Florin Răducioiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Florin Răducioiu
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Florin Valeriu Răducioiu
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1970
Bukareszt
Wzrost 180 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1978–1985 Dinamo Bukareszt
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1985–1990 Dinamo Bukareszt 76 (29)
1990–1991 AS Bari 30 (5)
1991–1992 Hellas Werona 30 (2)
1992–1993 Brescia Calcio 29 (13)
1993–1994 AC Milan 7 (2)
1994–1996 RCD Espanyol 46 (14)
1996–1997 West Ham United 11 (2)
1997 RCD Espanyol 10 (5)
1997–1998 VfB Stuttgart 19 (4)
1998–2000 Brescia Calcio 37 (5)
2000–2001 Dinamo Bukareszt 8 (1)
2001–2002 AS Monaco 12 (2)
2003–2004 US Créteil-Lusitanos 9 (1)
W sumie: 324 (85)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1990–1996  Rumunia 40 (21)
Odznaczenia
Order Zasługi Sportowej III Klasy

Florin Valeriu Răducioiu (ur. 17 marca 1970 w Bukareszcie) były piłkarz rumuński grający na pozycji napastnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 180 cm wzrostu, ważył 75 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Răducioiu pochodzi z Bukaresztu. Jeszcze jako dziecko rozpoczął treningi w tamtejszym Dinamie, a w 1985 roku włączono go do kadry pierwszej drużyny. 10 maja 1986 zaliczył swój pierwszy mecz w lidze rumuńskiej i liczył wówczas trochę ponad 16 lat. Był to jego jedyny mecz w tamtym sezonie w barwach Dinama, a w kolejnym, w którym został wicemistrzem kraju, zaliczył tylko 4. W sezonie 1987/1988 dotarł z Dinamem do finału Pucharu Rumunii i jednocześnie po raz drugi został wicemistrzem kraju. W sezonie 1988/1989 zadebiutował w europejskich pucharach (Puchar Zdobywców Pucharów) i wtedy też zaczął być zawodnikiem wyjściowej jedenastki bukareszteńskiego zespołu. Stworzył wówczas atak z Dorinem Mateuţem, który zdobył aż 43 gole w lidze oraz z Rodionem Cămătaru (15 bramek). Sam Florin zdobył ich 12 i był trzecim strzelcem Dinama. W 1990 roku strzelił 14 goli i po raz pierwszy, jak się później okazało, ostatni raz został mistrzem Rumunii. Wywalczył także swój pierwszy w karierze krajowy puchar.

Latem 1990 roku młodym, 20-letnim wówczas Răducioiu zainteresowały się kluby zachodniej Europy i ostatecznie zawodnik przeszedł do włoskiego AS Bari. Miał być gwiazdą tego klubu, tymczasem w Serie A w swoim premierowym sezonie zdobył tylko 5 bramek (pierwszego w spotkaniu we wrześniowym, wygranym 2:1 spotkaniu z AC Torino). Z Bari zajął 13. miejsce w lidze i po roku zmienił klub. W sezonie 1991/1992 Florin reprezentował barwy Hellas Werona. Jednak drużyna z Serbem Draganem Stojkoviciem i Szwedem Robertem Prytzem spisała się poniżej oczekiwań i zajmując 16. miejsce w Serie A została zdegradowana o klasę niżej. Răducioiu też spisał się słabo strzelając tylko 2 gole w sezonie, ale pomimo tego latem 1992 trafił do Brescii Calcio. Tam spotkał całą kolonię rodaków w osobach Gheorghe Hagiego, Dorina Mateuţa i Ioana Sabău. Brescia pomimo takich wzmocnień opuściła szeregi ekstraklasy, a Florin był jej najlepszym graczem uzyskując 13 goli i ustanowił swój najlepszy dorobek bramkowy w historii występów w lidze włoskiej. W 1993 roku dzięki dobrej grze Răducioiu przeszedł do słynnego A.C. Milan. W mediolańskim klubie spędził rok. Wywalczył zarówno mistrzostwo Włoch, jak i Puchar Mistrzów (nie grał w finale z FC Barcelona), ale w Milanie z powodu kontuzji, jak i konkurencji w składzie ze strony Daniele Massaro, Marco Simone czy też Jean-Pierre Papina, kariery nie zrobił. W lidze zagrał tylko 7 razy i strzelił 2 gole (z Atalantą BC i Torino), a w Lidze Mistrzów dwukrotnie (1 gol).

W 1994 roku Răducioiu odszedł z zespołu i przeszedł do hiszpańskiego Espanyolu Barcelona. W Primera División zadebiutował 4 września w wygranym 4:2 meczu z Realem Oviedo. W Espanyolu stworzył skuteczny atak z Jordi Lardinem i razem zdobyli 21 goli dla 6. drużyny La Liga. Rok później zajął z Espanyolem 4. miejsce, ale z powodu kontuzji stracił niemal połowę sezonu. Latem 1996 Florin został wypożyczony do angielskiego West Ham United, ale już po pół roku wrócił do Barcelony i sezon dokończył grając w Espanyolu. W 1997 roku Răducioiu po raz kolejny zmienił barwy klubowe i został piłkarzem VfB Stuttgart. W niemieckiej Bundeslidze zadebiutował 23 sierpnia w zwycięskim 3:0 wyjazdowym spotkaniu z MSV Duisburg i w debiucie zdobył gola. Potem grał jednak słabiej i był rezerwowym dla pary Jonathan AkpoborieFredi Bobic. Zdobył 4 gole w lidze i dotarł do finału Pucharu Zdobywców Pucharów, ale nie wystąpił w nim z powodu kolejnego urazu.

