Droga rowerowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy drogi rowerowej. Zobacz też: Szlak rowerowy.
Pas typowej drogi rowerowej w Utrechcie, miejscowości w Holandii słynącej z dużej liczby rowerzystów
Pas rowerowy wydzielony z jezdni ul. Międzyparkowej w Warszawie
Droga rowerowa wydzielona z jezdni, oznaczona kolorem czerwonym. Ul.Koszykowa w Warszawie
Śluza rowerowa w Gdańsku na skrzyżowaniu ulic Wita Stwosza i Bażyńskiego przy kampusie Uniwersytetu Gdańskiego
Wydzielona z chodnika droga rowerowa wzdłuż ul. Solec w Warszawie
Ciąg pieszo-rowerowy przy ul. Popiełuszki w Białymstoku

Droga dla rowerów (określenie z Prawa o ruchu drogowym[1]), także: ścieżka rowerowa (określenie występujące w prawie budowlanym[2]) – wydzielony pas terenu (ciąg komunikacyjny) przeznaczony dla ruchu rowerowego. Według prawa o ruchu drogowym: droga lub jej część przeznaczona do ruchu rowerów, oznaczona odpowiednimi znakami drogowymi oraz oddzielona od innych dróg lub jezdni tej samej drogi konstrukcyjnie lub za pomocą urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego.

  • Wg powyższych dokumentów drogami dla rowerów nie są pasy ani kontrapasy rowerowe.
  • 'Droga dla rowerów może stanowić element: trasy rowerowej, szlaku rowerowego; natomiast ciąg pieszo-rowerowy powinien być określany jako droga dla pieszych i rowerów.

Istnieją również turystyczne trasy roweroweszlaki rowerowe. Szlaków rowerowych nie należy mylić z drogą rowerową. Turystyczne trasy dla rowerów są to oznakowane szlaki rowerowe, które mogą prowadzić zarówno po drogach rowerowych w mieście, po wydzielonych, osobnych drogach dla rowerów poza miastami, jak i zwykłymi drogami publicznymi lub niepublicznymi. Przykładem sieci turystycznych tras rowerowych jest EuroVelo.

Liderami w Polsce pod względem ilości dróg rowerowych są: Warszawa (410 km dróg dla rowerów), Gdańsk (450 km) oraz Wrocław (205 km). W kilku miastach Polski Rady Miast wprowadziły zasadę obowiązku budowania dróg rowerowych w trakcie poważnych remontów dróg, o ile to tylko możliwe (np. Gdańsk, Warszawa, Łódź, Zamość, Kraków, Gdynia, Radom). W praktyce jednak zasada ta jest często ignorowana[3][4].

Problemem wielu polskich miast jest niska jakość dróg rowerowych. Wiele z nich to drogi źle zaprojektowane – często o nieodpowiedniej nawierzchni (z kostki Bauma) oraz ich ułożenie blisko chodników dla pieszych. Dobra nawierzchnia może być asfaltowa lub wyłożona tartanem.

W wielu krajach ścieżki rowerowe buduje się z wykorzystaniem tras zlikwidowanych linii kolejowych. Ścieżki te charakteryzują się łagodnymi łukami i niewielkimi nachyleniami. Wykorzystują one infrastrukturę pozostałą po zdemontowaniu szyn i podkładów kolejowych – nasypy, wykopy, mosty i wiadukty, czasem nawet tunele. W Polsce przykładami byłych linii kolejowych, które posłużyły do tego celu są: linia Połczyn-Zdrój-Złocieniec[5], linia Orneta-Lidzbark Warmiński[6], linia Swarzewo-Krokowa[7], kilka odcinków zlikwidowanych linii wąskotorowych na południe od Kołobrzegu[8].

Rodzaje miejskich dróg rowerowych[edytuj]

Ze względu na rodzaj[edytuj]

  • Samodzielna, w pasie drogowym
  • Samodzielna, niezależna od układu drogowego (np. w parku, nad rzeką)
  • wydzielona z jezdni
  • wydzielona z chodnika

Ze względu na kierunek[edytuj]

  • jednokierunkowe:
    • prowadzone ulicą jednokierunkową w przeciwnym kierunku w stosunku do kierunku jazdy aut (kontrapas),
    • dwie (o przeciwnych kierunkach jazdy) po przeciwległych stronach jezdni
  • dwukierunkowe.

Aspekty prawne w prawodawstwie polskim[edytuj]

Znak poziomy na pasie jezdni drogi rowerowej

Prawo o ruchu drogowym określa zasady poruszania rowerem po drogach rowerowych oraz relacje między rowerzystami i kierowcami na punktach styku tego typu dróg z jezdniami. Zasady te omawia art. 27 ustawy – Prawo o ruchu drogowym:

Art. 27.

