Dom Słowa Polskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” Spółka Akcyjna w likwidacji
Ilustracja
Wejście do dawnej części produkcyjnej zakładów od strony ulicy Miedzianej
Państwo  Polska
Adres 00-835 Warszawa
ul. Miedziana 11
Data założenia 1950[1]
Forma prawna przedsiębiorstwo państwowe / spółka akcyjna
Nr KRS 0000285139
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” Spółka Akcyjna w likwidacji
Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” Spółka Akcyjna w likwidacji
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” Spółka Akcyjna w likwidacji
Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” Spółka Akcyjna w likwidacji
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” Spółka Akcyjna w likwidacji
Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” Spółka Akcyjna w likwidacji
Ziemia52°13′49,2″N 20°59′23,0″E/52,230333 20,989722
Strona internetowa
Tablica przy wejściu upamiętniająca II Światowy Kongres Pokoju

Dom Słowa Polskiego (DSP) – największy zakład poligraficzny w PRL zlokalizowany przy ulicy Miedzianej 11 w Warszawie .

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowę kompleksu produkcyjnego zaprojektowanego przez Kazimierza Marczewskiego, Stefana Putowskiego i Zygmunta Skibniewskiego na działce o powierzchni ok. 5 ha zlokalizowanej pomiędzy ulicami Towarową, Pańską, Miedzianą i Srebrną ukończono w 1950[2]. Zakład uruchomiono 22 lipca.

Do 1953 działał pod nazwą Zakłady Graficzne i Wydawnicze „Dom Słowa Polskiego”, od 1953 jako Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego”[3]. W latach 1973–1977 DSP został zmodernizowany i rozbudowany.

Początkowo była to drukarnia prasowa. Druk odbywał się na jednej maszynie PLAMAG, skład natomiast był realizowany na 50 linotypach. W późniejszych latach uruchomiono nowe wydziały - introligatornię, rotograwiurę i chemigrafię, dzięki czemu DSP działał jako drukarnia dziełowa.

W listopadzie 1950 w specjalnie przystosowanej hali produkcyjnej DSP obradował II Światowy Kongres Obrońców Pokoju, co upamiętnia tablica pamiątkowa przy wejściu o treści:

W tym gmachu w dniach od 16 do 22 listopada 1950 roku odbył się II Światowy Kongres Obrońców Pokoju.
Na kongresie bohaterskie miasto Warszawa otrzymało honorową Międzynarodową Nagrodę Pokoju.
Z okazji XX-lecia Ogólnopolski Komitet Pokoju.

W fabryce drukowano gazety m.in. „Trybunę Ludu”, „Kurier Polski”, „Sztandar Młodych”, „Żołnierza Wolności”, „Młodego Technika”, „Płomyczek” i „Świerszczyk” oraz książki, albumy i encyklopedie m.in. „Wielką Encyklopedię Powszechną PWN” oraz „Małą encyklopedię powszechną PWN” (pierwszą w Polsce encyklopedię wielobarwną). W 1989 w DSP była drukowana „Gazeta Wyborcza”.

W połowie lat 70. drukowano tutaj około 27 milionów egzemplarzy książek, 510 milionów egzemplarzy gazet i 195 milionów egzemplarzy czasopism rocznie[4]. W końcu 1975 zakłady zatrudniały 2,6 tys. pracowników[5].

W sierpniu 2007 roku przedsiębiorstwo państwowe Zakłady Graficzne "Dom Słowa Polskiego" przekształcone zostało w spółkę akcyjną pod firmą Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego” S.A.

Od kwietnia 2010 spółka znajduje się w likwidacji[6]. W głównym budynku, opróżnionym z maszyn, mieści się m.in. Centrum Handlowe Jupiter.

W 1976 Dom Słowa Polskiego został odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I klasy[7][8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 1950 r. poz. 87
  2. Warszawa. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1966, s. 179.
  3. Encyklopedia Warszawy, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994, s. 146
  4. Janusz Oleksiewicz: Warszawska Wola. Warszawa: Towarzystwo Przyjaciół Warszawy. Oddział Wola (i in.), 1974, s. 64.
  5. S. Misztal, Branże wiodące stołecznego przemysłu w latach 1945-1976 [w:] Wielkie zakłady przemysłowe Warszawy, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978, s. 123
  6. Strona internetowa Zakładów Graficznych "Dom Słowa Polskiego" Spółka Akcyjna w likwidacji [1] [dostęp: 14 czerwca 2012]
  7. Wysokie odznaczenia państwowe dla zasłużonych zakładów pracy, uczelni, instytucji i stowarzyszeń. „Nowiny”, s. 1, Nr 165 z 21-22 lipca 1976. 
  8. Dziennik Polski, r. XXXII, nr 165 (10040), s. 1.