Filip Nereusz Lichocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filip Nereusz Lichocki
Data urodzenia 28 maja 1749
Data i miejsce śmierci 28 sierpnia 1806
Kraków
Prezydent Krakowa
Okres od 6 marca 1794
do 23 kwietnia 1794
Poprzednik Maciej Bajer
Następca Michał Wohlman
Prezydent Krakowa ponownie
Okres od 1 listopada 1798
do 31 sierpnia 1802
Poprzednik Maciej Bajer
Następca Dominik Drdatzki
Filip Lichocki w obozie wojsk powstańczych pod Krakowem 1794
Nagrobek Filipa Lichockiego w kościele ojców kapucynów w Krakowie przy ul. Loretańskiej 11.

Filip Nereusz Lichocki (ur. 28 maja 1749, zm. 28 sierpnia 1806 w Krakowie) – prezydent Krakowa z ramienia konfederacji targowickiej w 1794 i 1798-1802.

Pochodził z krakowskiej rodziny mieszczańskiej, z wykształcenia prawnik. Studia odbył na Akademii Krakowskiej. Od 1776 r. był syndykiem miejskim. W sierpniu 1788 wraz z Maciejem Bajerem został posłem Krakowa na sejmik proszowicki. Później bronił interesów Krakowa jako delegat miasta na obrady Sejmu Czteroletniego. W 1792 r. został członkiem krakowskiej rady miejskiej. Po II rozbiorze Polski w 1793 r. i obradach sejmu w Grodnie w listopadzie 1793 r. który uchwalił dokument "Miasta wolne Rzeczypospolitej" w wyniku rozpisanych na początku marca 1794 wyborach nowych władz miejskich Lichocki został prezydentem Krakowa wybranym na 4-letnią kadencję. Rządy w mieście objął 6 marca 1794 i sprawował do 24 kwietnia 1794. Pozbawiony urzędu wskutek przywrócenia przez Tadeusza Kościuszkę władz miejskich usuniętych pod rządami konfederacji targowickiej. Po zajęciu Krakowa przez wojska pruskie w czerwcu 1794 wobec nieobecności Lichockiego, który zbiegł do Karlsbadu prezydenturę miasta powierzono Maciejowi Bajerowi. Lichocki po powrocie ponownie znalazł się we władzach miejskich wybrany prezydentem Krakowa po ustąpieniu Macieja Bajera. Urzędowanie rozpoczął 1 listopada 1798 i sprawował przez 4 lata do 31 sierpnia 1802. Za zasługi nagradzany przez władze austriackie otrzymując tytuł konsyliarza Jego Cesarskiej Mości. W swoich pamiętnikach, które wydano w 1862 r. i powtórnie w roku 1891, nie ukrywał niechętnego stanowiska wobec powstania kościuszkowskiego. Nagrobek Filipa Lichockiego wykonany z czarnego marmuru z alabastrowym medalionem portretowym znajduje się w kościele oo. Kapucynów.