F-dur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Znaki chromatyczne w gamie F-dur

F-dur - tonacja muzyczna, oparta na skali durowej, której toniką jest dźwięk f. Zawiera dźwięki: f, g, a, b, c, d, e. Tonacja F-dur zawiera jeden bemol. Gama F dur ma przy kluczu wiolinowym bemol b

Gama F-dur zapisana za pomocą
przygodnych znaków chromatycznych


\relative f'{
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn f1 g a bes c d e f \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
f g a b c d e f
} }

Gama F-dur zapisana za pomocą
znaków przykluczowych


\relative f'{
\key f \major
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn f1 g a bes c d e f \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
f g a b c d e f
} }

Pokrewną jej molową tonacją równoległą jest d-moll[1], jednoimienną molową – f-moll.

Znane dzieła w tonacji F-dur:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.