Przejdź do zawartości

Antonio Sabato Jr.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Antonio Sabáto Jr.
Ilustracja
Antonio Sabato Jr. sfotografowany przez Jerry’ego Avenaima na okładkę magazynu The Advocate (2006).
Imię i nazwisko

Antonio G. Sabàto Jr.

Data i miejsce urodzenia

29 lutego 1972
Rzym, Włochy

Zawód

aktor, producent filmowy, scenarzysta, reżyser, model

Współmałżonek

Alicia Tully Jensen
(1992–1993; rozwód)
Cheryl Moana Marie Nunes
(2012-2018; rozwód)

Lata aktywności

od 1990

Multimedia w Wikimedia Commons

Antonio G. Sabàto Jr. (ur. 29 lutego 1972 w Rzymie) – amerykański aktor, producent telewizyjny, scenarzysta, reżyser i model.

Po raz pierwszy zyskał sławę w latach 90. jako jeden z najpopularniejszych modeli bielizny dla Calvina Kleina[1] i grając postać Jaggera Catesa w operze mydlanej ABC Szpital miejski (General Hospital, 1992–1995)[2]. Wystąpił też w operach mydlanych – TV FOX Melrose Place (1995) i CBS Moda na sukces (The Bold and the Beautiful, 2005–2006)[3].

Sabàto bez powodzenia był kandydatem Republikanów do Kongresu USA w wyborach 2018 w 26. okręgu Kalifornii, które wygrała Julia Brownley z Partii Demokratycznej[4][5].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Rzymie jako jedyny syn Czeszki Yvonne Kabouchy i Antonia Sabàto, włoskiego aktora znanego ze spaghetti westernów[6]. Jego ojciec urodził się w Montelepre w regionie Sycylia, w prowincji Palermo[7]. Jego dziadek ze strony matki był arystokratą i Czechem, a jego babka była Żydówką i przeżyła Holocaust[8][9].

Dorastał wraz z siostrą Simonne. W 1984 wraz z rodziną zamieszkał w Beverly Hills, obywatelstwo amerykańskie otrzymał w listopadzie 1996[10]. Uczęszczał do St. Bernard High School[11] w Los Angeles. Po ukończeniu szkoły średniej Beverly Hills High[12], mając szesnaście lat wyjechał do Nowego Jorku.

Początki kariery

[edytuj | edytuj kod]

Karierę w amerykańskim showbiznesie zapoczątkował jako przystojniak w stroju topless w teledysku Janet Jackson do utworu pt. „Love Will Never Do Without You” (1990) z udziałem Djimona Hounsou.

Zastąpił Marka Wahlberga podczas kampanii reklamowej męskiej bielizny Calvina Kleina na lato 1996[13]. Plakaty przedstawiające roznegliżowanego Sabàto Juniora, wykonane przez amerykańskiego fotografa Herba Rittsa, trafiły w latach 90. na billboardy w okolicy Times Square[14]. Był na okładkach „Vogue” (edycja niemiecka w sierpniu 1991), „TV Guide” (w marcu 1993), „Playgirl” (w kwietniu 1993), „Young & Modern” (w październiku 1996), „Cowboys & Indians” (w lipcu 1997), „Time Out New York” (w marcu 1998), „Men’s Fitness” (w listopadzie 1999), „Health & Fitness” (zima 2000), „The Advocate” (w sierpniu 2004), „Men’s Workout” (w kwietniu 2012) i tureckiego magazynu „Petcity” (w grudniu 2012)[15]. W 1994 zwyciężył w plebiscycie magazynu „People” na 50. najpiękniejszych ludzi[16].

Rozwój kariery

[edytuj | edytuj kod]

Z ojcowską pomocą otrzymał rolę nastoletniego Kevina Foste’a we włoskim filmie sensacyjno–przygodowym klasy B Chłopak o stalowych dłoniach (Il Ragazzo delle mani d’acciaio, 1990). Popularność wśród telewidzów zdobył dzięki roli dobrodusznego boksera Jaggera Catesa w operze mydlanej ABC Szpital miejski (1992–1995)[17], za którą był trzykrotnie nominowany do nagrody Soap Opera Digest[18]. W serialu Stevena Spielberga Ziemia 2 (Earth 2, 1994–1995) wystąpił jako Alonzo Solace, a także w roli menadżera Jacka Parezi, obelżywego eks-męża Amandy Woodward (Heather Locklear) w sześciu odcinkach opery mydlanej Melrose Place (1995)[19]. W 1996 wcielił się w postać Harry’ego Gordiniego, byłego żołnierza, w telewizyjnym filmie akcji Pseudonim Rosomak (Code Name: Wolverine)[20]. Na kinowym ekranie zagrał postać jednego z czterech najemników-zawodowych morderców w wybuchowej komedii Mocne uderzenie (The Big Hit, 1998) z udziałem Marka Wahlberga.

