Walter Zenga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Walter Zenga
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
28 kwietnia 1960
Mediolan, Włochy
Pozycja bramkarz
Kariera juniorska
1977–1978 Inter Mediolan
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1978–1979
1979–1980
1980–1982
1982–1994
1994–1996
1996–1997
1997–1999
Salernitana Calcio
Savona 1907 FBC
Sambenedettese
Inter Mediolan
Sampdoria Genua
Calcio Padova
New England Revolution
3 (0)
23 (0)
67 (0)
328 (0)
41 (0)
21 (0)
47 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1985–1992  Włochy 58 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1999
2000–2001
2002–2004
2004–2005
2005–2006
2006
2007
2007
2008–2009
2009–2010
2010
2011–2013
2013–2014
2015
2015–2016
2016
New England Revolution
Brera Calcio
Naţional Bukareszt
Steaua Bukareszt
Crvena Zvezda
Gaziantepspor
Al Ain FC
Dinamo Bukareszt
Catania Calcio
US Palermo
Al-Nassr
Al-Nasr
Al Jazira
Sampdoria
Nadi asz-Szab
Wolverhampton Wanderers

Walter Zenga (ur. 28 kwietnia 1960 w Mediolanie) – włoski trener i piłkarz, który występował na pozycji bramkarza.

Piłkarską karierę rozpoczął w roku 1977 w Interze Mediolan. W klubie tym występował również w roku 1978, a w kolejnych latach reprezentował barwy Salernitany (1978–1979), Savony (1979–1980) oraz S.S. Sambenedettese Calcio (1980–1982). W roku 1982 powrócił do Interu i w klubie tym grał do roku 1994. W barwach tego klubu zdobył w roku 1994 Puchar UEFA. W latach 1994–1996 reprezentował Sampdorię Genua, a w roku 1997 – Calcio Padova. Ostatnie dwa lata swojej kariery spędził w Stanach Zjednoczonych, broniąc barw klubu New England Revolution. W roku 1999 zakończył karierę bramkarza.

W roku 1984 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles, na których drużyna włoska zajęła IV miejsce. W latach 1985–1992 był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Włoch, biorąc udział w 58 oficjalnych meczach międzypaństwowych. Największy sukces osiągnął w roku 1990, zdobywając brązowy medal na mistrzostwach świata rozegranych we Włoszech. Oprócz tego, był rezerwowym bramkarzem drużyny włoskiej na mistrzostwach świata rozegranych w roku 1986 w Meksyku. Od roku 1990 prowadzi w statystykach bramkarzy, którym najdłużej nie strzelono bramki w meczach mistrzostw świata: jego rekord wynosi 517 minut[1][2].

Po zakończeniu kariery zawodniczej zajął się prowadzeniem drużyn klubowych. W kolejnych latach był trenerem New England Revolution (1999), Brery (2000–2001), Naţional Bukareszt (2002–2004), Steaua Bukareszt (2004–2005), Crvenej Zvezdy Belgrad (2005–2006) oraz Gaziantepsporu (2006). W roku 2007 prowadził Al Ain FC (Zjednoczone Emiraty Arabskie) oraz Dinamo Bukareszt. Od 1 kwietnia 2008 roku do 1 czerwca 2009 roku pełnił rolę trenera Calcio Catania grającego w Serie A. 5 czerwca został natomiast szkoleniowcem US Palermo. 22.11.09 został zwolniony[3]. Jednymi z powodów były 4 mecze bez zwycięstwa i 12 miejsce Palermo, które w tym sezonie miało zająć lepsze miejsce niż w poprzednim sezonie (wtedy 8).

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]