Billy Idol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Billy Idol
Ilustracja
Billy Idol, 2012
Imię i nazwisko William Michael Albert Broad[1]
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1955[2]
Stanmore, Middlesex[3]
Instrumenty gitara
Typ głosu baryton
Gatunki punk[4], hard rock[4], new wave[4], dance rock[4], rock albumowy[4], contemporary rock[4], contemporary pop[4]
Zawód wokalista, autor tekstów, muzyk
Aktywność od 1976
Wydawnictwo Chrysalis Records, Sanctuary Records, Bodog Music
Powiązania Chelsea
Zespoły
Generation X (1976-1981)
Strona internetowa

Billy Idol, właśc. William Michael Albert Broad (ur. 30 listopada 1955 w Stanmore, Londyn[4]) – brytyjski muzyk, wokalista, autor tekstów piosenek i aktor[4].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Urodził się w Stanmore[5], mieście Londynu, w gminie London Borough of Harrow jako William Michael Albert Broad[6]. Jego ojciec William Alfred Broad (1924-2014)[7][8] pracował jako sprzedawca sprzętu medycznego[9][10]. Jego matka Joanna O'Sullivan (ur. 1928) miała pochodzenie irlandzkie[11]. Jego dziadkami ze strony ojca byli Albert Broad i Naomi Heslop, a dziadkiem ze strony matki był Michael O'Sullivan[11]. W 1958 roku, kiedy miał trzy lata wraz z rodziną przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych[10], gdzie urodziła się jego siostra Jane. W 1962 roku, w wieku siedmiu lat powrócił do Anglii[10] i mieszkał w Dorking. W 1971 uczęszczał do Ravensbourne School for Boys w Bromley, a także uczył się w Worthing High School for Boys in Worthing w West Sussex w Worthing. W październiku 1975 podjął studia na University of Sussex, lecz po roku porzucił naukę[12].

Kariera[edytuj]

Dołączył do Bromley Contingent – grupy londyńskich fanów punk rocka, towarzyszących grupie Sex Pistols. Podczas tego okresu zdecydował, że zostanie muzykiem i latem 1976, po krótkim pobycie w grupie Chelsea, stworzył zespół o nazwie Generation X[3].

Generation X z pomocą wytwórni Chrysalis Records wydał trzy udane albumy. Po rozpadzie zespołu Idol przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie zaczął karierę solową współpracując z gitarzystą Steve'em Stevensem, a jego utwory "White Wedding" oraz "Dancing with Myself" zdobyły szybko uznanie MTV. Jego drugi longplay Rebel Yell (1984) został wielkim hitem i sprawił, że Idol osiągnął status gwiazdy w Stanach Zjednoczonych[13].

Steve Stevens i Billy Idol, 2010

Idol nie wydał nowego albumu przed 1986; Whiplash Smile sprzedał się świetnie. Bezpośrednio przed wydaniem albumu Charmed Life w 1990, Idol miał wypadek na motocyklu, w którym prawie stracił nogę[14]. Album sprzedał się nadzwyczaj dobrze, ale Idol zdecydował, że zrobi sobie przerwę. Z powodu wypadku motocyklowego nie mógł zagrać dużej roli, która została mu przeznaczona i Stone pozwolił mu na epizodyczna rolę, gdyż Idol poruszał się jeszcze o kulach. Po wydaniu w 1993 chłodno przyjętego w Stanach Zjednoczonych albumu Cyberpunk, Idol znajdował się poza zainteresowaniem mediów i popadł w nałóg narkotykowy, prawie umierając z przedawkowania w 1994[15].

W biograficznym filmie Olivera Stone'a The Doors (1991) wystąpił w niewielkiej roli Cata, pijanego przyjaciela Morrisona (Val Kilmer)[16]. W komedii sensacyjnej Larry'ego Bishopa Czas wściekłych psów (Mad Dog Time, 1996) z Ellen Barkin, Gabrielem Byrne i Jeffem Goldblumem pojawił się jako Lee Turner. Wystąpił też w komedii romantycznej Franka Coraci Od wesela do wesela (The Wedding Singer, 1998) u boku Adama Sandlera i Drew Barrymore. W filmie animowanym Heavy Metal 2000 (2000) użyczył głosu Odinowi, a w serialu Randy Cunningham: Nastoletni Ninja (2013) zajął się dubbingiem jako Spikey Hair Bot.

