Edward Morgan Forster

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
E.M. Forster
Edward Morgan Forster
Ilustracja
Portret Fostera pędzla Dory Carrington (ok. 1924)
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1879
Londyn
Data i miejsce śmierci 7 czerwca 1970
Coventry
Narodowość brytyjska
Język angielski
Alma Mater University of Cambridge
Gatunki powieść, opowiadanie, esej
Ważne dzieła Droga do Indii
E M Forster signature.jpg
Odznaczenia
Order Zasługi (Wspólnota Narodów) Order Towarzyszów Honoru (Wielka Brytania)

Edward Morgan Forster (lub E.M. Forster) (ur. 1 stycznia 1879 w Londynie, zm. 7 czerwca 1970 w Coventry) – angielski prozaik, eseista i krytyk literacki.

Życiorys[edytuj]

Forster to jedyny syn zmarłego w 1880 architekta, wychowany został przez matkę, Anne Clarę Wichelo Forster oraz ciotkę, z którymi spędził także większość swego dorosłego życia.

Uczęszczał do Tonbridge School. Od 1897 do 1901 studiował w King’s College w Cambridge, gdzie był członkiem elitarnego stowarzyszenia Apostles. W trakcie studiów poznał także niektórych późniejszych członków Grupy Bloomsbury. Po ukończeniu studiów odbył ze swoją matką podróż po Włoszech i Grecji. Wkrótce po powrocie zaczął pisać eseje i opowiadania do liberalnego „Independent Review”.

Dom w którym mieszkał w latach 1939-1961 przy 1-10 Arlington Park Mansions w Londynie
Pomnik pamięci Forstera na tyłach kościoła św. Mikołaja w Stevenage

W roku 1905 spędził kilka miesięcy w majątku hrabiny Elizabeth von Arnim jako nauczyciel domowy czwórki jej dzieci. W tym samym roku ukazała się jego pierwsza powieść Where Angels Fear To Tread. Przez następny rok wygłosił cykl wykładów o włoskiej sztuce i historii na Cambridge Local Lectures Board. Kolejno w roku 1907 i 1908 ukazały się dwie następne powieści The Longest Journey oraz oparty częściowo na wspomnieniach i doświadczeniach z podróży do Włoch Pokój z widokiem (ang. A Room With A View).

W roku 1910 wydana została jedna z jego bardziej znanych powieści Howards End. Na przełomie 1913 i 1914 powstała pierwsza wersja Maurycego (ang. Maurice), której ze względu na wątek homoerotyczny Forster zdecydował się nie publikować. Powieść została opublikowana dopiero pośmiertnie w 1971 roku, podobnie jak zbiór opowiadań o podobnej tematyce The Life to Come, 1972.

Lata 1912-1913 spędził Forster w Indiach, pracując dla National Gallery w Londynie. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Czerwonego Krzyża i służył w Egipcie.

W roku 1921 wrócił do Indii, by pracować jako osobisty sekretarz maharadży w Dewas. W Indiach toczy się akcja ostatniej powieści Forstera Droga do Indii (ang. A Passage To India, 1924). Uchodzi za najlepszą w dorobku autora. Portretuje życie w Indiach pod panowaniem brytyjskim. W późniejszym okresie pisał jedynie biografie, eseje, krytyki i opowiadania.

W roku 1949, jako zagorzały demokrata, Forster odmówił przyjęcia tytułu szlacheckiego. W roku 1953 został nominowany do orderu Companions of Honour, który ostatecznie przyjął w 1969.

Forster był aktywnym członkiem PEN-Clubu, a w roku 1934 został pierwszym przewodniczącym National Council for Civil Liberties. W 1945 został honorowym członkiem King’s College, gdzie też mieszkał aż do śmierci w 1970.

Był homoseksualistą[1][2].

Twórczość[edytuj]

  • Where Angels Fear to Tread, powieść, 1905
  • The Longest Journey, powieść, 1907
  • A Room With a View, powieść, 1908 (pol. Pokój z widokiem)
  • Howards End, powieść, 1910 pol. Domostwo pani Wilcox (tytuł wydania pierwszego, 1977) Howards End (wydań następnych) następnie opowiadań: „The Celestial Omnibus and other Stories” (1911), „The Story of the Siren” (1920) i „The Eternal Moment” (1928).
  • A Passage to India, powieść, 1924 (pol. Droga do Indii, przeł. Krystyna Tarnowska, Andrzej Konarek, 1932)
  • Aspects of the Novel (1924), studium z zakresu teorii literatury, 1927
  • Maurice powieść, wydanie pośmiertne 1971 (Maurycy, przeł. Maria Olejniczak-Skarsgård, 1994). Autor podejmuje w niej problem homoseksualizmu.

Powieści Pokój z widokiem, Howards End (polski tytuł filmu Powrót do Howards End) oraz Maurycy zostały zekranizowane przez Merchant Ivory Productions. Również powieści Droga do Indii i Where Angels Fear to Tread posłużyły za kanwę filmów (polskie tytuły filmów to odpowiednio Podróż do Indii i Tam, gdzie nie chadzają anioły).

W swej twórczości koncentrował się na wzajemnym oddziaływaniu jednostek i na konflikcie między normami a instynktami.

Przypisy