Cmentarz przy ul. Głuszyna w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz w Głuszynie
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Głuszyna 161
Stan cmentarza czynny
Data otwarcia po 1815, 1985
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Cmentarz w Głuszynie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Cmentarz w Głuszynie”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Cmentarz w Głuszynie”
Ziemia52°19′03,0540″N 16°57′22,7520″E/52,317515 16,956320

Cmentarz przy ul. Głuszynacmentarz w Poznaniu, znajdujący się na Głuszynie, przy ul. Głuszyna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po 1815[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz założono po 1815 przy drodze z Głuszyny do Piotrowa, przy jej skrzyżowaniu z drogą ku Krzesinom (obecnie przeciętej przez lotnisko wojskowe 31 Bazy Lotniczej). Prostokątna nekropolia miała narys geometryczny i pierwotnie składała się z czterech kwater, przeciętych krzyżem dwóch prostych alei. Główną aleję widokową wytyczono w 1864 i zamknięto ją optycznie dębowym krzyżem. Krzyż ten wymieniono na nowy w 1875, a fundatorem inwestycji był proboszcz głuszyński Zientkiewicz. Napis na tablicy głosi: Na pamiątkę Tysiącletniej rocznicy zaprowadzenia Chrześcijaństwa w Słowiańszczyźnie. Parafianie R.P. 1863., co jest wprost upamiętnieniem przyjęcia chrztu przez Bułgarów[1].

Cmentarz powiększano w 1871 (w stronę północną, przyłączywszy pola) i w 1873 wzdłuż drogi do Piotrowa. Drugie powiększenie połączono z budową ogrodzenia. W latach 1867-1877 posadzono drzewa: świerki (47 sztuk) i lipy drobnolistne (54 sztuki)[2].

Po 1945[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz został opuszczony po II wojnie światowej i opustoszał z większości nagrobków oraz metalowych krzyży. Występowały tu m.in. piaskowcowe nagrobki w formie ściętych pni dębowych, z których przetrwały dwa, a także kilka krzyży kamiennych (najstarszy, neogotycki na grobie Wojciecha Paszkiewicza pochodzi z 1899). Oprócz tego zachowanych jest kilka steli, kutych ogrodzeń, czy rzeźb aniołów. Szczególnie cenna jest pietà na grobie powstańca wielkopolskiego – Franciszka Styzińskiego (zm. 1919), należąca do najstarszych w Poznaniu tego typu wyobrażeń nagrobnych[2].

Po 1985[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz uruchomiono ponownie w 1985. Od tego czasu zapełnia się on nowymi nagrobkami, głównie granitowymi. Do oryginalniejszych należy grób Ewy Marii Zalewskiej (zm. 1986) z wyobrażeniem putta grającego na lirze[2].

Flora[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz obsadzony jest lipami drobnolistnymi oraz szerokolistnymi o obwodach przekraczających dwa metry. Ponadto rosną tu świerki, żywotniki, jeden jesion wyniosły (odmiana płacząca – pendula), a także samosiewki kasztanowców i grochodrzewu[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cmentarz parafii Św. Jakuba Większego Apostoła, ul. Głuszyna, Poznań, www.cmentarze24.pl [dostęp 2021-10-02] (pol.).
  2. a b c Hanna Hałas-Rakowska, Cmentarze parafii św. Jakuba Większego Apostoła w Głuszynie, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2009, s.146-151, ISSN 0137-3552
  3. Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznań, PTPN, 1959 (seria "Wielkopolska w Oczach Przyrodnika", nr 3), s.199-200