Debiutował jako producent australijskiego filmu telewizyjnego Co do sekundy (Seconds to Spare, 2002), gdzie zagrał także agenta Paula Blake’a. W komediodramacie Testosteron (Testosterone, 2003) u boku Davida Sutcliffe’a został obsadzony w roli argentyńskiego kochanka–geja, Pabla Alesandra, który wyszedł pewnego wieczoru na papierosa i nigdy nie wrócił[21][22]. W sitcomie Warner Bros. Do usług (The Help, 2004) był partnerem ekranowym Tori Spelling i wcielił się w postać niegrzeszącego rozumem prywatnego trenera. W operze mydlanej CBS Moda na sukces (The Bold and the Beautiful, 2005–2006) wystąpił w roli gwałtownego artysty malarza i rzeźbiarza Dante Damiano[23]. Jego kreacja seryjnego mordercy Henry’ego w dreszczowcu Drifter: Henry Lee Lucas (2009) została uhonorowana nagrodą na festiwalu filmowym w Beverly Hills[24].

W 2014 wziął udział w 19. edycji programu Dancing with the Stars i ze swoją partnerką Cheryl Burke znalazł się na ósmym miejscu[25]. W 2016 w Rio All Suite Hotel and Casino w Las Vegas występował gościnnie w rewii striptizerów Chippendales[26].

Powrócił na mały ekran w trzech dreszczowcach Lifetime – Sekret z przeszłości (Secrets from Her Past, 2011)[27] jako dr Shawn Tessle, Mroczny raj (Remote Paradise, 2016) w roli niebezpiecznego Frederico, który przybiera tożsamość zamordowanego kapitana łodzi Dario[28] i Zainspirowany do zabijania (Inspired to Kill, 2016) w roli uznanego powieściopisarza kryminałów, który morduje winowajców swojej dziewczyny (Olivia d’Abo)[29]. W dreszczowcu Taniec śmierci (Dance Night Obsession, 2019) wystąpił jako utalentowany choreograf[30].

Sabàto jako aktywny chrześcijanin[31] wziął udział w produkcjach chrześcijańskich – Jeden naród przed Bogiem (One Nation Under God, 2020) w drugoplanowej roli senatora Viery w chrześcijańskim dramacie Jeden naród przed Bogiem (One Nation Under God, 2020), za którą otrzymał nagrodę na Festiwalu Filmów Chrześcijańskich – Kościele Baptystów w Menchville[32] w Newport News, oraz Bóg nie umarł: My, Naród (God’s Not Dead: We the People, 2021)[33] jako Mike McKinnon z Davidem A.R. White.

Publikacje

[edytuj | edytuj kod]

1 stycznia 1999 została wydawana jego autorska książka Bez wymówek: Program ćwiczeń na całe życie (No Excuses: Workout for Life)[34] i szybko zyskała na popularności[35].

23 lipca 2020 ukazała się jego książka Sabato The Untold Story[36][37].

Polityka

[edytuj | edytuj kod]

W 2016 poparł Donalda Trumpa na prezydenta. Przemawiał na Narodowej Konwencji Republikanów w 2016, popierając kandydata partii. Sabàto twierdził, że po tym, jak wyraził poparcie dla Trumpa, został umieszczony na czarnej liście Hollywood[38][39]. Ze względu na swoje przekonania polityczne, został wycięty z reality show, w którym brał udział. W 2018 bez rezultatu ubiegał się o fotel kongresmena w Kalifornii, został pokonany przez kandydata Demokratów[40]. Później porównał swoją walkę o znalezienie pracy w showbiznesie z byciem Żydem podczas Holokaustu i powiedział, że celebryci kpili z niego na stronie mediów społecznościowych Twittera[41]. W 2019 przeniósł się na Florydę[42], gdzie podjął pracę dla firmy budowlanej[43].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

16 maja 1992 ożenił się z Alicią Tully Jensen (ur. 1963), jednak w 1993 roku doszło do rozwodu[44]. Z nieformalnego związku z aktorką Virginia Madsen (1993-98)[45], z którą spotkał się na planie serialu Ziemia 2 (Earth 2), ma syna Jacka Antonio (ur. 6 sierpnia 1994), a ze związku z Kristin Rosetti ma córkę Minę Bree (ur. 29 sierpnia 2002)[46].

