Go-En’yū

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emperor Go-En'yū detail.jpg

Cesarz Go-En’yū (jap. 後円融天皇 Go-En’yū tennō, ur. 11 stycznia 1359, zm. 6 czerwca 1393)cesarz Japonii[1] i 5. pretendentem do tronu, według tradycyjnego porządku dziedziczenia[2]. Był on znany jako 5. cesarz Dworu północnego w okresie Namboku-cho sporów dynastycznych w latach 1331/92[3].

Przed wstąpieniem na tron nosił imię książę Ohito (jap. 緒仁親王 Ohito-shinnō)[4].

Go-En’yū panował w latach 1352-1371[5].

Mauzoleum cesarza Go-En’yū znajduje się w się w prefekturze Kioto. Nazywa się ono Fukakusa no kita no misasagi[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, pp. 310-316.
  2. Rous La Mazelière, Antoine. (1907). Le Japon, p. 546.
  3. Alexandrowicz, Jerzy et al. (1902). "Japonia," Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vol. 31, p. 626.
  4. Titsingh, p. 294; Rous, p. 546.
  5. Titsingh, p. 294; Alexandrowicz, p. 626.
  6. Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan, p. 424.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]