Bronisław Warzybok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bronisław Warzybok
podpułkownik dyplomowany piechoty podpułkownik dyplomowany piechoty
Data urodzenia 18 grudnia 1895
Data śmierci 10 kwietnia 1981
Przebieg służby
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki 6 Pułk Piechoty Legionów, 80 Pułk Piechoty, 16 Pułk Piechoty, DOK X, 21 Dywizja Piechoty Górskiej, 4 Pułk Strzelców Podhalańskich
Stanowiska kwatermistrz pułku piechoty, szef sztabu dywizji, zastępca dowódcy pułku, dowódca pułku piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny (Francja) Medal Zwycięstwa

Bronisław Warzybok (ur. 18 grudnia 1895, zm. 10 kwietnia 1981) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

W czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. Był oficerem 6 Pułku Piechoty.

W 1924 pełnił służbę w 80 Pułku Piechoty w Słonimiu, a cztery lata później w 16 Pułku Piechoty w Tarnowie na stanowisku kwatermistrza. Następnie pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. 4 stycznia 1932 rozpoczął studia na Kursie Normalnym Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1933, po ukończeniu kursu i otrzymaniu tytułu oficera dyplomowanego, przydzielony został do Dowództwa 21 Dywizji Piechoty Górskiej w Białej na stanowisko szefa sztabu.

Od 1934 był zastępcą, a od 1937 dowódcą 4 Pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie[1]. Dowodził nim także w czasie kampanii wrześniowej 1939 broniąc Cieszyna. Po zakończeniu działań wojennych dostał się do niewoli niemieckiej i przebywał w oflagu II C Woldenberg[2].

Po zakończeniu II wojny światowej był m.in. kierownikiem administracji i bibliotekarzem w Wyższej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie. W 1949 uczestniczył w organizacji nowej uczelni, utworzonej w miejsce likwidowanej szkoły cieszyńskiej – Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, w tym w przeprowadzce zbiorów bibliotecznych. Zatrudniony w bibliotece WSR był w latach 1951–1952, potem 1960–1972, zajmując się opracowaniem i klasyfikacją zbiorów oraz obsługą czytelni. W 1960 otrzymał Honorową Odznakę Wyższej Szkoły Rolniczej[3].

Awanse[edytuj]

  • chorąży – 1 V 1916
  • podporucznik – 1 I 1917
  • porucznik
  • kapitan – zweryfikowany 3 V 1922 ze starszeństwem z 1 VI 1919
  • major – 1 XII 1924 ze starszeństwem z 15 VIII 1924 i 121 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty
  • podpułkownik – 14 XII 1931 ze starszeństwem z 1 I 1932 i 12 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 257.
  2. Olesik 1988 ↓, s. 86.
  3. Bibliotekarze akademiccy..., s. 93–94; Słownik pracowników książki..., s. 294.
  4. Decyzja Naczelnika Państwa z 12 grudnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 271)

Bibliografia[edytuj]

  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 309, 351.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 32, 175.
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 25, 799.
  • Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 24.
  • Jan Olesik: Oflag II C Woldenberg. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1988. ISBN 8311075182.
  • Bibliotekarze akademiccy w sześćdziesięcioleciu szkolnictwa wyższego w Olsztynie 1950–2010 (pod redakcją Danuty Koniecznej), Olsztyn 2011, s. 93–94
  • Anita Romulewicz, Warzybok Bronisław, w: Słownik pracowników książki polskiej, Suplement IV (pod redakcją Magdaleny Rzadkowolskiej), Warszawa 2016, s. 294