Dionizy I (patriarcha Konstantynopola)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dionizy I
Kraj działania imperium osmańskie
patriarcha Konstantynopola
Okres sprawowania 1466-1471, 1488-1490
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
Wybór patriarchy 1466, 1488

Dionizy I (gr. Διονύσιος, zm. 1492) – ekumeniczny patriarcha Konstantynopola w latach 1466-1471 i 1488-1490.

Urodził się na Peloponezie, był uczniem Marka z Efezu. Po upadku Konstantynopola w 1453 przebywał krótko w niewoli tureckiej. Pierwszy raz patriarchą został po obaleniu Symeona I z Trapezuntu, który był na krótko na tym urzędzie za łapówkę 2000 sztuk złota z inicjatywy Jerzego Amirutzesa. Po kilku latach został odsunięty od władzy. Ponownie patriarchą Konstantynopola został w 1488 i funkcję sprawował do końca 1490 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anthony Bryer, Świat prawosławnych Rzymian (1393–1492) [w:] Bizancjum 1024-1492, t. 2, red. Jonathan Shepard, przeł. Jolanta Kozłowska, Robert Piotrowski, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog 2015, s. 325-347.
  • Venance Grumel, Traité d'études byzantines, t. 1: La chronologie, Paris: Presses universitaires de France 1958, s. 437.
  • Steven Runciman, Wielki Kościół w niewoli. Studium historyczne patriarchatu konstantynopolitańskiego od czasów bezpośrednio poprzedzających jego podbój przez Turków aż do wybuchu greckiej wojny o niepodległość, przeł. Jan Stanisław Łoś, Warszawa: Pax 1973.