Chevrolet 210

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chevrolet 210
Chevrolet 210
Producent General Motors
(Chevrolet)
Okres produkcji 1953-1957
Miejsce produkcji  Stany Zjednoczone
Poprzednik Chevrolet Styline DeLuxe
Następca Chevrolet Biscayne
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia kabriolet
hardtop
sedan
station wagon
Rodzaj napędu tylny
Dane dodatkowe
Pokrewne Chevrolet 150
Chevrolet Bel Air
1953 Chevrolet 2103 4-Door Sedan
1954 Chevrolet 2103 4-Door Sedan
Chevrolet 210
1956 Chevrolet 210 4-Door Sedan
1956 Chevrolet 2154 Sport

Chevrolet Two-Ten lub 210samochód średniej klasy produkowany przez firmę Chevrolet w latach 1953-1957. Nazwa powstała po skróceniu numeru serii produkcji (2100) o jedną cyfrę, w latach 50. panował trend aby modele samochodów miały nazwy wyrażone w cyfrach. Two-Ten zastąpił model Styline DeLuxe dostępny w poprzednich latach. Produkcja została zakończona w 1957, model 210 został zastąpiony przez Biscayne.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Model Two-Ten był najlepiej sprzedającym się samochodem Chevrolet w latach 1953-54, równoważył styl i luksus którego brakowało w serii 150, mimo wszystko 210 była jednak tańsza od kolorowego Bel Air. Nabywca 210 miał do wyboru najszerszą gamę nadwozi w roku 1953, mianowicie kabriolet, Sport Coupe hardtop, dwu- i cztero- drzwiowe sedany, oraz station wagon.

W 1954 produkcja wersji kabriolet oraz hardtop została zakończona, został jednak wprowadzony luksusowy wariant Del Ray Club Coupe, z winylowym wnętrzem. Na zewnątrz Del Ray był identyczny do dwudrzwiowego sedana Two-Ten. Model Del Ray produkowany był do roku 1957.

W przeciwieństwie do serii 150, modele Two-Ten zawsze dostępne były z luksusowym wyposażeniem znanym z modeli Bel Air, wliczając automatyczną skrzynię biegów Powerglide, elektryczne otwieranie szyb oraz regulowane siedzenia. Luksusowa wersja Two-Ten station wagon, Chevrolet Beauville dostępna była na rynku w 1953, została ona jednak przeniesiona do linii Bel Air w 1954 aby znowu powrócić do rodziny 210 w 1955.

Dziś[edytuj | edytuj kod]

Dzisiaj modele Bel Air oraz serie samochodów Chevrolet z lat 1953-57 są jednymi z najbardziej poszukiwanych modeli dla kolekcjonerów. Jednakże modele 210 cieszą się specjalnym powodzeniem, szczególnie kabriolet z roku 1953 (bardzo rzadki), Del Ray Club Coupe z ulepszonym wystrojem wnętrza oraz Sport Coupe roczniki 1953 oraz 1955-57. Inne wersje są mniej wartościowe, jednak można je kupić za sumy mniejsze niż Bel Air. W przeciwieństwie do skromnie wyposażonej One-Fifty , Two-Ten jest znacznie lepiej wyposażona, znacznie więcej powierzchni jest chromowanych, wnętrze samochodu jest jak na tamte czasy luksusowo wyposażone, czyniąc model 210 atrakcyjnym i komfortowym.

1953-1954[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze lata dla Two-Ten. Roczniki te są praktycznie identyczne z wyjątkiem drobnych elementów wystroju nadwozia oraz modelu oszczędnościowego wprowadzonego w 1954. Wskaźniki kierunkowskazów na kokpicie w 1953 były białe, w 1954 zastąpione zostały zielonymi lampkami.

