Dotknięcie nocy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dotknięcie nocy
Gatunek kryminał
sensacyjny
Rok produkcji 1961
Data premiery 11 stycznia 1962[1]
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 88 min
Reżyseria Stanisław Bareja
Scenariusz Aleksander Ścibor-Rylski
Główne role Jerzy Kozakiewicz
Elżbieta Kępińska
Wiesław Gołas
Muzyka Adam Walaciński
Zdjęcia Jan Janczewski
Scenografia Roman Wołyniec
Kostiumy Ewa Kowalska
Montaż Krystyna Rutkowska
Produkcja Zwonimir Ferič (kierownik produkcji)
Wytwórnia Zespół Filmowy Rytm

Dotknięcie nocy – polski film kryminalny z 1961 roku w reżyserii Stanisława Barei.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja toczy się w prowincjonalnym miasteczku. Fotograf Jacenko pragnie się wyrwać z szarej rzeczywistości. By zrealizować swe marzenia planuje napad na konwój z banku wiozący wypłatę do kombinatu. Jacenko zatrzymuje konwój i z zimną krwią strzela z pistoletu do osób konwojujących pieniądze. Ciężko ranna zostaje również Beata – dziewczyna fotografa, która nie znając jego planów, przekazywała mu informacje o pracy banku. Jacenko ukrywa łup na wysypisku śmieci. Próbując odnaleźć ukryte pieniądze, wpada w urządzoną przez milicje pułapkę[1].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Źródła:[1][2]

Scenariusz i realizacja filmu[edytuj | edytuj kod]

Scenariusz filmu powstał na kanwie wydarzeń z okolic Pleszewa, gdzie skazany później na karę śmierci Stanisław G. dokonał napadu na taksówkę, w której wieziono pieniądze na wypłaty dla pracowników Krotoszyńskich Zakładów Przemysłu Terenowego w Dobrzycy. Zabijając 4 osoby, w tym kasjerkę, zabójca zabrał pieniądze, za które kupił m.in. dom. Pistolet zdobył wcześniej, napadając na plutonowego[3]. W Dotknięciu nocy główny bohater jest fotografem, gdy realny morderca był kierowcą samochodowym i ślusarzem. Inna zmiana w scenariuszu polegała na tym, że kasjerce towarzyszył w konwoju milicjant[4]. Film Barei był pierwszym ekranowym kryminałem wyprodukowanym w Polsce. Zdjęcia do filmu kręcono od maja 1961 roku w Płocku i okolicach miasta, którego mieszkańcy wystąpili w roli statystów[5].

Krytyka filmu[edytuj | edytuj kod]

Film Barei porównywano m.in. do Popiołu i diamentu Andrzeja Wajdy oraz do Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego. Walorami dzieła były dla krytyków autentyzm i dobre tempo akcji. Chwalono także role aktorów: Wiesława Gołasa, Elżbiety Kępińskiej i Hanny Zembrzuskiej[6]. Jako słabe punkty wskazywano naiwność niektórych scen, banalność samej zbrodni oraz odegranie głównej roli przez Jerzego Kozakiewicza, którą oceniano jako zbyt egzaltowaną i odpychającą. Początkowo rolę tę miał zagrać Tadeusz Łomnicki, ale odmówił ze względu na inne zobowiązania. Po ponad dwudziestu latach Bareja spotkał Kozakiewicza na oddziale kardiologicznym i powierzył mu jedną z istotniejszych ról w Zmiennikach[7]. Poza nim i Gołasem w późniejszych filmach Barei grali występujący w Dotknięciu nocy Stefan Śródka, Bolesław Płotnicki i Wanda Łuczycka[6]. Niektóre motywy z filmu pojawiały się później w takich dziełach jak Gangsterzy i filantropi, Zbrodniarz i panna i Przepraszam, czy tu biją?[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Replewicz: Stanisław Bareja. Król krzywego zwierciadła. Poznań: Zysk i S-ka, 2009. ISBN 978-83-7506-387-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]