Serhij Krakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Serhij Krakowski
Ilustracja
Imię i nazwisko Serhij Wiktorowicz Krakowski
Data i miejsce
urodzenia
21 lipca 1959
Mikołajów, Ukraińska SRR
Pozycja bramkarz
Wzrost 184 cm
Masa ciała 78 kg
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1976–1977
1977–1980
1980–1991
1991–1992
1992–1994
1994
Sudnobudiwnyk Mikołajów
Dynamo Kijów
Dnipro Dniepropietrowsk
Hapoel Cafririm Holon
Hapoel Hadera
Chimik Żytomierz
? (?)
1 (0)
210 (-228)
? (?)
? (?)
? (?)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1979
1986
 ZSRR U-20
 ZSRR
? (?)
0 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1995–1996
1996–1998
1998–1999
1999
1999
2000–2005
2006–2007
2008–2010
2011–
Metałurh Zaporoże (asystent)
Dnipro Dniepropietrowsk (asystent)
Krywbas Krzywy Róg (asystent)
Zirka Kirowohrad (asystent)
Urałan Elista (asystent)
Arsenał Kijów (asystent)
Kubań Krasnodar (asystent)
Dynamo Kijów (asystent)
FK Rostów (asystent)

Serhij Wiktorowicz Krakowski, ukr. Сергій Вікторович Краковський, ros. Сергей Викторович Краковский, Siergiej Wiktorowicz Krakowski (ur. 21 lipca 1959 w Mikołajowie, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji bramkarza, młodzieżowy reprezentant Związku Radzieckiego, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj]

Kariera klubowa[edytuj]

Wychowanek DJuSSz Sudnobudiwnyk Mikołajów[1] (od 1968) oraz\Internatu Sportowego w Kijowie (od 1975). Rozpoczął karierę piłkarską w 1976 w Sudnobudiwnyk Mikołajów, skąd w 1977 został zaproszony do Dynama Kijów. Rozegrał tylko jeden mecz w podstawowej jedenastce Dynama, występował głównie w rezerwowej drużynie. W 1980 przeszedł do Dnipra Dniepropietrowsk, z którym zdobył najwięcej sukcesów. W 1991 wyjechał do Izraelu, gdzie bronił barw klubów Hapoel Cafririm Holon i Hapoel Hadera. W 1994 wrócił do ojczyzny i występował w Chimiku Żytomierz, w którym zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W 1979 zdobył Wicemistrzostwo Świata z radziecką reprezentacją U-20 w Japonii. Również został powołany do reprezentacji ZSRR na turniej finałowy Mistrzostw Świata w Meksyku w 1986. Jednak był tylko trzecim rezerwowym bramkarzem i nie rozegrał żadnego spotkania.

Kariera trenerska[edytuj]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. W 1995 został pomagać trenować bramkarzy w klubach Metałurh Zaporoże, Dnipro Dniepropietrowsk, Krywbas Krzywy Róg, Zirka Kirowohrad, Urałan Elista, Arsenał Kijów, Kubań Krasnodar oraz Dynamo Kijów. Od stycznia 2011 pracuje w sztabie szkoleniowym FK Rostów[2].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj]

Sukcesy klubowe[edytuj]

  • mistrz ZSRR: 1983, 1988
  • wicemistrz ZSRR: 1987, 1989
  • brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1984, 1985
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1989

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj]

Sukcesy indywidualne[edytuj]

  • wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR (jako nr 3).

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]