Od 2009 spotykał się z piosenkarką i autorką tekstów piosenek Cheryl Moanę Marie, którą poślubił 25 września 2012[47][48]. Mają syna Antonio Harveya Sabato III (ur. 1 maja 2011)[49]. Rozstali się w grudniu 2016, a ich rozwód został sfinalizowany 19 czerwca 2018[50]. Nunes twierdziła, że Sabàto nadużywał leków na receptę i nie ukończył nawet jednego miesiąca z trzymiesięcznego programu odwykowego. Sabàto potwierdził, że był uzależniony od środków nasennych na receptę, a nie od benzodiazepiny, jak twierdziła Nunes, ale przyznał, że w przeszłości miał problem z nadużywaniem substancji, w szczególności metamfetaminy[51].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne

[edytuj | edytuj kod]
  • 1990: Karate Rock (Il Ragazzo delle mani d'acciaio) jako Kevin Foster
  • 1991: Tortilla drogowa (Fuga da Kayenta) jako Emiliano
  • 1997: Wysokie napięcie (High Voltage) jako Johnny Clay
  • 1998: Okrążenia (Circles) jako Jeremy Bonner
  • 1998: Mocne uderzenie (The Big Hit) jako Vince
  • 1999: Goosed jako dr Steven Stevenson
  • 2000: Wietnamski eksperyment (The Chaos Factor) jako Jack Poynt
  • 2001: Wojna umysłów (Mindstorm) jako Dan Oliver
  • 2001: Shark Hunter jako Spencer Northcut
  • 2002: Dead Above Ground jako sierżant Dan De Sousa
  • 2003: Wasabi Tuna jako Frederico
  • 2003: Testosteron (Testosterone) jako Pablo Alesandro
  • 2005: Twarde lądowanie (Crash Landing) jako Masters
  • 2007: Unmade Man jako Chris Paciello
  • 2009: Drifter: Henry Lee Lucas jako Henry Lee Lucas
  • 2011: Goły narzeczony (Balls to the Wall) jako wuj Sven
  • 2012: Głupi, głupszy, najgłupszy (The Three Stooges) jako przystojniak Bobby
  • 2015: Intikam jako Varol
  • 2019: Mikołaj mimo woli (Santa In Training) jako Eddie
  • 2019: Taniec śmierci (Dance Night Obsession) jako Miguel Avila
  • 2020: One Nation Under God jako senator Viera
  • 2021: Carolina's Calling jako Martin Haas
  • 2021: Bóg nie umarł: My, Naród (God’s Not Dead: We the People) jako Mike McKinnon
  • 2022: Trail Blazers jako John

Filmy TV

[edytuj | edytuj kod]
  • 1991: ...Se non avessi l'amore jako Pier Giorgio Frassati
  • 1993: Moment prawdy: Dlaczego moja córka ? (Moment of Truth: Why My Daughter ?) jako A.J. Treece
  • 1994: Ciupołamacze (Jailbreakers) jako Tony
  • 1995: Jej ukrywana prawda (Her Hidden Truth) jako detektyw Matt Samoni
  • 1996: Pseudonim Rosomak (Code Name: Wolverine) jako Harry Gordini
  • 1996: Dreszcz emocji (Thrill) jako Jack Colson
  • 1996: Zabójczy wygląd (If Looks Could Kill) jako John Hawkins
  • 1998: Padre papà jako Don Giuseppe
  • 1998: Doskonała ucieczka (The Perfect Getaway) jako Randy Savino
  • 1999: Fatalny błąd (Fatal Error) jako Nick Baldwin
  • 2000: Baza 2 (The Base 2: Guilty as Charged) jako sierżant John Murphy
  • 2000: Vola Sciusciù jako Tony
  • 2000: Ostatnia wspinaczka (Final Ascent) jako Dawid
  • 2000: Długi strzał (Longshot) jako Tommy Sutton
  • 2002: Hyperdźwiękowy (Hyper Sonic) jako Grant Irvine
  • 2002: Co do sekundy (Seconds to Spare, Australia) jako agent Paul Blake
  • 2003: Chłopak pilnie poszukiwany (See Jane Date) jako Timothy Rommelly
  • 2003: Zapomniany gatunek (Bugs) jako Matt Pollack
  • 2005: Zagrożenie z kosmosu (Deadly Skies) jako Donovan
  • 2005: Jane Doe. Póki śmierć nas nie rozłączy (Jane Doe: Til Death Do Us Part) jako Joey Angelini
  • 2007: Zrujnowane życie (Reckless Behavior: Caught on Tape) jako Greg Vlasi
  • 2007: Mrówki w samolocie (Destination: Infestation) jako agent Ethan Hart
  • 2008: Podróż widmo (Ghost Voyage) jako Michael
  • 2011: Sekret z przeszłości (Secrets from Her Past) jako dr Shawn Tessle
  • 2014: All I Want for Christmas jako Mike Patterson
  • 2016: Hometown Hero jako Jason
  • 2016: Inspired to Kill jako Paul
  • 2016: Dark Paradise jako Dario
  • 2017: Hometown Hero jako Jason

