Dariusz Kowalski (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dariusz Kowalski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1963
Siemiatycze
Zawód aktor
Lata aktywności od 1990
Zespół artystyczny
Teatr Studyjny w Łodzi
(1990−1993)
Teatr Powszechny w Radomiu
(1993−1998)
Teatr Nowy w Łodzi
(od 1998)
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Dariusz Kowalski (ur. 19 grudnia 1963 w Siemiatyczach) – polski aktor teatralny, filmowy i dubbingowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1990 ukończył studia na Wydziale Aktorskim wrocławskiej filii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie[1]. Na deskach teatru debiutował 8 października 1990 roku jako jeden z chóru w spektaklu Edyp królem Sofoklesa w reżyserii Mariusza Orskiego.

Był aktorem Teatru Studyjnego '83 im. Juliana Tuwima w Łodzi (1990−1993), Teatru Powszechnego im. Jana Kochanowskiego w Radomiu (1993−1998). Od 1998 jest związany z Teatrem Nowym im. Kazimierza Dejmka w Łodzi. Gościnnie występował na deskach Lubuskiego Teatru im. Leona Kruczkowskiego w Zielonej Górze (1991), Krakowskiego Teatru Scena STU (2005), Laboratorium Dramatu w Warszawie (2005) oraz Teatru IMKA (2017)[2].

Wystąpił w kilkudziesięciu rolach teatralnych w spektaklach takich reżyserów jak Zbigniew Brzoza (jako Lokator I w Przemianie Franza Kafki, 1993), Wojciech Pokora (jako Ray w Love Story Ericha Segala, 1993), Krzysztof Warlikowski (w Tancerzu Mecenasa Kraykowskiego Witolda Gombrowicza, 1997), Mikołaj Grabowski (jako Kozłowski w Proroku Ilji Tadeusza Słobodzianka, 1999; jako Organista Somnambulmeister w Wiele demonów Jerzego Pilcha, 2017), Andrzej Szczytko (jako sierżant Jim Murphy w Antygonie w Nowym Jorku Janusza Głowackiego, 2017), Kazimierz Dejmek (jako Rozenkranc w Hamlecie Williama Shakespeare’a, 2003) oraz Remigiusz Brzyk (w Brygadzie szlifierza Karhana Vaska Kani, 2008 i 2014; jako Muller i Grosglick w Ziemi obiecanej Władysława Reymonta, 2015)[3][4].

Na dużym ekranie zadebiutował w belgijsko-francusko-holenderskiej produkcji filmowej Stijna Coninxa Daens. W polskim filmie fabularnym pojawił się po raz pierwszy w roku 1992, w horrorze Łukasza Karwowskiego Listopad. Największą popularność zyskał dzięki serialowi telewizyjnemu Plebania (2000−2011), w którym wcielił się w rolę Janusza Tracza, postaci, która bywa określana najczarniejszym charakterem w polskiej telewizji[5][6][7].

Odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2018)[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty z Barbarą. Mają córkę Weronikę.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dubbing[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dariusz Kowalski, Filmweb [dostęp 2016-08-18] (pol.).
  2. Encyklopedia, Dariusz Kowalski, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2018-09-26] (pol.).
  3. Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi, nowy.pl [dostęp 2018-09-26] (ang.).
  4. Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi, nowy.pl [dostęp 2018-09-26] (ang.).
  5. Internet pokochał Janusza Tracza. Będzie miał swój serial?, MetroCafe.pl [dostęp 2016-08-18] (pol.).
  6. Jakub Szczęsny, Tracz Effect - TVP powinno posłuchać głosu internautów, Antyweb [dostęp 2016-08-18] (pol.).
  7. Janusz Tracz z „Plebanii” powraca! W jakim wydaniu zobaczymy go tym razem? [WIDEO + ZDJĘCIA] - Telemagazyn.pl, telemagazyn.pl [dostęp 2018-02-13] (pol.).
  8. Encyklopedia, Warszawa. Piotr Gliński odznaczył przedstawicieli polskiej kultury, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2018-09-26] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]