Grób symboliczny majora WP Aleksandra Kierskiego (1894-1940) zamordowanego w Katyniu oraz grób dr med. Józefa Kierskiego (1935-210) - ginekologa położnika i literata Leopolda Rybarskiego (1909-2004) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Aleksander Kierski (ur. 25 stycznia 1894 w Warszawie, zm. kwiecień 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Aleksander Kierski urodził się w Warszawie, w rodzinie Józefa i Balbiny z Kołakowskich[1]. Od 1915 roku służył w armii rosyjskiej wstępując do Legionu Puławskiego. Ukończył Pawłowską Szkołę Wojskową w Piotrogrodzie[2]. Do 1917 roku służył w 26 Pułku Strzelców Syberyjskich, a od 1917 w polskich jednostkach na wschodzie, m.in. w 1 Dywizji Strzelców Polskich.

W 1920 roku wrócił do Polski i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w 2 Syberyjskim pułku piechoty.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku został zweryfikowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku. Służył w 83 pułku Strzelców Poleskich, gdzie w 1923 pełnił obowiązki komendanta kadry, a w 1924 dowódcy II baonu[3][4]. W 1928 roku służył, w randze majora (ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927) w 61 pułku piechoty jako dowódca I baonu[5]. Następnie pełnił służbę na stanowisku komendanta placu w Inowrocławiu[6]. W grudniu 1932 roku został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuków na stanowisko komendanta PKU[7]. 1 września 1938 roku dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Łuków, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”. W 1939 roku w dalszym ciągu pełnił służbę na tym stanowisku[8].

W czasie wojny obronnej Kierski wraz z rodziną opuszczając Łuków udał się na południowy wschód w celu ewakuacji do Rumunii. W okolicach Buczacza polska kolumna została otoczona przez bolszewików i zabrana do Buczacza, a następnie Starobielska.

Aleksander Kierski w 1940 roku został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w Piatichatkach na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika[9]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 223.
  2. Banaszek, Roman i Sawicki 2000 ↓, s. 132.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 364, 409.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 317, 354.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 75, 180.
  6. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 29, 508.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 431.
  8. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 20, 852.
  9. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 2 kwietnia 1921 roku, s. 611.
  11. M.P. z 1931 r. nr 178, poz. 260.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 29.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 27 grudnia 1921 roku, s. 1748.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]