W 2001 wydał album z największymi hitami Greatest Hits CD.

W 2002 wystąpił na australijskim finale rugby, jednak problem z zasilaniem sprawił, że nikt go nie usłyszał.

W 2005 powrócił na scenę muzyczną albumem Devil's Playground, który był jego pierwszym nowym materiałem od prawie 12 lat.

Trzy lata później, w 2008 wydana została kompilacja największych przebojów Idolize Yourself. W październiku 2014 wydał album Kings & Queens of the Underground[13].

Życie prywatne[edytuj]

Związany był z Perri Lister (1980-89), z którą ma syna Willema Wolfe Broada (ur. 15 czerwca 1988)[12]. Spotykał się Joan Jett (1978), Sherilyn Fenn, Ginger Lynn, Justine Bateman, Julią Roberts (1984), Melissą Gilbert (1986), Marią Conchitą Alonso (1989) i Drew Barrymore (1994)[17]. Ma córkę Bonnie Blue (ur. 21 sierpnia 1989)[12][18].

Publikacje[edytuj]

Dyskografia[edytuj]

 Zobacz więcej w artykule Generation X (zespół muzyczny), w sekcji Dyskografia.

Albumy solowe[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[19]
UK
[20]
AUS
[21]
GER
[22]
CHE
[23]
Billy Idol
  • Data: 16 lipca 1982
  • Wydawca: Chrysalis Records
45
  • USA: złota płyta[24]
  • CAN: platynowa płyta[25]
Rebel Yell
  • Data: 10 listopada 1983
  • Wydawca: Chrysalis Records
6 36 2 16
  • UK: srebrna płyta[26]
  • USA: 2x platynowa płyta[24]
  • CAN: 5x platynowa płyta[25]
  • GER: złota płyta[27]
Whiplash Smile
  • Data: 15 października 1986
  • Wydawca: Chrysalis Records
6 8 9
  • UK: złota płyta[26]
  • USA: platynowa płyta[24]
  • CAN: 3x platynowa płyta[25]
  • FIN: złota płyta[28]
  • GER: złota płyta[27]
Charmed Life
  • Data: maj 1990
  • Wydawca: Chrysalis Records
11 15 11 5 4
  • UK: złota płyta[26]
  • USA: platynowa płyta[24]
  • GER: złota płyta[27]
Cyberpunk
  • Data: 29 czerwca 1993[29]
  • Wydawca: Chrysalis Records
48 20 12 13 15
Devil's Playground
  • Data: 22 marca 2005[30]
  • Wydawca: Sanctuary Records
46 78 15 32
Kings & Queens of the Underground
  • Data: 21 października 2014[31]
  • Wydawca: BFI Records
34 35 8 10
"—" oznacza, że album nie był notowany.

Kompilacje[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście Certyfikat
USA
[19]
UK
[20]
AUS
[21]
GER
[22]
CHE
[23]
Vital Idol
  • Data: czerwiec 1985
  • Wydawca: Chrysalis Records
7 8 24
  • UK: platynowa płyta[26]
Vital Idol
  • Data: wrzesień 1987[32]
  • Wydawca: Chrysalis Records
10 41
  • CAN: 4x platynowa płyta[25]
  • USA: platynowa płyta[24]
  • GER: złota płyta[27]
Idol Songs: 11 of the Best
  • Data: 1988
  • Wydawca: Chrysalis Records
2 11 14 6
  • UK: platynowa płyta[26]
  • FIN: platynowa płyta[28]
  • CHE: złota płyta[33]
  • AUT: złota płyta[34]
Greatest Hits
  • Data: 27 marca 2001[35]
  • Wydawca: Capitol Records
74 171 12
  • UK: złota płyta[26]
  • USA: platynowa płyta[24]
  • FIN: złota płyta[28]
  • GER: złota płyta[27]
The Very Best of Billy Idol: Idolize Yourself
  • Data: 24 czerwca 2008[36]
  • Wydawca: Capitol Records
73 37 38
"—" oznacza, że album nie był notowany.