Seriale TV

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ James Barron, A Former Calvin Klein Underwear Model Ages, if Only in a Leap Year, „The New York Times”, 28 lutego 2016 [dostęp 2016-12-15] (ang.).
  2. ↑ Seema Mehta, Actor Antonio Sabato Jr. to run for Congress against Rep. Julia Brownley, „Los Angeles Times”, 8 maja 2017 [dostęp 2016-12-15] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-25] (ang.).
  3. ↑ Antonio Sabato Jr., „Time” [dostęp 2015-12-15] (ang.).
  4. ↑ Seema Mehta, Actor Antonio Sabato Jr. to run for Congress against Rep. Julia Brownley, „Los Angeles Times”, 9 maja 2017 [dostęp 2022-04-13] (ang.).
  5. ↑ Kathleen Wilson: Election results 2018: Julia Brownley coasts to fourth term as Democrats take over House. Ventura. [dostęp 2022-04-13]. (ang.).
  6. ↑ Antonio Sabato Jr. Biography (1972-). Film Reference. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  7. ↑ Antonio Sabato Sr. Biographical Summaries of Notable People. MyHeritage. [dostęp 2016-12-15]. (ang.).
  8. ↑ Allison Hoffman: A Nice Jewish Boy: Hunky Antonio Sabato Jr. looks for love on TV, with help from his mother. Tablet Magazine, 2009-08-13. [dostęp 2017-07-17]. (ang.).
  9. ↑ Antonio Sabàto Jr. – What Nationality Ancestry. Ethnicity of Celebs. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  10. ↑ Jessica Chasmar, Actor Antonio Sabato Jr. says Hollywood blacklisted him over RNC appearance, „The Washington Times”, 9 sierpnia 2016 [dostęp 2020-10-04] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-08] (ang.).
  11. ↑ Antonio Sabato Jr. – Actor. CineMagia.ro. [dostęp 2015-12-15]. (rum.).
  12. ↑ Antonio Sabato Jr. Pictures. FanPix.Net. [dostęp 2022-04-13]. (ang.).
  13. ↑ Charles Manning, 10 '90s Men’s Underwear Ads That Made You „Feel” Things, „Cosmopolitan”, 21 sierpnia 2014 [dostęp 2019-12-15] (ang.).
  14. ↑ Antonio Sabato is sitting pretty, „Entertainment Weekly” [dostęp 2018-12-25] (ang.).
  15. ↑ Antonio Sabato Magazines. FamousFix. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
  16. ↑ Aubry Anne D’Arminio: Antonio Sabato Jr. Biography. AllMovie. [dostęp 2016-12-15]. (ang.).
  17. ↑ Artista Antonio Sabato Jr. (29 de Fevereiro de 1972). Filmow. [dostęp 2015-12-15]. (port.).
  18. ↑ Antonio Sabato Jr. Awards. FamousFix. [dostęp 2022-02-27]. (ang.).
  19. ↑ Antonio Sabato Jr. Actor. „TV Guide”. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  20. ↑ Antonio Sabato Jr.. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-08-15]. (ang.).
  21. ↑ Antonio Sabato Jr. and David Sutcliffe in Testosterone. naked guys in movies. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  22. ↑ David Sutcliffe about playing Antonio Sabato Jr.’s lover in “Testosterone”. Greg in Hollywood. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  23. ↑ Dante Damiano-The Bold and the Beautiful. Soaps.com. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  24. ↑ 'Drifter' tops Beverly Hills festival awards, „The Hollywood Reporter”, 6 kwietnia 2009 [dostęp 2023-05-06] (ang.).
  25. ↑ Antonio Sabato Jr. and Artem Chigvintsev flash the flesh as they leave Dancing With The Stars rehearsals in LA, „Daily Mail” [dostęp 2015-12-15] (ang.).
  26. ↑ Bobbie Katz: Antonio Sabato Jr.: A Little More Off the Top. Vegas Insider Daily, 2016-05-25. [dostęp 2017-10-14]. (ang.).
