Kwas chlorowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kwas chlorowy
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

HClO
3

Inne wzory

HOClO
2

Masa molowa

84,46 g/mol

Wygląd

występuje jedynie w roztworach wodnych[2]

Identyfikacja
Numer CAS

7790-93-4

PubChem

19654

Podobne związki
Inne aniony

HNO
3

Podobne związki

HClO, HClO
2
, HClO
4

Pochodne

chlorany, np. chloran potasu

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwas chlorowy (nazwa Stocka: kwas chlorowy(V)), HClO
3
nieorganiczny związek chemiczny z grupy kwasów tlenowych. Istnieje wyłącznie w postaci roztworów wodnych o maksymalnym stężeniu 40% (m/V)[3].

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Jest to kwas o dużej mocy, o silnych właściwościach utleniających. W kontakcie ze śladowymi ilościami substancji organicznych wybucha.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Kwas chlorowy można otrzymać przez dodanie kwasu siarkowego do wodnego roztworu chloranu baru (wytrąca się wtedy nierozpuszczalny siarczan baru):

Ba(ClO
3
)
2
+ H
2
SO
4
→ BaSO
4
+ 2HClO
3

Kwas chlorowy powstaje też jako produkt dysproporcjonowania kwasu podchlorawego. Można też otrzymać go przez rozpuszczenie w wodzie dwutlenku chloru:

2ClO
2
+ H
2
O → HClO
2
+ HClO
3

Sole kwasu chlorowego[edytuj | edytuj kod]

Sole kwasu chlorowego to chlorany. Są one silnymi utleniaczami. Najbardziej znany jest chloran potasu (tzw. sól Bertholleta).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Neil G. Connelly i inni, Nomenclature of Inorganic Chemistry. IUPAC Recommendations 2005 (Red Book), International Union of Pure and Applied Chemistry, RSC Publishing, 2005, s. 295, ISBN 978-0-85404-438-2 (ang.).
  2. CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 4-58, ISBN 978-1-4822-0867-2 (ang.).
  3. a b c d e f Chloric acid, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 4710 [dostęp 2016-02-21] (niem. • ang.).