Antoni Franciszek Sotkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Franciszek Sotkiewicz
Ilustracja
Data urodzenia 12 stycznia 1826
Data śmierci 4 maja 1901
Biskup diecezjalny sandomierski
Okres sprawowania 1883–1901
Administrator archidiecezji warszawskiej
Okres sprawowania 1872–1883
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 29 lipca 1849
Prezbiterat 5 sierpnia 1849
Nominacja biskupia 15 marca 1883
Sakra biskupia 20 maja 1883
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 maja 1883
Miejscowość Petersburg
Konsekrator Wincenty Popiel
Współkonsekratorzy Karol Hryniewiecki
Szymon Marcin Kozłowski

Antoni Franciszek Ksawery Sotkiewicz[1] (ur. 12 stycznia 1826, zm. 4 maja 1901) – duchowny rzymskokatolicki, administrator archidiecezji warszawskiej w latach 1872–1883, biskup diecezjalny sandomierski w latach 1883–1901.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 stycznia 1826[2] w Bardzie[3]. Uczył się w gimnazjum kieleckim[4]. Studiował w Seminarium Duchownym w Sandomierzu, a w latach 1846–1850 w Akademii Duchownej w Warszawie, gdzie uzyskał stopień kandydata teologii[3]. 29 lipca 1849 otrzymał święcenia diakonatu, a 5 sierpnia 1849[1] biskup Józef Goldtmann[3] wyświęcił go w Sandomierzu[2] na prezbitera[1] .

Następnie był proboszczem w Zbelutce i Słupi Nowej, pełnił też funkcję asesora konsystorza[2]. Został profesorem sandomierskiego seminarium duchownego[3] i warszawskiej Akademii Duchownej[2]. Otrzymał godność kanonika warszawskiego[2]. Będąc wikariuszem generalnym, w okresie od 4 października 1872 do 16 czerwca 1883 zarządzał archidiecezją warszawską w zastępstwie nieobecnego arcybiskupa metropolity Zygmunta Szczęsnego Felińskiego[5]. Był redaktorem „Przeglądu Katolickiego[2].

15 marca 1883 papież Leon XIII mianował go biskupem diecezjalnym diecezji sandomierskiej. Sakrę biskupią otrzymał 20 maja 1883 w Petersburgu. Konsekrował go arcybiskup warszawski Wincenty Popiel[3]. Ingres do katedry sandomierskiej odbył 24 czerwca 1883. Zabiegał o wyrabianie posłuszeństwa wśród duchownych, wspomagał rozwijanie działalności zakonów bezhabitowych, przeprowadził renowację kościoła katedralnego[2].

W 1897 udzielił sakry biskupowi diecezjalnemu wileńskiemu Stefanowi Aleksandrowi Zwierowiczowi[1].

Zmarł 4 maja 1901[2]. Został pochowany w podziemiach katedry sandomierskiej[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Antoni Franciszek Sotkiewicz. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2016-08-17].
  2. a b c d e f g h P. Nitecki: Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 2000, kol. 412. ISBN 83-211-1311-7.
  3. a b c d e f Nota biograficzna Antoniego Ksawerego Sotkiewicza na dawnej stronie diecezji sandomierskiej. sandomierz.opoka.org.pl. [dostęp 2016-08-17].
  4. A. Massalski, J. Szczepański: Słownik biograficzny zasłużonych nauczycieli i wychowanków. I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Kielce: 2010, kol. 113.
  5. G. Kalwarczyk: Przewodnik po parafiach i kościołach Archidiecezji Warszawskiej. Tom 2. Parafie warszawskie. Warszawa: Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, 2015, s. 33. ISBN 978-83-7821-118-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]