Andrij Procenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrij Procenko
Ilustracja
Andrij Procenko (2016)
Data i miejsce urodzenia

20 maja 1988
Chersoń

Wzrost

194 cm

Informacje klubowe
Klub

Chersońska

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Ukraina
Mistrzostwa świata
brąz Eugene 2022 skok wzwyż
Halowe mistrzostwa świata
brąz Sopot 2014 skok wzwyż
Mistrzostwa Europy
srebro Zurych 2014 skok wzwyż
brąz Monachium 2022 skok wzwyż
Halowe mistrzostwa Europy
srebro Glasgow 2019 skok wzwyż
Młodzieżowe mistrzostwa Europy
brąz Kowno 2009 skok wzwyż
Uniwersjada
srebro Kazań 2013 skok wzwyż
Mistrzostwa Europy juniorów
srebro Hengelo 2007 skok wzwyż

Andrij Ołeksijowycz Procenko (ukr.: Андрій Олексійович Проценко; ur. 20 maja 1988 w Chersoniu) – ukraiński lekkoatleta specjalizujący się w skoku wzwyż.

Srebrny medalista europejskiego czempionatu juniorów z Hengelo (2007). Dwa lata później zdobył srebro młodzieżowych mistrzostw Europy w Kownie. W 2010 nie przeszedł przez eliminacje podczas mistrzostw Starego Kontynentu. W następnym sezonie zajął 11. miejsce podczas uniwersjady w Shenzhen oraz bez powodzenia startował na mistrzostwach świata w Daegu. W 2012 bez awansu do finału startował na halowych mistrzostwach świata i czempionacie Europy oraz uplasował się na 9. miejscu podczas igrzysk olimpijskich w Londynie. W 2013 został wicemistrzem uniwersjady w Kazaniu. Brązowy medalista halowych mistrzostw świata w Sopocie (2014). W tym samym roku zdobył srebro na mistrzostwach Europy w Zurychu. Czwarty zawodnik igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro (2016). W 2019 zdobył srebro halowych mistrzostw Europy. W 2022 stanął na najniższym stopniu podium podczas mistrzostw świata w Eugene.

Wielokrotny medalista mistrzostw Ukrainy i reprezentant kraju w drużynowym czempionacie Europy.

Rekordy życiowe: stadion – 2,40 (3 lipca 2014, Lozanna); hala – 2,36 (9 marca 2014, Sopot).

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik
2007 Mistrzostwa Europy juniorów Holandia Hengelo Silver medal europe.svg 2. miejsce 2,21
2009 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Litwa Kowno Bronze medal europe.svg 3. miejsce 2,24
Mistrzostwa świata Niemcy Berlin el. – 25. miejsce 2,20
2010 Superliga drużynowych mistrzostw Europy Norwegia Bergen 3. miejsce 2,22
Mistrzostwa Europy Hiszpania Barcelona el. – 17. miejsce 2,19
2011 Uniwersjada Shenzhen 11. miejsce 2,18
Mistrzostwa świata Korea Południowa Daegu el. – 27. miejsce 2,21
2012 Halowe mistrzostwa świata Turcja Stambuł el. – 15. miejsce 2,22
Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki el. – 13. miejsce 2,23
Igrzyska olimpijskie Wielka Brytania Londyn 9. miejsce 2,25
2013 Uniwersjada Rosja Kazań Silver FISU.svg 2. miejsce 2,31
Mistrzostwa świata Rosja Moskwa el. – 23. miejsce 2,22
2014 Halowe mistrzostwa świata Polska Sopot Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 2,36
Mistrzostwa Europy Szwajcaria Zurych Silver medal europe.svg 2. miejsce 2,33
2015 Halowe mistrzostwa Europy Czechy Praga 6. miejsce 2,28
Mistrzostwa świata Pekin el. – 17. miejsce 2,29
2016 Halowe mistrzostwa świata Stany Zjednoczone Portland 7. miejsce 2,29
Mistrzostwa Europy Holandia Amsterdam 9. miejsce 2,24
Igrzyska olimpijskie Brazylia Rio de Janeiro 4. miejsce 2,33
2017 Mistrzostwa świata Wielka Brytania Londyn el. – 13. miejsce 2,29
2018 Mistrzostwa Europy Niemcy Berlin 5. miejsce 2,24
2019 Halowe mistrzostwa Europy Wielka Brytania Glasgow Silver medal europe.svg 2. miejsce 2,26
Mistrzostwa świata Katar Doha el. – 14. miejsce 2,26
2021 Igrzyska olimpijskie Japonia Tokio el. – 14. miejsce 2,25
2022 Mistrzostwa świata Stany Zjednoczone Eugene Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 2,33
Mistrzostwa Europy Niemcy Monachium Bronze medal europe.svg 3. miejsce 2,27

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]