Kwas chlorowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kwas chlorowy
Kwas chlorowy Kwas chlorowy
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny HClO
3
Inne wzory HOClO
2
Masa molowa 84,46 g/mol
Wygląd występuje jedynie w roztworach wodnych[2]
Identyfikacja
Numer CAS 7790-93-4
PubChem 19654[3]
Podobne związki
Inne aniony HNO
3
Podobne związki HClO, HClO
2
, HClO
4
Pochodne chlorany, np. chloran potasu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Kwas chlorowy (nazwa Stocka: kwas chlorowy(V)), HClO
3
nieorganiczny związek chemiczny z grupy kwasów tlenowych. Istnieje wyłącznie w postaci roztworów wodnych o maksymalnym stężeniu 40% (m/V)[4].

Właściwości[edytuj]

Jest to kwas o dużej mocy, o silnych właściwościach utleniających. W kontakcie ze śladowymi ilościami substancji organicznych wybucha.

Otrzymywanie[edytuj]

Kwas chlorowy można otrzymać przez dodanie kwasu siarkowego do wodnego roztworu chloranu baru (wytrąca się wtedy nierozpuszczalny siarczan baru):

Ba(ClO
3
)
2
+ H
2
SO
4
→ BaSO
4
↓ + 2HClO
3

Kwas chlorowy powstaje też jako produkt dysproporcjonowania kwasu podchlorawego. Można też otrzymać go przez rozpuszczenie w wodzie dwutlenku chloru:

2ClO
2
+ H
2
O → HClO
2
+ HClO
3

Sole kwasu chlorowego[edytuj]

Sole kwasu chlorowego to chlorany. Są one silnymi utleniaczami. Najbardziej znany jest chloran potasu (tzw. sól Bertholleta).

Przypisy[edytuj]

  1. a b c publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Neil G. Connelly, Ture Damhus, Richard M. Hartshorn, Alan T. Hutton: Nomenclature of Inorganic Chemistry – IUPAC Recommendations 2005 (Red Book). RSC Publishing, International Union of Pure and Applied Chemistry, 2005, s. 295. ISBN 9780854044382.
  2. CRC Handbook of Chemistry and Physics. William M. Haynes (red.). Wyd. 95. Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 4-58. ISBN 9781482208689.
  3. Kwas chlorowy – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  4. a b c d e f Kwas chlorowy (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2016-02-21].