  • 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu dla rowerzystów, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa rowerowi znajdującemu się na przejeździe.
  • 1a. Kierujący pojazdem, który skręca w drogę poprzeczną, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa rowerzyście jadącemu na wprost po jezdni, pasie ruchu dla rowerów, drodze dla rowerów lub innej części drogi, którą zamierza opuścić.

A z punktu widzenia rowerzysty zasady te zawarte są w art. 33:

  • 1. Kierujący rowerem jest obowiązany korzystać z drogi dla rowerów lub pasa ruchu dla rowerów, jeśli są one wyznaczone dla kierunku, w którym się porusza lub zamierza skręcić. Kierujący rowerem, korzystając z drogi dla rowerów i pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym.
  • 1a. Kierujący rowerem może zatrzymać się w śluzie rowerowej obok innych rowerzystów. Jest obowiązany opuścić ją, kiedy zaistnieje możliwość kontynuowania jazdy w zamierzonym kierunku i zająć miejsce na jezdni zgodnie z odpowiednio art. 33 ust. 1 lub art. 16 ust. 4 i 5.

Droga rowerowa na gruncie polskiego prawa[edytuj]

Usytuowanie drogi dla rowerów względem jezdni powinno zapewnić bezpieczeństwo ruchu. Szerokość drogi dla rowerów powinny wynosić nie mniej, niż:

  • 1,5 m – gdy jest jednokierunkowa
  • 2,0 m – gdy jest dwukierunkowa
  • 2,5 m – gdy z drogi dla rowerów jednokierunkowej mogą korzystać piesi.
  • Szerokość drogi dla rowerów należy ustalać indywidualnie, jeżeli oprócz prowadzenia ruchu rowerowego pełni ona inne funkcje.

Pas ruchu dla rowerów[edytuj]

Według prawa będący pasem ruchu na jezdni przeznaczony wyłącznie do ruchu rowerów. Według prawa o ruchu drogowym – część jezdni przeznaczoną do ruchu rowerów w jednym kierunku, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi. Pasom rowerowym często towarzyszą śluzy rowerowe.

Szczególnym przypadkiem pasa rowerowego jest kontrapas rowerowy.

Przepisy dotyczące pasa rowerowego[edytuj]

  • Włączanie się do ruchu następuje przy rozpoczynaniu jazdy po postoju lub zatrzymaniu się niewynikającym z warunków lub przepisów ruchu drogowego oraz przy wjeżdżaniu: [...]

na jezdnię lub pobocze z drogi dla rowerów, z wyjątkiem wjazdu na przejazd dla rowerzystów lub pas ruchu dla rowerów[9];

  • Kierujący pojazdem, który skręca w drogę poprzeczną, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa rowerzyście jadącemu na wprost po jezdni, pasie ruchu dla rowerów, drodze dla rowerów lub innej części drogi, którą zamierza opuścić[10].

Oznakowanie pasa rowerowego[edytuj]

  • Znaki pionowe:
Znak pionowy F-19: "Pas ruchu dla określonych pojazdów"

F-19 Pas ruchu dla określonych pojazdów

  • Znaki poziome:
Znak poziomy P-23: "Rower"

P-23 Rower

Trasa rowerowa[edytuj]

Trasa rowerowa – ciąg komunikacyjny przeznaczony dla ruchu rowerowego. Trasa rowerowa obejmować może wydzielone drogi rowerowe, drogi pieszo-rowerowe, ulice o ruchu uspokojonym, pasy rowerowe w jezdniach (w tym kontrapasy), skróty rowerowe.

Wyróżnia się trasy rowerowe:

  • miejskie,
  • turystyczne.

Turystyczne trasy rowerowe przybierają zazwyczaj formę szlaków rowerowych.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym, akt objęty tekstem jednolitym http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20070570381
  2. OBWIESZCZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY I BUDOWNICTWA z dnia 23 grudnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie
  3. Aleksander Buczyński: Warunki dla ruchu rowerowego w inwestycjach drogowych 1997-2000 (pol.). Zielone Mazowsze, 2001-02-10. [dostęp 2012-07-21].
  4. Błażej Grygiel: Bój o ścieżkę rowerową z Mostu Północnego (pol.). Gazeta.pl Warszawa, 2009-08-25. [dostęp 2012-07-21].
  5. [1]
  6. [2]
  7. [3]
  8. [4]
  9. Art. 17. ust. 1. Prawa o ruchu drogowym
  10. Art. 27. ust. 1a. Prawa o ruchu drogowym

Linki zewnętrzne[edytuj]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.