Dorinel Munteanu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dorinel Munteanu
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1968
Grădinari, Rumunia
Pozycja pomocnik
Wzrost 169 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1986-1987
1987-1988
1988-1989
1989-1990 (j)
1989-1990 (w)
1990-1991
1991-1992
1992-1993
1993-1994
1994-1995
1995-1996
1996-1997
1997-1998
1998-1999
1999-2000
2000-2001
2001-2002
2002-2003
2003-2004 (j)
2003-2004 (w)
2004-2005
2005-2006
2006-2007 (j)
2006-2007 (w)
2007-2008
Metalul Bocşa
CSM Reşiţa
Olt Scorniceşti
Olt Scorniceşti
Inter Sibiu
Inter Sibiu
FC Dinamo Bukareszt
FC Dinamo Bukareszt
Cercle Brugge
Cercle Brugge
1. FC Köln
1. FC Köln
1. FC Köln
1. FC Köln
VfL Wolfsburg
VfL Wolfsburg
VfL Wolfsburg
VfL Wolfsburg
VfL Wolfsburg
Steaua Bukareszt
Steaua Bukareszt
CFR Cluj
CFR Cluj
Argeş Piteşti
FC Vaslui
- (-)
- (-)
31 (2)
2 (0)
14 (0)
33 (7)
33 (12)
34 (15)
34 (7)
31 (5)
33 (4)
31 (4)
33 (3)
32 (7)
22 (3)
24 (3)
33 (3)
18 (2)
4 (0)
5 (1)
28 (1)
21 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1991-2006  Rumunia 134 (16)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2005–2006
2006–2007
2007–2008
2008
2008
2009
2009–2012
2012
2012–2013
2013
2014
2015–
CFR Cluj (grający trener)
Argeş Piteşti (grający trener)
FC Vaslui (grający trener)
Universitatea Kluż-Napoka
Steaua Bukareszt
Universitatea Kluż-Napoka
Oţelul Galaţi
Dinamo Bukareszt
Mordowija Sarańsk
Kubań Krasnodar
FK Qəbələ
Astra Giurgiu

Dorinel Ionel Munteanu (ur. 25 czerwca 1968 roku w Grădinari), rumuński piłkarz, występujący na pozycji lewego pomocnika lub rozgrywającego, oraz trener piłkarski. Jest wychowankiem klubu Metalul Bocşa. W sierpniu 1988 roku w barwach Olt Scorniceşti zadebiutował w Divizii A. Później grał w Interze Sibiu, a w 1991 roku trafił do Dinama Bukareszt. Był zawodnikiem tego klubu przez dwa sezony; w tym czasie zdobył tytuł mistrza kraju oraz - w maju 1991 roku - po raz pierwszy wystąpił w reprezentacji Rumunii. Niedługo po upadku komunizmu wyjechał do Belgii, gdzie w broniącym się przed spadkiem z ekstraklasy zespole Cercle Brugge w ciągu dwu sezonów nie zagrał tylko w trzech meczach. Dobre występy w Eerste Klasse zaowocowały w 1995 roku transferem do 1. FC Köln. Podobnie jak Cercle drużyna rokrocznie walczyła o utrzymanie się w Bundeslidze. W 1995 i 1996 roku jako zawodnik Köln znalazł się w piątce najlepszych piłkarzy w Rumunii. W sezonie 1997-1998 zespół pożegnał się z ekstraklasą, a Rumun występował w nim jeszcze przez rok, kiedy to przeszedł do VfL Wolfsburg. Munteanu był liderem "Wilków" na boisku, a po zakończeniu przygody z tym klubem został wybrany do jedenastki wszech czasów. Na początku 2004 roku po jedenastoletniej przerwie powrócił do Rumunii, tym razem do Steauy Bukareszt, gdzie w pierwszym sezonie był tylko rezerwowym. W kolejnym grał już w wyjściowym składzie, a Steaua po czteroletniej przerwie odzyskała mistrzostwo kraju. Od 2005 roku łączy występy na boisku z pracą szkoleniową; najpierw był grającym trenerem CFR Cluj, a od 2006 roku taką samą funkcję pełni w Argeş Piteşti.

W reprezentacji Rumunii rozegrał 134 mecze i jest pod tym względem rekordzistą kraju. W drużynie narodowej zadebiutował w maju 1991 roku w towarzyskim spotkaniu z Norwegią. Trzy lata później był podstawowym zawodnikiem reprezentacji na Mundialu 1994, gdzie podopieczni Anghela Iordănescu doszli do ćwierćfinału. Ponadto brał udział w Euro 1996 (runda grupowa), Mundialu 1998 (1/8 finału) i Euro 2000 (ćwierćfinał); na dwu ostatnich turniejach grał we wszystkich meczach od pierwszej do ostatniej minuty. Nie strzelał dużo bramek, w kadrze najczęściej pełnił funkcję rozgrywającego. Występował zazwyczaj tuż za Gheorghe Hagim. Grał w pierwszym składzie także w eliminacjach do Mundiali 2002 i 2006 oraz do Euro 2004. Ostatni - 131 mecz - rozegrał w wieku 38 lat w sierpniu 2006 z Cyprem.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

  • mistrzostwo Rumunii 1992 oraz wicemistrzostwo Rumunii 1993 z Dinamem Bukareszt
  • mistrzostwo Rumunii 2005 oraz wicemistrzostwo Rumunii 2004 ze Steauą Bukareszt

W Divizii A rozegrał 201 meczów i strzelił 38 goli.
W Eerste Klasse rozegrał 65 meczów i strzelił 12 goli.
W 1. Bundeslidze rozegrał 198 meczów i strzelił 22 gole.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Po rozstaniu w 2005 roku ze Steauą Bukareszt, otrzymał propozycję pracy z CFR Cluj, gdzie miał być grającym trenerem. W sezonie 2005-2006 doprowadził ten zespół do finału Pucharu Intertoto i piątego miejsca w Divizii A. Po dziesięciu kolejkach nowych rozgrywek, w których zanotował sześć zwycięstw, dwa remisy i dwie porażki, złożył rezygnację, tłumacząc się konfliktem z władzami klubu. W 2007 r. przeniósł się - także w charakterze grającego trenera - do walczącego o utrzymanie w ekstraklasie Argeşu Piteşti.

W 2009 r. został trenerem Otetulu Galati z którym w sezonie 2010/11 zdobył mistrzostwo kraju. W rundzie wiosennej sezonu 2011/12 prowadził Dinamo Bukareszt. Latem 2012 wyjechał do Rosji, gdzie stał na czele Mordowiji Sarańsk. Latem następnego roku anulował kontrakt i przeniósł się do Kubania Krasnodar. W 2014 trenował FK Qəbələ, a od marca 2015 Astra Giurgiu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]