14 Pułk Strzelców Polskich (WP na Wschodzie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 14 Pułku Strzelców Polskich WP na Wschodzie. Zobacz też: 14 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 14.
14 Pułk Strzelców Polskich
Historia
Państwo  Imperium Rosyjskie
 II Rzeczpospolita
Sformowanie 1917
Rozformowanie 1918
Dowódcy
Pierwszy płk Machcewicz
Działania zbrojne
Wojna domowa w Rosji
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 4 Dywizja Strzelców Polskich

14 Pułk Strzelców Polskich (14 psp) – oddział piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pułk został sformowana na bazie rosyjskiego 662 pułku piechoty w grudniu 1917 roku w składzie 4 Dywizji Strzelców Polskich II Korpusu[1]. Wiosną 1918 roku przeprowadzono reorganizację piechoty II Korpusu. 14 psp otrzymał dwa bataliony piechoty (II i III) z 2 pułku piechoty legionów rozwiązywanej Brygady Karpackiej[2]. Rozbrojony przez Niemców w maju 1918 roku, przestał istnieć[3].

Oficerowie[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku
Zastępcy dowódcy pułku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Bagiński 1921 ↓, s. 338.
  2. Bagiński 1921 ↓, s. 358.
  3. Bagiński 1921 ↓, s. 376.
  4. Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 361.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]