f-moll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Znaki chromatyczne w gamie f-moll
Diagram akordu f-moll dla gitary

f-mollgama molowa, której toniką jest f. Jej dźwięki w odmianie naturalnej to: f, g, as, b, c, des, es. Zapis tonacji f-moll zawiera cztery bemole.


\relative f' {
\key f \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn f1 g as b c des es f \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
f g as b c des es f
} }

Gama f-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):


\relative f' {
\key f \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn f1 g as b c des e f \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
f g as b c des e f
} }

Gama f-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy f-moll naturalnej):


\relative f'{
\key f \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn f1 g as b c d e f \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
f g as b c d e f
} }

Równoległą gamą durową jest As-dur[1], jednoimienną durową – F-dur.

Nazwa f-moll oznacza także akord, zbudowany z pierwszego (f), trzeciego (as) i piątego (c) stopnia gamy f-moll.

Akord f-moll


\relative c'{
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn s1 <f as c> s1 \cadenzaOff
}

CDEFGAHCDEFGAHKey4border.png

Znane dzieła w tonacji f-moll:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Franciszek Wesołowski, Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • F minor scale (ang.). W: WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-07].
  • F minor chord (ang.). W: WolframAlpha Computational Knowledge Engine [on-line]. Wolfram Alpha LLC — A Wolfram Research Company. [dostęp 2018-07-07].