Cerkiew św. Michała Archanioła w Łosiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cerkiew św. Michała Archanioła
w Łosiu
Distinctive emblem for cultural property.svg A-764 z dnia 05.09.1964r.[1]
kościół filialny
Ilustracja
Elewacja południowa
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Miejscowość Łosie
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Matki Bożej Anielskiej w Nowej Wsi
Wezwanie św. Michała Archanioła
Położenie na mapie gminy Łabowa
Mapa lokalizacyjna gminy Łabowa
Łosie, cerkiew
Łosie, cerkiew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łosie, cerkiew
Łosie, cerkiew
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Łosie, cerkiew
Łosie, cerkiew
Położenie na mapie powiatu nowosądeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosądeckiego
Łosie, cerkiew
Łosie, cerkiew
Ziemia49°28′15,1″N 20°54′15,4″E/49,470861 20,904278

Cerkiew św. Michała Archanioła w Łosiu – dawna łemkowska cerkiew greckokatolicka zbudowana w 1826.

Obecnie użytkowana jako kościół filialny rzymskokatolickiej parafii Matki Bożej Anielskiej w Nowej Wsi w dekanacie Krynica-Zdrój.

Cerkiew wpisano na listę zabytków w 1964, nie włączono do szlaku architektury drewnianej województwa małopolskiego. Reprezentuje typ zachodniołemkowskiego budownictwa cerkiewnego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew powstała w 1826. Po wysiedleniu ludności łemkowskiej przejęta w użytkowanie przez kościół rzymskokatolicki.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to budowla drewniana, trójdzielna, orientowana. Ściany kwadratowego prezbiterium, szerszej nawy i babińca konstrukcji zrębowej obite na zewnątrz gontem. Izbicowa wieża słupowo-ramowa nadbudowana nad babińcem ma pochyłe ściany. Dachy namiotowe łamane zwieńczone baniastymi hełmami z pozornymi latarniami są pokryte blachą.

Polichromia ornamentalno-figuralna, która zdobi wnętrze świątyni została wykonana na początku XX wieku. Natomiast prawie kompletny ikonostas o motywach rokokowo-klasycystycznych pochodzi z przełomu XVIII i XIX wieku. Brakuje jednej ikony z rzędu Deesis[2]. Z wyposażenia zachowały się późnobarokowe dwa ołtarze w nawie, ołtarz główny w prezbiterium, procesyjny krzyż i chorągiew oraz ikona św. Mikołaja w zakrystii.

Wokół cerkwi[edytuj | edytuj kod]

Teren przycerkiewny jest ogrodzony niskim kamiennym murkiem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-09-30. [dostęp 15.01.2015].
  2. Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str.100 ​ISBN 83-89188-08-2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Pruszków, 2003, str.100 ​ISBN 83-89188-08-2
  • Zbigniew Muzyk, Cerkwie Sądecczyzny, Wydawnictwo Fundacja, Nowy Sącz 2001, wyd. I str.13 ​ISBN 83-913147-9-0
  • Tomasz Darmochwał, Beskid Sądecki, Agencja TD, Białystok 1997, wyd. I str.164 ​ISBN 83-902165-6-6
  • Piotr Droździk, Zygmunt Lewczuk, Maria Teresa Maszczak, Julia Doszna Cerkwie Południowej Polski GOLDRUK, Nowy Sącz 2007, str. 59 ​ISBN 978-83-60900-12-3
  • Magdalena Michniewska: Drewniane cerkwie w Karpatach (skrypt)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]