Kinmei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kinmei
Imię japońskie
Kanji 欽明
Transkrypcja Hepburna Kinmei
Hiragana きんめい
Katakana キンメイ
ヤマト大王[1]
ilustracja
wizerunek herbu
Cesarz Japonii
Okres od 30 grudnia 539
do 24 maja 571
Poprzednik Senka
Następca Bidatsu
Dane biograficzne
Dynastia Yamato
Data urodzenia 509
Data śmierci 24 maja 571
Miejsce spoczynku Nara
Ojciec Keitai
Matka księżniczka Tashiraka
Żona Ishihime
Dzieci Bidatsu
Yōmei
Suiko
Sushun
i inni

Kinmei (jap. 欽明天皇 Kinmei tennō, ur. 509, zm. 24 maja 571) – 29. cesarz Japonii[2] według tradycyjnego porządku dziedziczenia[3]; pierwszy historyczny władca Japonii, którego daty panowania są udokumentowane (daty wcześniejszych cesarzy oparte są na tradycji). Panował od roku 531[4] lub 539[5] do 571[6].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kinmei urodził się w 509. Był synem cesarza Keitai i jego żony, księżniczki Tashiraka (jap. 手白香皇女 Tashiraka no himemiko). Za życia używał imienia Amehara Oshiharaki Hironiwa (kanji: 天国排開広庭尊)[7].

W 539, kiedy miał 30 lat, zmarł jego starszy brat, cesarz Senka i Kinmei został intronizowany na 29. cesarza Japonii. Kimmei przeniósł siedzibę dworu cesarskiego do pałacu Kazanashi Shikishima w prowincji Yamato, gdzie wcześniej mieszkał. Mianował dwóch wpływowych działaczy politycznych z dworu cesarskiego, Okoshi Mononobe i Kanamura Nakatomi wysokim tytułem ō-muraji, a innego, Iname Soga, tytułem ō-omi.

Za panowania Kinmei rozpoczęła się w Japonii ekspansja buddyzmu. Według Nihon-shoki, w 552, a według innych źródeł, w 539 Kinmei przyjął od koreańskich mnichów buddyjskich statuę Buddy z brązu wraz ze zwojami sutr i sztandarami buddyjskimi jako prezent od koreańskiego króla Baekje. Wytłumaczyli także cesarzowi zasady ich wiary i opowiedzieli o Buddzie. Mimo że Japończycy (szczególnie ci związani z handlem) z nową wiarą spotykali się już nieraz, gdy handlowali z Koreańczykami, to właśnie to wydarzenie zostało ustalone jako oficjalny początek rozwoju buddyzmu w Japonii.

Wraz z początkiem historii buddyzmu w Japonii zaistniał spór między wpływowymi rodami arystokratycznymi: Soga, który przyjął buddyzm a Mononobe i Nakatomi, które pozostały przy shintō, nie akceptując nowej religii.

Według Nihon-shoki cesarz Kinmei pozostał na tronie aż do swojej śmierci. Zmarł w 571 w wieku 62 lat. Został pochowany w specjalnie dla niego usypanym kopcu Misemaruyama w mieście Kashihara. Kinmei doczekał się dwunastu synów i trzech córek, z czego czworo (trzej synowie i jedna córka) zostało później cesarzami Japonii.

Mauzoleum cesarza Kinmei znajduje się w Nara. Nazywa się ono Hinokuma no saki Ai no misasagi[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tytuł tennō (天皇) został wprowadzony dopiero za panowania Tenmu. Dlatego Kinmei używał prawdopodobnie tytułu ヤマト大王, czyli „Wielki Król Yamato”
  2. a b Kunaichō: 欽明天皇 (29).
  3. Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, s. 34–36.
  4. Jōgū Shōtoku Hōō teisets por. M.Kanert Buddyzm japoński.
  5. Nihon-shoki.
  6. Titsingh, p. 34; Alexandrowicz, Jerzy et al. (1902). „Japonia”, Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vol. 31, p. 625.
  7. Nussbaum, Louis-Frédéric. (2005). „Kimmei”, Japan encyclopedia, p. 519.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]