W 1998 roku Răducioiu wrócił do Włoch i znów przywdział barwy Brescii Calcio. Występował w Serie B przez dwa kolejne sezony, ale nie sukcesów i nie poraził skutecznością – strzelił zaledwie 5 goli. W 2000 roku Florin wrócił do swojego pierwotnego klubu, Dinama i poza małym udziałem w zdobyciu pucharu nie pokazał wysokiej formy, a już zimą 2001 dość niespodziewanie przeszedł do AS Monaco. Przez półtora roku rozegrał dla niego tylko 12 spotkań ligowych i zdobył 2 gole i dość szybko został zwolniony z klubu. Następnie przez blisko rok pozostawał bez klubu, a w sezonie 2003/2004 próbował jeszcze pograć w innym francuskim klubie, US Créteil-Lusitanos, ale po 11 występach w Ligue 2 postanowił zakończyć piłkarską karierę. Liczył sobie wówczas 34 lata.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1985/86 FC Dinamo Bukareszt Rumunia  Divizia A 1 0
1986/87 FC Dinamo Bukareszt Rumunia  Divizia A 4 0
1987/88 FC Dinamo Bukareszt Rumunia  Divizia A 18 3
1988/89 FC Dinamo Bukareszt Rumunia  Divizia A 29 12
1989/90 FC Dinamo Bukareszt Rumunia  Divizia A 24 14
1990/91 AS Bari Włochy  Serie A 30 5
1991/92 Hellas Werona Włochy  Serie A 30 2
1992/93 Brescia Calcio Włochy  Serie A 29 13
1993/94 AC Milan Włochy  Serie A 7 2
1994/95 Espanyol Barcelona Hiszpania  Primera División 30 9
1995/96 Espanyol Barcelona Hiszpania  Primera División 16 5
1996/97 West Ham United Anglia  Premier League 11 2
1996/97 Espanyol Barcelona Hiszpania  Primera División 10 5
1997/98 VfB Stuttgart Niemcy  Bundesliga 19 4
1998/99 Brescia Calcio Włochy  Serie B 24 4
1999/00 Brescia Calcio Włochy  Serie B 13 1
2000/01 FC Dinamo Bukareszt Rumunia  Divizia A 8 1
2000/01 AS Monaco Francja  Ligue 1 9 2
2001/02 AS Monaco Francja  Ligue 1 3 0
2003/04 US Créteil-Lusitanos Francja  Ligue 2 11 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Rumunii Răducioiu zadebiutował 25 kwietnia 1990 roku w wygranym 4:1 towarzyskim spotkaniu z Izraelem. W tym samym roku został powołany przez selekcjonera Emerica Ieneia do kadry na Mistrzostwa Świata we Włoszech. Tam zagrał w dwóch meczach grupowych z ZSRR (2:0) i Kamerunem (1:2), a także w 1/8 finału z Irlandią (0:0, karne 4:5), ale w żadnym z tych spotkań nie zdobył gola. Swoją pierwszą bramkę w kadrze zdobył jeszcze przed końcem roku 1990, w wygranym 6:0 meczu z San Marino.

W 1994 roku Răducioiu znalazł się w kadrze na Mistrzostwa Świata w USA. Dobrze spisał się już w grupowym spotkaniu z Kolumbią (3:1), gdy zdobył 2 gole dla swojej drużyny. Wystąpił także w pozostałych meczach w grupie A, ze Szwajcarią (1:4) i USA (1:0). W meczu 1/8 finału z Argentyną (3:2) pauzował za kartki. W ćwierćfinale ze Szwecją także zdobył 2 gole, ale w serii rzutów karnych Szwedzi wygrali 5:4.

Kolejnym i ostatnim wielkim turniejem, na którym wystąpił Răducioiu były Mistrzostwa Europy w Anglii. Rumunia odpadła już po fazie grupowej, a Florin zdobył jedynego gola na tych mistrzostwach, w przegranym 1:2 spotkaniu z Hiszpanią. Po tym turnieju zakończył reprezentacyjną karierę. W kadrze narodowej Rumunii w 40 meczach strzelił 21 goli.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Răducioiu jest pierwszym piłkarzem w historii futbolu, który występował we wszystkich pięciu najsilniejszych ligach Europy: angielskiej, francuskiej, hiszpańskiej, niemieckiej i włoskiej (od 2011 drugim takim piłkarzem jest Christian Poulsen).

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Dinamo Bukareszt
Milan
VfB Stuttgart

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Persoane Decorate (rum.). canord.presidency.ro. [dostęp 2019-02-21].