Shōtoku (cesarzowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Cesarzowa Shōtoku)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kōken / Shōtoku
孝謙天皇 / 称徳天皇
Imię japońskie
Kanji 称徳天皇
Transkrypcja Hepburna Shōtoku tennō
Cesarzowa Japonii
46. cesarzowa Japonii
Okres panowania od 19 sierpnia 749
do 7 września 758
Poprzednik Shōmu
Następca Junnin
48. cesarzowa Japonii
Okres panowania od 6 listopada 764
do 28 sierpnia 770
Poprzednik Junnin
Następca Kōnin
Dane biograficzne
Dynastia Yamato
Data urodzenia 718
Data śmierci 28 sierpnia 770
Ojciec Shōmu
Matka cesarzowa Kōmyō
Ten artykuł dotyczy cesarzowej. Zobacz też: książę Shōtoku.

Cesarzowa Shōtoku (jap. 称徳天皇 Shōtoku tennō?) znana także jako cesarzowa Kōken (jap. 孝謙天皇 Kōken tennō?) – dwukrotna cesarzowa-władczyni Japonii (46. i 48.).

Urodziła się w 718 r. jako księżniczka Abe, córka cesarza Shōmu. Po raz pierwszy tron cesarski objęła po jego abdykacji w 749 r. jako cesarzowa Kōken. Po sześciu latach abdykowała na korzyść swojego kuzyna – księcia Ōi, który przyjął imię Junnin.

Uleczona przez mnicha buddyjskiego Dōkyō z nieznanej choroby, została mniszką, nie zrezygnowała jednak z aspiracji do władzy. W 762 r. przejęła ster rządów pozostawiając Junninowi jedynie funkcje ceremonialne. W 764 r. wybuchł bunt Oshikatsu (wcześniej znanego jako Nakamaro Fujiwara), w wyniku którego Oshikatsu został zabity, Junnin zdetronizowany i zesłany na wyspę Awaji, do której nie dopłynął, bo zmarł po drodze w podejrzanych okolicznościach. Kōken ponownie objęła tron jako cesarzowa Shōtoku.

W trakcie drugiego panowania obsypywała Dōkyō tytułami i władzą. Ich romans o charakterze skandalu zrodził bardzo silne uprzedzenia do kobiet na tronie i wpływowych politycznie mnichów. Z czasem Dōkyō zażądał dla siebie pozycji cesarza, powołując się na wieszczy sen, w którym występował bóg Hachiman, czym wywołał żywe oburzenie wśród arystokracji dworskiej. Pod naciskiem opinii arystokracji cesarzowa wysłała posła (Kiyomaro Wake) do głównego chramu Hachimana w Usa. Odpowiedź niedwuznacznie stwierdzała, że cesarzem może być jedynie potomek rodu Yamato, przez co mnich stracił twarz.

Zmarła w 770 r. na ospę. Wraz ze śmiercią cesarzowej wygasła linia założona przez cesarza Temmu.

Mnich Dōkyō został skazany na banicję. Zmarł dwa lata po Shōtoku.

Bibliografia[edytuj]