Andrzej Seidler-Wiślański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Seidler-Wiślański
Data urodzenia 1812
Data śmierci 1895
Prezydent Krakowa
Okres od 1 lipca 1853
do 13 września 1866
Poprzednik Fryderyk Tobiaszek
Następca Józef Dietl

Andrzej Seidler-Wiślański, także Andrzej Seidler Ritter von Wiślański (ur. 4 sierpnia 1812 w Lipniku, zm.1 kwietnia 1895) – urzędnik austriacki, prezydent Krakowa w latach 1856-1866.

Życiorys[edytuj]

W połowie lat czterdziestych XIX w. obywał praktyki w urzędzie gubernialnym we Lwowie. Przed nominacją na prezydenta pełnił funkcję c.k. sekretarza namiestniczego i prezydialnego przy rządzie krajowym.[1]

Prezydent Krakowa[edytuj]

6 sierpnia 1856 roku po rezygnacji Fryderyka Tobiaszka mianowany przez Minstra Spraw Wewnętrznych tymczasowym prezydentem. [2] Jego nominacja zyskała uznanie wśród krakowian. Seidler wykazał się znajomością prawa miasta, do mieszkańców odnosił się przychylnie.

Za jego rządów Kraków zyskał połączenie kolejowe z Wieliczką w 1857, Niepołomicami 1858 oraz ze Lwowem 1861. Podjęto również wówczas poważniejsze prace przy brukowaniu krakowskich ulic. 1 listopada 1857 uruchomiono gazownię, otwarto nowy kamienny most na Starej Wiśle w pobliżu ulicy Blich.

W sprawach urzędowych podjął prace nad nowym statutem miasta Krakowa. W 1864 zakupił wynajmowany do tej pory na potrzeby magistratu pałac Wielopolskich. W 1859 przyjął nowy podział administracyjny Krakowa na 8 dzielnic (utrzymał się on prawie 100 lat). W 1861 wprowadził do urzędowania magistratu język polski. Na wniosek Seidlera postanowił od 1863 sprawy miasta załatwiać wyłącznie na posiedzeniach magistratu.

4 listopada 1858 przyznał Andrzejowi Seidlerowi tytuł Honorowego Obywatela Krakowa.

Po przeprowadzeniu pierwszych wyborów do Rady Miasta po przywróceniu samorządu w dniu 16 sierpnia 1866 złożył przed nową radą sprawozdanie z rządów miastem, a w dniu 13 września 1866 przekazał urząd na ręce nowo wybranego prezydenta Józefa Dietla.

Późniejsze losy[edytuj]

Od 1869 do 1879 roku był starostą przemyskim. Równocześnie ze sprawowaniem funkcji starosty był Radcą Namiestnictwa i przewodniczącym Rady Szkolnej Okręgowej w Przemyślu, oraz posłem do Sejmu Krajowego. W 1854 roku był komisarzem w rzeszowskim urzędzie cyrkularnym.

23 maja 1879 otrzymał austriackie szlachectwo II stopnia (tytuł Ritter), wraz z predykatem "von Wiślański". 30 maja 1895 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Rzeszowa. Był również Honorowym Obywatelem Białej.

Zmarł 1 kwietnia 1895 roku[3] i został pochowany w Krakowie.

Przypisy

  1. Kraków. 27 sierpnia. Czas 1856 nr 198 z 28 sierpnia s. 1
  2. Kraków. 26 sierpnia. Czas 1856 nr 197 z 27 sierpnia s. 2
  3. Andrzej Seidler-Wiślański. Czas 1895 nr 76 z 2 kwietnia s. 3

Bibliografia[edytuj]