H-dur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Znaki chromatyczne w gamie H-dur

H-dur - gama muzyczna oparta na skali durowej, której toniką jest dźwięk h. Gama H-dur zawiera dźwięki: h, cis, dis, e, fis, gis, ais. Tonacja H-dur zawiera pięć krzyżyków.

Gama H-dur zapisana za pomocą
przygodnych znaków chromatycznych


\relative f'{
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn b1 cis dis e fis gis ais b \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
h cis dis e fis gis ais h
} }

Gama H-dur zapisana za pomocą
znaków przykluczowych


\relative f'{
\key b \major
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn b1 cis dis e fis gis ais b \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
h cis dis e fis gis ais h
} }

Pokrewną jej molową tonacją paralelną jest gis-moll[1], jednoimienną molową – h-moll.

Najczęściej używana w dziełach pianistycznych. W realizacjach orkiestrowych występuje rzadziej ze względu na duży stopień trudności[potrzebny przypis].

Znane dzieła w tonacji H-dur:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.