Przejdź do zawartości

Dowództwo Okręgu Korpusu Nr VI

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr VI
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1921

Rozformowanie

1939

Tradycje
Rodowód

Dowództwo Okręgu Generalnego „Lwów”

Dowódcy
Pierwszy

gen. por. Emil Gołogórski

Ostatni

gen. bryg. Władysław Langner

Organizacja
Dyslokacja

garnizon Lwów

Rodzaj sił zbrojnych

wojsko

Podległość

Ministerstwo Spraw Wojskowych

DOK w 1939

Dowództwo Okręgu Korpusu Nr VI (DOK VI) – terytorialny organ Ministerstwa Spraw Wojskowych okresu II RP, pełniący funkcje administracyjno-gospodarcze, mobilizacyjne i garnizonowo-porządkowe z siedzibą w garnizonie Lwów.

Podczas kampanii wrześniowej Dowództwo Okręgu Korpusu Nr VI mieściło się przy Placu Bernardyńskim we Lwowie[1].

Obsada personalna dowództwa okręgu

[edytuj | edytuj kod]
Dowódcy okręgu
Zastępcy dowódcy okręgu
Szefowie sztabu
Zastępcy szefa sztabu
Sztabowy oficer inspekcyjny artylerii Okręgu Generalnego „Lwów”
  • ppłk art. Antoni Klemens Meravigilia-Crivelli (od 9 VII 1920)
Szefostwo Artylerii i Służby Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr VI (1921-1926)
6 Okręgowe Szefostwo Artylerii (1926-1928)
Szefowie 6 Okręgowego Szefostwa Uzbrojenia / szefowie Szefostwa Uzbrojenia OK VI
  • płk art. Roman Wesołowski (III 1929 – †4 IX 1930)
  • mjr uzbr. inż. Władysław I Ostrowski (X 1931[3] – VI 1934[4])
  • mjr uzbr. Henryk Poplewski (od VI 1934[5])
Szefowie inżynierii i saperów
Szefowie łączności
Szefowie taborów
Szefowie intendentury
Szefowie sanitarni (szefowie 6 Okręgowego Szefostwa Sanitarnego)
Szefowie weterynarii
Szefowie poborowi / inspektorzy poborowi / pomocnicy dowódcy do spraw uzupełnień
Szefowie remontu
  • płk Stefan Malinowski (1923)[2]
Szefowie duszpasterstwa wyznania katolickiego
6 Okręgowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego[14]

Kierownicy

Oficerowie
  1. Ppłk piech. Alfred Greffner (ur. 19 czerwca 1890 roku) był odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) i Srebrnym Krzyżem Zasługi[15]. W styczniu 1934 roku minister spraw wojskowych sprostował jego nazwisko z „Grefner” na „Greffner”[16].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Mieczysław Granatowski: Co można jeszcze wysupłać z pamięci?. W: Andrzej Brygidyn, Magdalena Brygidyn-Paszkiewicz: Wspomnienia i relacje żołnierzy Sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: 2012, s. 75. ISBN 978-83-903080-5-0.
  2. a b c Almanach oficerski na rok 1923/24; praca zbiorowa Dział III Z.2, s. 37.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 335.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 148.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 169.
  6. Dokumenty 1997 ↓, s. 88.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 24 stycznia 1925 roku, s. 39, został zatwierdzony na stanowisku szefa 6 Okr. Szef. Int..
  8. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 469.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 maja 1927 roku, s. 136.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 lutego 1929 roku, s. 71, 83.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 sierpnia 1929 roku, s. 290.
  12. Odpis. Płk dr Jan Czyż do L. 863/39. pism.co.uk. s. 28. [dostęp 2018-05-31].
  13. „Dziennik Personalny” (R.1, nr 42), MSWojsk, 3 listopada 1920, s. 1133.
  14. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 520.
  15. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 12.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 23.
  17. Dekret L. 1828 z 14 I 1920, Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 31.01.1920 r., s. 26
  18. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 12 marca 1929

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]