  27. ↑ Patrick Serrano: Secrets from her Past (2011). Lifetime, 2014-01-16. [dostęp 2023-05-06]. (ang.).
  28. ↑ Patrick Serrano: Remote Paradise (2016). Lifetime, 2016-06-28. [dostęp 2023-05-06]. (ang.).
  29. ↑ Patrick Serrano: Inspired to Kill (2016). Lifetime, 2017-01-02. [dostęp 2023-05-06]. (ang.).
  30. ↑ Dance Night Obsession (2019). Rotten Tomatoes. [dostęp 2023-05-06]. (ang.).
  31. ↑ Mikaela Mathews: Antonio Sabato to Launch New Production Company with Movies Where 'God Is the Center of Attention'. ChristianHeadlines.com, 2020-07-20. [dostęp 2023-05-06]. (ang.).
  32. ↑ One Nation Under God (2020) w bazie IMDb (ang.)
  33. ↑ God’s Not Dead: We the People (2021) w bazie IMDb (ang.)
  34. ↑ Antonio Sabáto Jr.: No Excuses: Workout for Life. Universe Publishing, 1999. ISBN 978-0789303547.
  35. ↑ Columbia, South Carolina. Fix It & Finish It - wistv.com. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  36. ↑ Markos Papadatos: Op-Ed: Antonio Sabato Jr. releases greatest memoir of the summer of 2020. Digital Journal, 2020-09-30. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
  37. ↑ Antonio Sabáto Jr., Tony Moore: Sabato The Untold Story. Independently, 2020. ISBN 979-8672360126.
  38. ↑ Robert Jonathan: Antonio Sabato Jr. Sounds Off On Trump And Cruz And The Primary Contests In New York And California. Inquisitr, 2016-04-08. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
  39. ↑ Joanna Mazewski (2020-09-20): General Hospital Alum Antonio Sabato Jr. Details Plans For Conservative Movie Studio. Daily Soap Dish. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
  40. ↑ Magdalena Pienszka (2020-03-06): Antonio Sabato Jr: banicja za poglądy polityczne. Znany aktor i model został z niczym. Wirtualna Polska. [dostęp 2020-10-04]. (pol.).
  41. ↑ Ramin Setoodeh, Antonio Sabato Jr. Says Hollywood is Blacklisting Him for Supporting Donald Trump, „Variety”, 3 sierpnia 2016 [dostęp 2020-10-04] (ang.).
  42. ↑ Talia Kaplan: Antonio Sabato Jr. on move from Hollywood to Florida: ‘California is unlivable’. FOXBusiness. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
  43. ↑ Barbara Balfour: Politics Aside. Boca Raton Observer, 2020-06-18. [dostęp 2020-10-04]. (ang.).
  44. ↑ Antonio Sabato Jr.. Famous Birthdays. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  45. ↑ Antonio Sabato Jr. Dating. FamousFix. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  46. ↑ Actor Antonio Sabato Jr. Relationships, „The Washington Times” [dostęp 2025-08-15] [zarchiwizowane z adresu 2018-11-05] (ang.).
  47. ↑ Antonio Sabato Jr. Marries Cheryl Moana Marie in Hawail. „People”. [dostęp 2015-12-15]. (ang.).
  48. ↑ Daniel Goldblatt: Antonio Sabato Jr.'s Estranged Wife Cheryl Alleges He Has Drug Abuse Issues Amid Divorce Filing. „People”, 2017-05-15. [dostęp 2023-02-17]. (ang.).
  49. ↑ Antonio Sabato Jr Baby Born, His Third Child, „People” [dostęp 2015-12-15] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-22] (ang.).
  50. ↑ Heidi Parker, DWTS vet Antonio Sabato Jr finalizes divorce from Cheryl Marie, „Daily Mail”, 18 czerwca 2018 [dostęp 2023-02-17] (ang.).
  51. ↑ Divorce Final ... He Gets The House And Car. TMZ, 2018-06-18. [dostęp 2023-02-17]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Kinorama: Piękny Antonio. „Film”. nr 10 (2279/XLVIII), s. 16, 28 marca 1993. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Antonio_Sabato_Jr.&oldid=77408972”