Carson McCullers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Carson McCullers
Ilustracja
Carson McCullers
Data i miejsce urodzenia

19 lutego 1917
Columbus

Data i miejsce śmierci

29 września 1967
Nyack, Nowy Jork

Narodowość

amerykańska

Język

angielski

Dziedzina sztuki

lietaratura

Epoka

XX w.

podpis
Strona internetowa

Carson McCullers (ur. 19 lutego 1917 jako Lula Carson Smith w Columbus, w stanie Georgia, zm. 29 września 1967 w Nyack, w stanie Nowy Jork) – amerykańska pisarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodziła z dość zamożnej rodziny; ojciec był zegarmistrzem i jubilerem. Miała rodzeństwo, brata Lamara Juniora i starszą siostrę Marguerite[1]. W 1932 r. jako nastolatka napisała opowiadanie A Reed of Pan. W wieku 17. lat pojechała do Nowego Jorku, gdzie w Juilliard School miała uczyć się w szkole muzycznej, ale wybrała kurs pisania na uniwersytecie Columbia i karierę literacką. Na uniwersytecie poznała redaktora Whita Burnetta z magazynu Story, na łamach którego ukazało się opowiadanie Wunderkind (1936 r.).

W 1935 r. przeniosła się do Północnej Karoliny. W 1937 r. wyszła za mąż za Reevesa McCullersa, kaprala z fortu Benning, następnie studenta dziennikarstwa w Nowym Jorku. Wkrótce powstały jej trzy najbardziej znane powieści: Serce to samotny myśliwy (1940 r., wydanie polskie 1964 r.) i W zwierciadle złotego oka (1941, wydanie polskie 1967) oraz nowela Ballada o smutnej knajpie. Obie powieści sfilmowano (odpowiednio w latach 1968 i 1967). W 1942 r. napisana Balladę o smutnej knajpie.

Z mężem rozstała się po paru latach z powodu obustronnych zdrad homoseksualnych. Po rozwodzie zamieszkała na Brooklynie z W.H. Audenem jako współlokatorem. Ich znajomymi byli: Paul Bowles, Salvador Dalí, Christopher Isherwood i Tennessee Williams. Po kilku latach, w 1945 r., byli małżonkowie znowu wzięli ślub i przenieśli się do Nyack nad rzeką Hudson. Tam powstała powieść Gość weselny (1946), wstawiona Broadwayu i uznana za najlepszą sztuką sezonu.

W 1950 r. pisarka z mężem udali się do Anglii, czym rozpoczęli wieloletnią podróż po Europie. W 1953 r. w pensjonacie w Bachivillers (Francja) Reeves McCullers popełnił samobójstwo zażywając sporą dawkę barbituranów. W Europie pisarka mieszkała głównie w Paryżu.

Po powrocie do USA na prośbę Arthura Millera wydała w Nowym Jorku przyjęcie z udziałem Marilyn Monroe i Karen Blixen, autorką Pożegnania z Afryką.

W 1961 r. została opublikowana nowela Zegar bez wskazówek.

Pisarka cierpiała na kilka chorób: gorączkę reumatyczną, apopleksję, alkoholizm. W wieku 31 lat miała już całkowicie sparaliżowaną lewą stronę ciała. W swojej twórczości zajmowała się duchową izolacją społecznych wyrzutków niechcących i niepotrafiących się dopasować do norm społecznych. Zmarła po wylewie krwi do mózgu w wieku 50 lat.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]