Autosan Solina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Autosan H7-10MB „Solina”
Autosan H7-20MB „Solina City”
Ilustracja
Autosan Solina City obsługujący warszawską linię 206
Dane ogólne
Producent Autosan
Premiera 2005
Lata produkcji 2006–2011
Miejsce produkcji  Polska, Sanok
Dane techniczne
Typy nadwozia Wysokopodłogowy międzymiastowy
lub
Niskopodłogowy autobus miejski klasy MINI
Układ drzwi 0-2-2
0-1-2
0-1-1
Liczba drzwi 2
Silniki MB OM 904 LA Euro 3 (4,25 dm³)
MB OM 904 LA Euro 4/Euro 5
Moc silników 110 kW (150 KM)
130 KW (177 KM)
Skrzynia biegów ZF S5-42 (mechaniczna)
Allison LCT-1000 (automatyczna)
Liczba przełożeń 5
Długość 7770 mm
Szerokość 2376 mm
Wysokość 2823 mm
Masa własna 5500 kg
Masa całkowita 8200 kg
Rozstaw osi 4250 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 28
45 (H7-20MB)
Liczba miejsc siedzących 7
18 (H7-20MB)
Informacje dodatkowe
ABS Tak
ASR Tak
Klimatyzacja Opcja
Portal Portal Komunikacja miejska

Autosan H7 „Solina” – rodzina autobusów miejskich i podmiejskich (Autosan H7-20.07 „Solina City”, Autosan H7-20MB „Solina”, Autosan H7-10MB „Solina LE”), międzymiastowych (Autosan H7-10MB „Solina”) oraz specjalnych (Autosan H7-10DW) firmy Autosan S.A., produkowana od marca 2006 roku do końca 2011 roku. Model "Autosan H7-10MB „Solina”" zadebiutował na targach Transexpo jesienią 2005 roku. Rodzina H7 „Solina” zastąpiła rodzinę autobusów H7 Traper/Trafic, produkowaną do marca 2006 roku.

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

Autosan H7-10.06 Solina w Krakowie
Autosan H7-10.06 Solina od tyłu

Autobusy rodziny H7 „Solina” budowane były na podwoziu Mercedes-Benz Vario O.815D, a od końca 2006 roku na podwoziu O.818D (podtyp modelu .07). Konstrukcja nadwozia wykonana jest z rur stalowych o przekroju kwadratowym i prostokątnym, łączonych za pomocą spawania. Poszycie zewnętrzne, wklejone do szkieletu, wykonano z materiałów odpornych na korozję – stali nierdzewnej i tworzyw sztucznych, a klapy boczne i skrzydła drzwi z aluminium. Oś przednia wyposażona jest w zawieszenie mechaniczne, natomiast tylna – pneumatyczne, a na obu osiach zamontowano hamulce tarczowe z systemem ABS. Standardowo montowano zwalniacz (retarder) oraz wyposażano Soliny w autokomputer pokładowy. Model "H7-20MB Solina LE/Solina City" posiada niskowejściowy pomost na tylnym zwisie. W 2007 roku wprowadzono możliwość zamówienia 5-biegowej automatycznej skrzyni biegów Allison LCT-1000, zarówno w odmianie miejskiej jak i międzymiastowej (standard na rynku szwedzkim). W 2009 roku do wyposażenia opcjonalnego odmiany międzymiastowej wprowadzone zostały tylne drzwi sterowane pneumatycznie.

W 2006 roku powstał prototyp autobusu szkolnego Autosan H7-10MB „Solina”. W 2007 roku na zamówienie Komendy Głównej Policji powstała seria 22 więźniarek Autosan H7-10DW, które służą do transportu aresztowanych. Produkcja sięgała kilkadziesiąt sztuk rocznie (w 2006 r. prawdopodobnie 58 szt.). Autobusy rodziny "Autosan Solina" poza granicami Polski eksploatowane są w Szwecji, Norwegii, Słowacji, Rumunii oraz na Węgrzech. W 2006 r. eksport wyniósł 10 szt., w 2007 r. – 18 szt., zaś w 2008 r. – co najmniej 6 sztuk.

W 2008 roku do produkcji wszedł Autosan Wetlina, który początkowo produkowany był równolegle z modelami rodziny H7 Solina. Zakończenie produkcji serii Solina miało nastąpić wraz z wprowadzeniem normy Euro 5[1], jednak ze względu na duże zainteresowanie klientów starszą serią modelową przez krótki okres na zamówienie były również produkowane niektóre wersje specjalne poprzedniej rodziny Autosan H7. Pod koniec 2010 roku z nazwy handlowej usunięte zostało kodowe oznaczenie "H7"[2]. Od tego momentu pojazdy te w zależności od wersji nosiły nazwy Autosan Solina lub Autosan Solina City. Ostatecznie produkcja seryjna autobusów serii Solina została zakończona pod koniec 2011 roku[3].

Więźniarka na bazie H7-10.07

Wersje rodziny H7 Solina:

  • Autobusy międzymiastowe
    • Autosan H7-10.06 Solina
    • Autosan H7-10.07 Solina
  • Autobusy miejskie
    • Autosan H7-20.06 Solina
    • Autosan H7-10.06 Solina LE
    • Autosan H7-20.07 Solina City
  • Autobusy specjalne
    • Autosan H7-10DW Solina

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Więcławski: Przełomowy rok Autosana. InfoBus, 19 sierpnia 2009. [dostęp 27 października 2009].
  2. Dariusz Więcławski: Autosan spotyka się z miejską branżą. InfoBus, 29 listopada 2010. [dostęp 4 kwietnia 2011].
  3. Historia Autosanu Rok 2011. autosan.cba.pl. [dostęp 30 grudnia 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Autosan. [w:] Ciężarówki Świata 2007, Wyd. Media Connection, Warszawa 2007, s. 84.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]