Swarzewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Swarzewo
Droga w Swarzewie
Droga w Swarzewie
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat pucki
Gmina Puck
Liczba ludności (2009) 1019[1]
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 84-100
Tablice rejestracyjne GPU
SIMC 0170848
Położenie na mapie gminy Puck
Mapa lokalizacyjna gminy Puck
Swarzewo
Swarzewo
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu puckiego
Swarzewo
Swarzewo
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Swarzewo
Swarzewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Swarzewo
Swarzewo
Ziemia 54°45′31″N 18°23′47″E/54,758611 18,396389

Swarzewo (kaszb. Swôrzewò, niem. Schwarzau) – duża wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie wiejskiej Puck, na Kaszubach. Miejscowość z przystanią morską dla rybaków (pas plaży). W latach 1466-1772 Swarzewo było królewszczyzną królów polskich. Wieś królewska w starostwie puckim w powiecie puckim województwa pomorskiego w II połowie XVI wieku[2]. W okolicy wsi występują nieeksploatowane jeszcze złoża soli kamiennej i soli potasowo-magnezowej. W Swarzewie znajduje się oczyszczalnia ścieków.

Miejscowość jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej, należącej do dekanatu Puck w archidiecezji gdańskiej.

Położenie[edytuj]

Swarzewo jest położone na Pobrzeżu Kaszubskim, na zboczu Kępy Swarzewskiej. Znajduje się przy drodze wojewódzkiej nr 216, na Kaszubach.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Swarzewo – widok z Pucka
Swarzewo – widok z Pucka

Historia[edytuj]

Kościół

Ślady osadnictwa na terenie Swarzewa pochodzą z epoki brązu, w 1877 r. w Swarzewie odkryto cmentarzysko około 100 grobów skrzynkowych z tamtego okresu. Wieś Swarzewo została lokowana we wczesnym średniowieczu. Od 1308 r. wieś znajdowała się na terenach należących do Krzyżaków, w komturstwie gdańskim. W 1340 r. Swarzewo ponownie zostało lokowane na prawie chełmińskim przez komtura Winrycha von Kniprode, wtedy też po raz pierwszy pojawiła się nazwa wsi. Około 1400 r. w Swarzewie został zbudowany kościół filialny Łebcza. Od 1466 r. Swarzewo było administrowane przez starostów puckich. W XVI i XVII wieku było wsią folwarczną z karczmą. Od 1772 r. Swarzewo należała do skarbu pruskiego. W 1880 r. zbudowano kościół swarzewski, który stoi do dziś. Przed 1920 r. wieś nosiła nazwę niemiecką Schwarzau[3]. Od końca I wojny światowej wieś należy ponownie do Polski.

Zabytki, atrakcje i elementy zagospodarowania[edytuj]

Elektrownia Wiatrowa Swarzewo
  • Kościół neogotycki z 1880 r. z wyposażeniem wnętrz sięgającym XV wieku
  • Kapliczka z 1775 r. (wewnątrz studzienka z uzdrawiającą wodą)
  • Mały skansen rybacki
  • Wykopaliska archeologiczne sprzed dwóch i pół tysiąca lat (groby skrzynkowe)
  • Pozostałości zatopionego w Zatoce Puckiej lasu
  • Klif Swarzewski
  • Elektrownia Wiatrowa Swarzewo

Sanktuarium[edytuj]

Wnętrze kościoła w Swarzewie

Znajduje się tu znane sanktuarium Matki Bożej Królowej Polskiego Morza. W kościele z XIX wieku, trzecim z kolei w tym miejscu, czczona jest pochodząca z XV wieku cudowna figura Matki Boskiej Królowej Polskiego Morza, zwana Opiekunką Rybaków. Według legendy przypłynęła ona morzem z rozbitego statku, z którego uratowali się żeglarze. W kościele znajduje się również obraz - mapa z 1684 r., przedstawiający Zatokę Pucką oraz kościoły w Helu, Pucku i Swarzewie.

Niedaleko kościoła znajduje się kapliczka zbudowana przez rybaków w 1775 r. na planie koła. Według legendy stoi ona w miejscu, gdzie jest studzienka, przy której objawiła się cudowna figurka. W środku kaplicy znajduje się studzienka, a także tablica z opisem historii figurki.

Odpusty odbywające się w Swarzewie w pierwszą niedzielę po 16 lipca i 8 września uważane są za jedne z najważniejszych na Kaszubach, zaś sama miejscowość została nazwana "Kaszubską Częstochową". W czasie pielgrzymek na te odpusty odbywają się słynne pokłony feretronów.

Przypisy

  1. Bank Danych Lokalnych
  2. Mapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w. : rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 101.
  3. wg. dr F. Lorentza "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]