Przejdź do zawartości

Ditlenek chloru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ditlenek chloru
Ilustracja
roztwór wodny ditlenku chloru
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
pomarańczowozielony[1], żółtozielony lub żółtopomarańczowy[2] gaz; po skropleniu czerwonobrązowa ciecz[2], po zestaleniu pomarańczowoczerwone kryształy[2]
Wzór Hilla

ClO2

Masa molowa

67,45 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

10049-04-4

PubChem

24870

DrugBank

DB12453

Podobne związki
Podobne związki

Cl2O

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Ditlenek chloru, daw. dwutlenek chloru, nazwa Stocka: tlenek chloru(IV), ClO2nieorganiczny związek chemiczny, tlenek chloru na IV stopniu utlenienia. Jest utleniającym biocydem oraz toksyną metaboliczną.

Właściwości

[edytuj | edytuj kod]

Budowa cząsteczki

[edytuj | edytuj kod]

Cząsteczka ClO2 zawiera jeden niesparowany elektron, jest więc rodnikiem i ma właściwości paramagnetyczne[4][5]. Oba wiązania chlor-tlen są równocenne i mają charakter pośredni między wiązaniem pojedynczym a podwójnym[6], przy czym jest zdecydowanie bliższe temu ostatniemu[5].

Właściwości fizyczne

[edytuj | edytuj kod]

Jest dobrze rozpuszczalny w wodzie (5 razy lepiej niż chlor), po ochłodzeniu z roztworu wypadają kryształy oktahydratu, ClO2·8H2O[2].

Właściwości chemiczne

[edytuj | edytuj kod]

Obok Cl2O należy do dwóch tlenków chloru o względnie dużej trwałości[2]. Jest silnym utleniaczem. W stanie czystym lub w wysokich stężeniach rozkłada się wybuchowo na pierwiastki pod wpływem światła, sprężenia lub po niewielkim ogrzaniu. Można nim manipulować, jeśli jego stężenie w powietrzu nie przekracza 15%[7][2]. Nie jest bezwodnikiem kwasowym, z wodą reaguje powoli i można go w niej przechowywać oraz transportować bez ryzyka wybuchu; odzyskuje się go przepuszczając przez roztwór strumień powietrza. Z zasadami reaguje dysproporcjonując do ClIII i ClV[6].

Otrzymywanie

[edytuj | edytuj kod]

Ditlenek chloru można otrzymać w reakcji chlorynów z chlorem gazowym, chlorowodorem lub podchlorynem w obecności chlorowodoru:

2NaClO2 + Cl2 2ClO2 + 2NaCl
2NaClO2 + 2HCl + NaOCl 2ClO2 + 3NaCl + H2O
5NaClO2 + 4HCl 5NaCl + 4ClO2 + 2H2O

Reakcje te stosuje się w warunkach laboratoryjnych, a także w procesach uzdatniania wody na małą skalę.

Inną metodą laboratoryjną jest działanie kwasem siarkowym na chlorany w temperaturze 0 °C. Powstający kwas chlorowy dysproporcjonuje do kwasu nadchlorowego i ClO2[6]:

3HClO3 2ClO2 + HClO4 + H2O

W warunkach przemysłowych dwutlenek chloru otrzymuje się przez redukcję chloranów w środowisku silnie kwasowym[2].

HClO3 + HCl HClO2 + HOCl
HClO3 + HClO2 2ClO2 + H2O
HOCl + HCl Cl2 + H2O

Zbiorniki reakcyjne przedmuchuje się powietrzem w trakcie procesu, aby utrzymać bezpieczne stężenie ditlenku chloru i chloru.

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]

Stosowany do dezynfekcji wody, szczególnie w zwalczaniu bakterii Legionella, ze względu na wysoką skuteczność usuwania biofilmu[8]. Także w przemyśle papierniczym do wybielania papieru. Zabija algi[9], może być wykorzystany do hamowania zakwitu glonów w zbiornikach wodnych[10].

Roczna produkcja światowa wynosi około miliona ton[5].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-58, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 H. Vogt, J. Balej, J.E. Bennett, P. Wintzer, S.A. Sheikh, Chlorine Oxides and Chlorine Oxygen Acids, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, DOI: 10.1002/14356007.a06_483.pub2 (ang.).
  3. Chlorine dioxide, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 1640 [dostęp 2026-06-16] (niem.  ang.).
  4. Hans Ulrich Süss, Bleaching, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, DOI: 10.1002/14356007.a04_191.pub2 (ang.).
  5. 1 2 3 Geoff Rayner-Canham. Tina Overton, Descriptive Inorganic Chemistry, W.H. Freeman and Company, 2010, s. 470–471, ISBN 978-1-4292-2434-5 (ang.).
  6. 1 2 3 Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, wyd. 5, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 572–574, ISBN 83-01-13654-5.
  7. Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 213–214, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
  8. Zwalczanie bakterii Legionella metodą dozowania dwutlenku chloru [online], ProWater [dostęp 2013-09-09] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-01].
  9. Heng Zhang, Weidong Yang, Jie Gao, Jiesheng Liu, 二氧化氯对球形棕囊藻的抑制和杀灭作用, „应用生态学报”, 14 (7), 2003, s. 1173–1176, PMID: 14587346 (chiń.).
  10. Wei Song i inni, Algae-containing raw water treatment and by-products control based on ClO2 preoxidation-assisted coagulation/precipitation process, „Environmental Geochemistry and Health”, 44 (11), 2022, s. 3837–3851, DOI: 10.1007/s10653-021-01055-1, PMID: 34713368 (ang.).