Melecjusz I Pigas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Melecjusz I Pigas
Μελέτιος Πηγάς
Papież-Patriarcha Aleksandryjski
Kraj działania  Imperium Osmańskie
Data i miejsce urodzenia 1549
Kandia
Data i miejsce śmierci 1601
Aleksandria
Locum tenens Patriarchatu Konstantynopola
Okres sprawowania 1597–1598
Papież-Patriarcha Aleksandrii
Okres sprawowania 1590–1601
Wyznanie prawosławne
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański / Patriarchat Aleksandryjski
Wybór patriarchy 1590

Melecjusz I Pigas, gr. Μελέτιος Πηγάς (ur. 1549 w Kandii, zm. 1601 w Aleksandrii) – locum tenens ekumenicznego Patriarchatu Konstantynopola w latach 1597–1598, papież-patriarcha Aleksandrii w latach 1590–1601. Święty prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Kandii na Krecie. Studiował filologię klasyczną, filozofię i medycynę w Padwie. Był przeciwnikiem Kościoła katolickiego. Był kanclerzem patriarchatu aleksandryjskiego za kadencji swojego poprzednika, Sylwestra[1]. Prawosławny patriarcha Aleksandrii w latach 1590–1601[1]. Musiał stawiać czoła przytłaczającym długom finansowym Kościoła wobec sułtana[1]. Przeciwstawiał się także prozelityzmowi jezuitów wymierzonym w prawosławnych chrześcijan w Egipcie[1]. Próbował doprowadzić do jedności Koptów Egiptu i Etiopii (Abisynii) z prawosławnymi[1]. W 1593 r. brał udział w synodzie w Konstantynopolu, która potwierdziła ustanowienie patriarchatu moskiewskiego[1]. Był locum tenens Patriarchatu Konstantynopolitańskiego w okresie od grudnia 1596 do lutego 1597 r. i od końca marca 1597 do marca lub kwietnia 1598 r. Był przeciwnikiem zawarcia unii brzeskiej w Rzeczypospolitej. Zmarł w Aleksandrii w dniu 12 września 1601, w wieku 52 lat[1]. Jest czczony jako święty w Kościele prawosławnym[1]. Jego wspomnienie jest w dniu 13 września.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h MELETIOS PIGAS (1590-1601), www.patriarchateofalexandria.com [dostęp 2019-09-26] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Borys Gudziak, Kryzys i reforma: metropolia kijowska, patriarchat Konstantynopola i geneza unii brzeskiej, tł. Halina Leskiw, Alicja Chrim; tł. tekstów staro-cerkiewno-słowiańskich Roman Łepa, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej 2008.
  • Venance Grumel, Traité d’études byzantines, t. 1: La chronologie, Paris: Presses universitaires de France 1958, s. 438.
  • Oskar Halecki, Unia brzeska w świetle współczesnych świadectw greckich, Rzym 1954, ss. 9–12.
  • Steven Runciman, Wielki Kościół w niewoli. Studium historyczne patriarchatu konstantynopolitańskiego od czasów bezpośrednio poprzedzających jego podbój przez Turków aż do wybuchu greckiej wojny o niepodległość, przeł. Jan Stanisław Łoś, Warszawa: Pax 1973.