Albumy koncertowe[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
GER
[22]
CHE
[23]
VH1 Storytellers
  • Data: 26 lutego 2001
  • Wydawca: Capitol Records
14 76

Minialbumy[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu Pozycja na liście
USA
[19]
Don't Stop
  • Data: 24 października 1981
  • Wydawca: Chrysalis Records
71

Albumy świąteczne[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu
Happy Holidays: A Very Special Christmas Album
  • Data: 4 grudnia 2006[37]
  • Wydawca: Bodog Music

Albumy wideo[edytuj]

Tytuł Dane dot. albumu
Vital Idol
  • Data: 1987
  • Wydawca: Chrysalis Records
The Charmed Life and Other Vital Videos
  • Data: 1991
  • Wydawca: Capitol Records
Cyberpunk: Shock to the System
  • Data: 1993
  • Wydawca: Chrysalis Records
VH1 Storytellers
  • Data: 2002
  • Wydawca: Warner Music Vision
The Very Best of Billy Idol: Idolize Yourself
  • Data: 2008
  • Wydawca: Capitol Records
In Super Overdrive Live
  • Data: 20 listopada 2009[38]
  • Wydawca: Eagle Rock Entertainment
No Religion Live
  • Data: 2011
  • Wydawca: Hatch Farm Studios

Wybrana filmografia[edytuj]

Rok Tytuł Rola Reżyser
1978 The Punk Rock Movie (film dokumentalny)[39] w roli samego siebie Don Letts
1991 The Doors Cat Oliver Stone
1996 Czas wściekłych psów (Mad Dog Time)[40] Lee Turner Larry Bishop
1998 Od wesela do wesela (The Wedding Singer) w roli samego siebie Frank Coraci
2000 Heavy Metal 2000 Odin (głos) Michael Coldewey, Michel Lemire
2007 Punk's Not Dead(film dokumentalny)[41] w roli samego siebie Susan Dynner
2011 Revolutions (film dokumentalny)[42] Joseph G. Quinn
2013 Randy Cunningham: Nastoletni Ninja Spikey Hair Bot (głos) Jed Elinoff, Scott Thomas
2015 The Damned: Don't You Wish That We Were Dead (film dokumentalny)[43] w roli samego siebie Wes Orshoski

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło
1985 Best Male Rock Vocal Performance "Rebel Yell" Grammy Nominacja [44]
1987 "To Be A Lover" Nominacja [45]
1991 "Cradle of Love" Nominacja [46]

