Antoni Jan Goetz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Goetz-Okocimski
Gotz-Okocimski Antoni.jpg
Antoni Goetz-Okocimski w 1935
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1895
Kraków
Data i miejsce śmierci 31 października 1962
Nairobi
Poseł IV kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 8 września 1935
do 13 października 1938
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Antoni Jan Goetz na portrecie Jacka Malczewskiego

Antoni Jan Goetz, Antoni Jan Götz-Okocimski (ur. 17 grudnia 1895 w Krakowie, zm. 31 października 1962 w Nairobi) – polski przemysłowiec, polityk, działacz sportowy, w latach 30. XX wieku właściciel Browaru Okocim, poseł na Sejm IV kadencji w II RP.

Życiorys[edytuj]

Kształcił się początkowo w domu rodzinnym. W latach 1905–1914 uczęszczał do II Gimnazjum w Krakowie. W lutym 1915 zgłosił akces wraz z bratem do I dywizji austriackiej artylerii konnej, służąc w niej podczas I wojny światowej. W 1918 zgłosił się do Wojska Polskiego, także do artylerii konnej. W 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, po której powrócił do Okocimia. Od 1923 do 1930 był wójtem gminy Okocim. W 1924 zdobył wykształcenie ekonomiczne w Akademii Handlowej w Krakowie. Przez wiele lat zasiadał w Wydziale Powiatowym w Brzesku, Radzie Gromadzkiej, Radzie Szkolnej, a także Radzie Gminnej w Okocimiu. Był też radcą Izby Przemysłowo-Handlowej i Izby Rolniczej w Krakowie. Należał do Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego, do Towarzystwa Ekonomicznego, a także do Towarzystwa Rolniczego w Brzesku, w którym był członkiem zarządu okręgowego. W 1931 został prezesem Rady Nadzorczej rodzinnej spółki akcyjnej. Od 1936 do 1939 był prezesem krakowskiej IPH. Udzielał się też jako filantrop i myśliwy.

Zasiadał w zarządzie głównym Polskiego Stronnictwa Zachowawczego. W latach 1935–1938 był posłem na Sejm, wybranym z listy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem (reprezentował okręg Bochnia-Brzesko-Limanowa).

Od 1938 przychodziły do niego anonimy wzywające do przyznania się do niemieckich korzeni, on jednak nie chciał się wyrzec związków z Polską. Zanim oddziały niemieckie dotarły do Okocimia, opuścił swój majątek wraz z żoną i matką 5 września 1939. Przedostał się do Francji, gdzie został adiutantem dowódcy szkoły podoficerów artylerii w polskim Centrum Wyszkolenia Artylerii w Camp de Coëtquidan w Bretanii. Służył tam do 1940, kiedy przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie został oficerem I pułku artylerii ciężkiej WP, stacjonując w Szkocji. W 1943 został zdemobilizowany, obejmując funkcję sekretarza generalnego Polskiego Czerwonego Krzyża w Londynie, którą pełnił do 1946. Następnie był sekretarzem Towarzystwa Pomocy Polakom, z której to funkcji zrezygnował w 1952, przenosząc się do Nairobi w Kenii, gdzie założył herbaciarnię, prowadząc ją do końca życia. Zmarł bezpotomnie w 1962 w na gorączkę tropikalną. Pochowany został na cmentarzu Nairobi-Langato.

Rodzina[edytuj]

Był wnukiem Jana Ewangelisty Goetza oraz synem Jana Albina Goetza, założycieli browaru w Okocimiu. Jego matką była hrabina Zofia Sumińska (1867–1945). Miał brata i dwie siostry. W 1925 ożenił się z Zofią z domu Chrząszcz (1898–1975).

Odznaczenia[edytuj]

Odznaczony Karl Truppen Kreuz za waleczność na froncie austriacko-rosyjskim (kwiecień 1917), Tajnym Szambelaństwem Papieskim di Spada e Cappa Piusa XI (1936) oraz Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi na polu pracy społecznej (1937)[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Bibliografia[edytuj]