Tadeusz Mrugacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Mrugacz
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1907
Wieliczka
Data śmierci 1 lutego 1978
Prezydent Krakowa
Okres od 7 kwietnia 1954
do 24 października 1957
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Marcin Waligóra
Następca Wiktor Boniecki

Tadeusz Mrugacz (ur. 3 lipca 1907 w Wieliczce, zm. 1 lutego 1978) – prezydent Krakowa i poseł na Sejm PRL I kadencji z ramienia PZPR.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem urzędnika pocztowego. W 1922 rozpoczął pracę jako praktykant w zawodzie malarz-lakiernik. W 1925 został czeladnikiem. Wstąpił do Związku Zawodowego Pracowników Budowlanych w latach 1935-1936 będąc jego sekretarzem. W 1932 został członkiem KPP. W okresie okupacji pracował w gazowni jako rzemieślnik. W 1948 awansował z robotnika na wicedyrektora, a od 1950 na dyrektora Zakładów Gazowych Okręgu Krakowskiego. Od 1945 był członkiem PPR i Miejskiej Rady Narodowej w Krakowie. W latach 1950-1951 był jej wiceprzewodniczącym.

7 kwietnia 1954 został przewodniczącym Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Krakowie. Na stanowisku tym pozostał do 24 października 1957. W tym czasie:

  • prowadzono rozbudowę Kombinatu Metalurgicznego Huty im.Lenina o aglomerownię (1954) oraz walcownię ciąglej blachy (1955).
  • w Parku Strzeleckim odsłonięto pomnik Lenina i Stalina (zlikwidowany w 1956).
  • na Rynek Gł. powrócił po zniszczeniach wojennych pomnik Adama Mickiewicza 26 listopada 1955.
  • rozpoczęły działalność: Teatr Ludowy i Muzeum Historii Farmacji UJ.
  • Miejska Rada Narodowa zmieniła nazwę na Rada Narodowa miasta Krakowa.
  • w 1957 zaczęły się ukazywać Wieści i Głos Nowej Huty.

W latach 1958-1969 był dyrektorem Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji.

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze zasłużonych[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

I odznaki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Karolina Grodziska Opis trasy zwiedzania cmentarza Rakowickiego [w:] Cmentarz Rakowicki w Krakowie wyd. przez Obywatelski Komitet Ratowania Krakowa, Agencja Omnipress Warszawa 1988, s. 133