Przypisy

  1. Billy Idol w bazie Internet Movie Database (ang.)
  2. Billy Idol w bazie Filmweb
  3. a b Billy Idol (ang.) w Discogs.com
  4. a b c d e f g h i Greg Prato: Billy Idol Biography (ang.). AllMusic. [dostęp 2016-03-15].
  5. Personalidade: Billy Idol (Reino Unido) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-08-03].
  6. Billy Idol (ang.). Listal. [dostęp 2017-08-03].
  7. Dave Lifton (2014-08-30): Billy Idol's Father, William Broad, Dies (ang.). Ultimate Classic Rock. [dostęp 2017-08-03].
  8. Adrian Deevoy (2014-10-11): Billy Idol reconnected with father before his death (ang.). Express. [dostęp 2017-08-03].
  9. Rebel rocker Billy Idol comes clean in gritty memoirs (ang.). yeahstub.com. [dostęp 2017-08-03].
  10. a b c Billy Idol Biography (1955-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2017-08-04].
  11. a b Billy Idol — What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2017-08-03].
  12. a b c Billy Idol w bazie Notable Names Database (ang.)
  13. a b Music / Billy Idol (ang.). TV Tropes. [dostęp 2017-08-03].
  14. Adrian Deevoy (2014-10-11): 'I've been a total idiot, but now I'm approaching 60... clean and soberish': Billy Idol confesses all (ang.). Daily Mail. [dostęp 2017-08-04].
  15. Andrew Perry (2008-07-24): Billy Idol: the return of Billy the kid (ang.). The Daily Telegraph. [dostęp 2017-08-07].
  16. Gregg Kilday (1991-03-08): Cameos in 'The Doors' (ang.). Entertainment Weekly. [dostęp 2017-08-04].
  17. Billy Idol Dating (ang.). FamousFix. [dostęp 2017-08-03].
  18. Phil Roura (2010-09-11): Wild at heart: Billy Idol may be a proud dad, but there's no taming the rocker (ang.). Daily News (Nowy Jork). [dostęp 2017-08-03].
  19. a b c Billy Idol Billboard Chart History (ang.). www.billboard.com. [dostęp 2016-03-15].
  20. a b Billy Idol UK Chart History (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2016-03-15].
  21. a b Billy Idol Australian Albums Chart (ang.). australian-charts.com. [dostęp 2016-03-15].
  22. a b c Billy Idol/Longplay-Chartverfolgung (niem.). musicline.de. [dostęp 2016-03-15].
  23. a b c Billy Idol Swiss Albums Chart (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2016-03-15].
  24. a b c d e f RIAA: Billy Idol (ang.). www.riaa.com. [dostęp 2016-03-15].
  25. a b c d Music Canada: Billy Idol (ang.). musiccanada.com. [dostęp 2016-03-15].
  26. a b c d e f BPI: Billy Idol (wyszukaj w bazie danych) (ang.). www.bpi.co.uk. [dostęp 2016-03-15].
  27. a b c d e Bundesverband Musikindustrie: Billy Idol (wyszukaj w bazie danych) (niem.). www.musikindustrie.de. [dostęp 2016-03-15].
  28. a b c IFPI FI: Billy Idol (fiń.). www.ifpi.fi. [dostęp 2016-03-15].
  29. Stephen Thomas Erlewine: Billy Idol Cyberpunk review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-03-15].
  30. Stephen Thomas Erlewine: Billy Idol Devil's Playground review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-03-15].
  31. Stephen Thomas Erlewine: Billy Idol Kings and Queens of the Underground review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-03-15].
  32. Steve Huey: Billy Idol Vital Idol review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-03-15].
  33. AWARDS 1998 (ang.). www.swisscharts.com. [dostęp 2016-03-15].
  34. IFPI AT: Billy Idol (wyszukaj w bazie danych) (niem.). www.ifpi.at. [dostęp 2016-03-15].
  35. William Ruhlmann: Billy Idol Greatest Hits review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-03-15].
  36. Stephen Thomas Erlewine: Billy Idol The Very Best of Billy Idol: Idolize Yourself review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-03-15].
  37. Billy Idol Happy Holidays: A Very Special Christmas Album (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-03-15].
  38. Billy Idol In Super Overdrive: Live (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2016-03-15].
  39. The Punk Rock Movie (1978) w bazie Internet Movie Database (ang.)
  40. Czas wściekłych psów (1996) w bazie Internet Movie Database (ang.)
  41. Punk's Not Dead (2007) w bazie Internet Movie Database (ang.)
  42. Revolutions (2011) w bazie Internet Movie Database (ang.)
  43. The Damned: Don't You Wish That We Were Dead (2015) w bazie Internet Movie Database (ang.)
  44. 27th Grammy Awards – 1985 presented February 26, 1985 (ang.). www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-02-10].
  45. 29th Grammy Awards – 1987 presented February 24, 1987 (ang.). www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-02-10].
  46. 33rd Grammy Awards – 1991 presented February 20, 1991 (ang.). www.rockonthenet.com. [dostęp 2016-02-10].