Napęd[edytuj | edytuj kod]

Do napędu w rocznikach 1953-54 używano dwóch różnych silników, mocniejsza jednostka napędowa Blue Flame mogła być używana z automatyczną skrzynią Powerglide. Wszystkie 210 miały w standardowym wyposażeniu 3-biegową ręczną skrzynię biegów Synchromesh, z opcją montażu automaatu (zobacz poniżej). Wszystkie silniki wykonane były w technologii "overhead valve" (OHV). W roku po raz ostatni montowano instalację elektryczną o napięciu 6 V w samochodach Chevroleta.

  • 235 in³ "Thrift-King" R6 o mocy 108 KM (1953 manualna skrzynia)
  • 235 in³ "Blue Flame" R6 o mocy 115 KM (1953 Powerglide)
  • 235 in³ "Blue Flame" R6 o mocy 115 KM (1954 manualna skrzynia)
  • 235 in³ "Blue Flame" R6 o mocy 125 KM (1954 Powerglide)

Skrzynie biegów[edytuj | edytuj kod]

  • 3-biegowa Synchromesh manualna
  • 3-biegowa Synchromesh manualna z nadbiegiem
  • 2-biegowa Powerglide automat

1955[edytuj | edytuj kod]

Z rokiem 1955 samochody doczekały się nowego podwozia oraz wprowadzenia legendarnych jednostek Chevroleta small block V8. Nabywca Two-Ten miał wolny wybór pośród silników.

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • 235 in³ "Blue Flame" R6 o mocy 123 KM (manualna skrzynia)
  • 235 in³ "Blue Flame" R6 o mocy 136 KM (automatyczna skrzynia)
  • 265 in³ "Turbo-Fire" OHV V8 o mocy 162 KM lub 180 KM (opcja)

Skrzynie biegów[edytuj | edytuj kod]

  • 3-speed Synchromesh manual
  • 3-speed Synchromesh manual with overdrive unit
  • 2-speed Powerglide automatic.

1956[edytuj | edytuj kod]

Wybór silników pozostał taki sam, zmieniły się jedynie moce przez nie osiągane (wzrosły). Jednostka V8 o pojemności 265³ doczekała się trzech różnych wariantów.

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • 235 in³ "Blue Flame" R6 rated at 140 KM
  • 265 in³ "Turbo-Fire" OHV V8 o mocy 170 KM
  • 265 in³ "Turbo-Fire" OHV V8 z czterogardzielowym gaźnikiem o mocy 210 KM
  • 265 in³ "Turbo-Fire" OHV V8 z dwoma czterogardzielowymi gaźnikami o mocy 225 KM

Skrzynie biegów[edytuj | edytuj kod]

  • 3-biegowa Synchromesh manualna
  • 3-biegowa Synchromesh manualna z nadbiegiem
  • 2-biegowa Powerglide automat

1957[edytuj | edytuj kod]

Nowością dla rocznika 1957 był silnik small block V8 283 in³. Teoretycznie nabywca 210 mógł wybrać nawet jego wersję z wtryskiem paliwa.

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • 235 in³ "Blue Flame" R6 o mocy 140 KM
  • 265 in³ "Turbo-Fire" OHV V8 o mocy 162 KM
  • 283 in³ "Super Turbo-Fire" OHV V8 o mocy 185 KM
  • 283 in³ "Super Turbo-Fire" OHV V8 z czterogardzielowym gaźnikiem o mocy at 220 KM
  • 283 in³ "Super Turbo-Fire" OHV V8 z dwoma czterogardzielowymi gaźnikami o mocy 270 KM
  • 283 in³ "Super Turbo-Fire" OHV V8 z wtryskiem paliwa Rochester Ram-Jet o mocy 283KM

Skrzynie biegów[edytuj | edytuj kod]

  • 3-biegowa Synchromesh manualna
  • 3-biegowa Synchromesh manualna z nadbiegiem
  • 2-biegowa Powerglide automat
  • Turboglide automat

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gunnell, John (Herausgeber): Standard Catalog of American Cars 1946-1975. Krause Publications Inc., Iola, 2002. ISBN 0-87349-461-X.