Chlorotalidon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chlorotalidon
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C14H11ClN2O4S
Masa molowa 338,77 g/mol
Wygląd biały lub żółtawobiały proszek[1]
Identyfikacja
Numer CAS 77-36-1
PubChem 2732[2]
DrugBank DB00310[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC C03 BA04
C03 BB04
C03 EA06

Chlorotalidon, chlortalidon (łac. Chlortalidonum) – lek moczopędny o działaniu podobnym do tiazydów[5]. Jest pochodną sulfonamidową.

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Mechanizm działania i wskazania są identyczne jak dla hydrochlorotiazydu. Hamuje wchłanianie zwrotne sodu w dystalnych cewkach nerkowych, zwiększając w ten sposób wydalanie wody, sodu, i chloru. Zwiększa także wydalanie z moczem potasu i magnezu. Zmniejsza wydalanie wapnia.

Farmakokinetyka[edytuj | edytuj kod]

Dobrze wchłania się z układu pokarmowego. Działanie hipotensyjne pojawia się już po 2 godzinach, osiąga maksimum po 12 godzinach. Czas działania chlorotalidonu wynosi od 48 do 72 godzin.

Interakcje[edytuj | edytuj kod]

Inne leki przeciwnadciśnieniowe mogą nasilić działanie chlorotalidonu. Takie samo działanie mogą mieć barbiturany i leki psychotropowe.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Znajduje zastosowanie w obrzękach idiopatycznych, niewydolności krążenia, niewydolności wątroby i nerek, nadciśnieniu tętniczym, moczówce prostej.

Chlorotalidon może nasilić toksyczne działanie glikozydów naparstnicy.

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Nie wolno stosować chlorotalidonu w ciężkiej niewydolności nerek oraz ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek.

Nie wolno stosować leku również przy nadwrażliwości na sulfonamidy.

Działanie niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Powodować może niedociśnienie, bóle i zawroty głowy, kołatania serca. Może wywoływać zaburzenia elektrolitowe.

Dostępne preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Hydro-Long-Tablinen
  • Hygroton
  • Odemo-Genat

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  2. Chlorotalidon (CID: 2732) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. Chlorotalidon (DB00310) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  4. a b Chlorotalidon (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-07].
  5. Chlorthalidone – Compound Summary (ang.). pubchem.ncbi.nlm.nih.gov. [dostęp 2012-02-20].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.