Roman Hryhorczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Roman Hryhorczuk
Ilustracja
Imię i nazwisko Roman Josypowycz Hryhorczuk
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1965
Kornicz, obwód iwanofrankowski, Ukraińska SRR
Pozycja napastnik/pomocnik
Wzrost 185 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)


1988–1993
1994
1994
1995
1995–1996
1996–1997
1998–2001
FK Brzeżany
Temp Szepietówka
Prykarpattia Iwano-Frankowsk
SKN St. Pölten
Prykarpattia Iwano-Frankowsk
Petrochemia Płock
Krywbas Krzywy Róg
Saturn Ramienskoje
Dinaburg Dyneburg (grający trener)
? (?)
? (?)
145 (65)
3 (0)
7 (0)
14 (3)
26 (10)
29 (9)
63 (30)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1998–1999
2000–2005
2005–2009
2009
2009–2010
2010–2014
2014–2018
2018–
Dinaburg Dyneburg (asystent)
Dinaburg Dyneburg
FK Ventspils
Metałurh Zaporoże
Metałurh Zaporoże
Czornomoreć Odessa
FK Qəbələ
FK Astana

Roman Josypowycz Hryhorczuk, ukr. Роман Йосипович Григорчук, ros. Роман Иосифович Григорчук, Roman Iosifowicz Grigorczuk (ur. 22 marca 1965 w Korniczu, w obwodzie iwanofrankowskim) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika lub pomocnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej w Kołomyi. Karierę piłkarską rozpoczął w amatorskich zespołach FK Brzeżany i Temp Szepietówka[1]. W 1988 przeszedł do klubu Prykarpattia Iwano-Frankowsk. W sezonie 1991, kiedy to klub uczestniczył wtedy w rozgrywkach Wtoroj Niższej (III poziom) ligi Mistrzostw ZSRR 46 razy wychodził na boisko i strzelił 26 bramek. Dzięki dobrym wynikom w lidze radzieckiej pierwszy sezon w Mistrzostwach niepodległej Ukrainy klub rozpoczął w Wyszczej lidze. 7 marca 1992 roku debiutował w Wyszczej Lidze w meczu z Wołyniem Łuck (0:0). Na początku 1994 wyjechał do Austrii, gdzie bronił barw klubu SKN St. Pölten. Latem 1994 powrócił do Prykarpattia Iwano-Frankowsk. Wiosną 1995 występował w płockiej Petrochemii. Następnie powrócił do Ukrainy i sezon 1995/1996 rozpoczął w klubie Krywbas Krzywy Róg. Latem 1996 przeszedł do rosyjskiego Saturna Ramienskoje. W 1998 podpisał kontrakt z klubem Dinaburg Dyneburg, w którym łączył funkcje piłkarza i trenera[2]. W tym klubie i zakończył karierę piłkarską.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze będąc piłkarzem Dinaburgu Dyneburg już pomagał trenować klub. W końcu 1999 został zatrudniony na stanowisku głównego trenera tej drużyny. W połowie 2005 roku zgodził się na propozycję pracować klubem FK Ventspils. Zdobył wiele sukcesów z zespołem i na początku 2008 przedłużył kontrakt do 2012 roku[3]. Jednak latem 2009 postanowił wrócić do Ukrainy, a w październiku 2009 objął stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże[4]. Ale już 8 listopada 2009 opuścił klub nie potrafiąc dogadać się z kierownictwem Metałurha[5]. Po miesiącu klub uzgodnił warunki nowego kontraktu i Hryhorczuk powrócił do obowiązków trenerskich[6]. W maju 2010 po wygaśnięciu kontraktu klub i trener nie dogadali się o warunkach nowego kontraktu i ich drogi rozeszli się. 16 listopada 2010 podpisał kontrakt z Czornomorcem Odessa[7]. 16 grudnia 2014 za obopólną zgodą kontrakt został anulowany[8], a już 18 grudnia podpisał nowy kontrakt z azerskim FK Qəbələ. 28 maja 2018 opuścił azerski klub[9]. 1 czerwca 2018 został mianowany na stanowisko głównego trenera FK Astana[10].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]