Dom Słowa Polskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zakłady Graficzne "Dom Słowa Polskiego" Spółka Akcyjna w likwidacji
Zakłady Graficzne "Dom Słowa Polskiego" Spółka Akcyjna w likwidacji
Wejście do dawnej części produkcyjnej zakładów od strony ulicy Miedzianej
Forma prawna przedsiębiorstwo państwowe / spółka akcyjna
Data założenia 1950[1]
Państwo  Polska
Siedziba 00-835 Warszawa
ul. Miedziana 11
Numer KRS 0000285139
Ważni pracownicy Magdalena Beata Bąkowska (likwidator)
Branża poligrafia
Produkty usługi poligraficzne, druk offsetowy
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Zakłady Graficzne "Dom Słowa Polskiego" Spółka Akcyjna w likwidacji
Zakłady Graficzne "Dom Słowa Polskiego" Spółka Akcyjna w likwidacji
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zakłady Graficzne "Dom Słowa Polskiego" Spółka Akcyjna w likwidacji
Zakłady Graficzne "Dom Słowa Polskiego" Spółka Akcyjna w likwidacji
Ziemia 52°13′49,2″N 20°59′23,0″E/52,230333 20,989722
Strona internetowa
Tablica przy wejściu upamiętniająca II Światowy Kongres Pokoju

Dom Słowa Polskiego (DSP) – największy zakład poligraficzny w PRL zlokalizowany przy ulicy Miedzianej 11 w Warszawie .

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowę kompleksu produkcyjnego zaprojektowanego przez Kazimierza Marczewskiego na działce o powierzchni ok. 5 ha zlokalizowanej pomiędzy ulicami Towarową, Pańską, Miedzianą i Srebrną ukończono w roku 1950. Zakład został przekazany do użytkowania 22 lipca. Do 1953 działał pod nazwą Zakłady Graficzne i Wydawnicze "Dom Słowa Polskiego", od 1953 jako Zakłady Graficzne "Dom Słowa Polskiego"[2]. W latach 1973-1977 DSP został zmodernizowany i rozbudowany.

Początkowo była to drukarnia prasowa. Druk odbywał się na jednej maszynie PLAMAG, skład natomiast był realizowany na 50 linotypach. W późniejszych latach uruchomiono nowe wydziały - introligatornię, rotograwiurę i chemigrafię, dzięki czemu DSP działał jako drukarnia dziełowa.

W listopadzie 1950 w specjalnie przystosowanej hali produkcyjnej DSP obradował II Światowy Kongres Obrońców Pokoju, co upamiętnia tablica pamiątkowa przy wejściu o treści:

W tym gmachu w dniach od 16 do 22 listopada 1950 roku odbył się II Światowy Kongres Obrońców Pokoju.
Na kongresie bohaterskie miasto Warszawa otrzymało honorową Międzynarodową Nagrodę Pokoju.
Z okazji XX-lecia Ogólnopolski Komitet Pokoju.

W fabryce drukowano gazety m.in. „Trybunę Ludu”, „Kurier Polski”, „Sztandar Młodych”, „Żołnierza Wolności”, „Młodego Technika”, „Płomyczek” i „Świerszczyk” oraz książki, albumy i encyklopedie m.in. „Wielką Encyklopedię Powszechną PWN” oraz „Małą encyklopedię powszechną PWN” (pierwszą w Polsce encyklopedię wielobarwną). W 1989 w DSP była drukowana „Gazeta Wyborcza”.

W połowie lat 70. drukowano tutaj około 27 milionów egzemplarzy książek, 510 milionów egzemplarzy gazet i 195 milionów egzemplarzy czasopism rocznie[3]. W końcu 1975 zakłady zatrudniały 2,6 tys. pracowników[4].

W sierpniu 2007 roku przedsiębiorstwo państwowe Zakłady Graficzne "Dom Słowa Polskiego" przekształcone zostało w spółkę akcyjną pod firmą Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” S.A.

Od kwietnia 2010 spółka znajduje się w likwidacji[5]. W głównym budynku, opróżnionym z maszyn, mieści się m.in. Centrum Handlowe Jupiter.

W 1976 Dom Słowa Polskiego został odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I. klasy[6].

Przypisy

  1. M.P. z 1950 r. poz. 87
  2. Encyklopedia Warszawy, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, s. 146
  3. Janusz Oleksiewicz: Warszawska Wola. Warszawa: Towarzystwo Przyjaciół Warszawy. Oddział Wola (i in.), 1974, s. 64.
  4. S. Misztal, Branże wiodące stołecznego przemysłu w latach 1945-1976 [w:] Wielkie zakłady przemysłowe Warszawy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978, s. 123
  5. Strona internetowa Zakładów Graficznych "Dom Słowa Polskiego" Spółka Akcyjna w likwidacji [1] [dostęp: 14 czerwca 2012]
  6. Dziennik Polski, r. XXXII, nr 165 (10040), s. 1.