Antoni Franciszek Sotkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Franciszek Sotkiewicz
Antoni Franciszek Sotkiewicz
Data urodzenia 12 stycznia 1826
Data śmierci 4 maja 1901
Biskup diecezjalny sandomierski
Okres sprawowania 1883–1901
Administrator archidiecezji warszawskiej
Okres sprawowania 1872–1883
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 29 lipca 1849
Prezbiterat 5 sierpnia 1849
Nominacja biskupia 15 marca 1883
Sakra biskupia 20 maja 1883
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 maja 1883
Miejscowość Petersburg
Konsekrator Wincenty Popiel

Antoni Franciszek Ksawery Sotkiewicz[1] (ur. 12 stycznia 1826, zm. 4 maja 1901) – duchowny rzymskokatolicki, administrator archidiecezji warszawskiej w latach 1872–1883, biskup diecezjalny sandomierski w latach 1883–1901.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 12 stycznia 1826[2] w Bardzie[3]. Uczył się w gimnazjum kieleckim[4]. Studiował w Seminarium Duchownym w Sandomierzu, a w latach 1846–1850 w Akademii Duchownej w Warszawie, gdzie uzyskał stopień kandydata teologii[3]. 29 lipca 1849 otrzymał święcenia diakonatu, a 5 sierpnia 1849[1] biskup Józef Goldtmann[3] wyświęcił go w Sandomierzu[2] na prezbitera[1] .

Następnie był proboszczem w Zbelutce i Słupi Nowej, pełnił też funkcję asesora konsystorza[2]. Został profesorem sandomierskiego seminarium duchownego[3] i warszawskiej Akademii Duchownej[2]. Otrzymał godność kanonika warszawskiego[2]. Będąc wikariuszem generalnym, w okresie od 4 października 1872 do 16 czerwca 1883 zarządzał archidiecezją warszawską w zastępstwie nieobecnego arcybiskupa metropolity Zygmunta Szczęsnego Felińskiego[5]. Był redaktorem „Przeglądu Katolickiego[2].

15 marca 1883 papież Leon XIII mianował go biskupem diecezjalnym diecezji sandomierskiej. Sakrę biskupią otrzymał 20 maja 1883 w Petersburgu. Konsekrował go arcybiskup warszawski Wincenty Popiel[3]. Ingres do katedry sandomierskiej odbył 24 czerwca 1883. Zabiegał o wyrabianie posłuszeństwa wśród duchownych, wspomagał rozwijanie działalności zakonów bezhabitowych, przeprowadził renowację kościoła katedralnego[2].

W 1897 udzielił sakry biskupowi diecezjalnemu wileńskiemu Stefanowi Aleksandrowi Zwierowiczowi[1].

Zmarł 4 maja 1901[2]. Został pochowany w podziemiach katedry sandomierskiej[3].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d Antoni Franciszek Sotkiewicz. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2016-08-17].
  2. a b c d e f g h P. Nitecki: Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 2000, kol. 412. ISBN 83-211-1311-7.
  3. a b c d e f Nota biograficzna Antoniego Ksawerego Sotkiewicza na dawnej stronie diecezji sandomierskiej. sandomierz.opoka.org.pl. [dostęp 2016-08-17].
  4. A. Massalski, J. Szczepański: Słownik biograficzny zasłużonych nauczycieli i wychowanków. I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Kielce: 2010, kol. 113.
  5. G. Kalwarczyk: Przewodnik po parafiach i kościołach Archidiecezji Warszawskiej. Tom 2. Parafie warszawskie. Warszawa: Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, 2015, s. 33. ISBN 978-83-7821-118-1.

Linki zewnętrzne[edytuj]